အပြာစာအုပ်

အရမ်းတတ်လွန်းအားကြီးတဲ့ ချစ်ဆုံးဦးရယ်

သူမ ဆေးလိပ် သောက်နေ တာ ကို ကြည့် ကောင်းကောင်းနဲ့ ထိုင်ကြည့် နေမိသည် . .  ဆေးလိပ် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်တော့ ဆက် မသောက် တော့ ပဲ ထိုးချေ မီးသတ် […]

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

မာယာရှင် မမ (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

သူတို့ လူစုံပြန်ရောက်လာကြ၍ မြတ်ထွန်းလည်း ကလေးတွေ ကျောင်းပို့ ကျောင်းကြိုနှင့် အငယ်မ မို့မို့ကိုရော ဒီနှစ်မှ သူငယ်တန်းစတက်သည့် မြေးအကြီးကောင် ကစ်ကစ်ကိုရော အကြိုအပို့လုပ်ရင်း အလုပ်ကတော်ရုံနှင့် မအားလပ်နိုင်တော့ပေ။ ညဖက် လူခြေတိတ်ချိန်ကျမှသာ နှစ်ယောက်သား တွေ့ဆုံနိုင်ကြသည်။ ဒါတောင်မှ

အပြာစာအုပ်

အော်ရီဂျင်နယ်လေးရဲ့ အရသာကိုစမ်းကြည့်မယ်နော်

ခု တင်ပေါ် ဒူးလေး ထောင်ထိုင် နေတဲ့ သူမ ထမီလေးကို အသာမတင်ပီးအမွှေးရေးရေးနဲ့ခြေသလုံးလေးတေကိုပွတ်သပ်ဆုပ် နယ်ပီးအနမ်းလေးပေးလိုက် တယ်။ အပြင်ပန်း အသားညိုတယ်ထင်ရပေမဲ့ထမီဘဲအမြဲဝတ်တဲ့ ချစ်သူလေးရဲ့အတွင်းသားလေးကဝင်းမွတ်နေတာဘဲ့ပေါင်သားလေးကိုအသာလေးလျာ ထိပ်နဲ့ပွတ်စွဲပေးပီး အတွင်းသားနုနုလေးကို စုတ်စွဲလိုက်တယ် သူဆီကအသက်ရူုသံလေးကြားနေရတာ နုညံ့သောအသားစိုင်နှစ်ခုအထိတွေ့ လက်တွေက အတွင်းခံပန်းရောင်

အပြာစာအုပ်

ဒီလောကမှာ ဒီထက်ကောင်းတာမရှိတော့ဘူးရှင်

အတွေ့ အကြုံ ရ နေပြီဖြစ်တဲ့ အပျိုလေး မိချိုဟာ ယောကျာၤးတစ်ဦးနဲ့ အတူတူနေရတာကို စွဲမက်လို့နေမိတယ်။ ဒါပေမယ့် မိန်းကလေးသဘာ၀ စိတ်ဆန္ဒဆိုတာ ယောကျာၤးလေးများလိုအမြဲတမ်းတော့စိတ်မဖြစ်ဘူး။ယောကျာၤးတစ်ယောက်နဲ့ အတူနေဖို့ မိချို စိတ်အပါဆုံးအချိန်ဟာ ရာသီလာခါနီးတပတ်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်တယ်။ ရာသီ လာ

အပြာစာအုပ်

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ (သို့မဟုတ်) ခရေဖွင့်ခြင်း အမှတ်တရ “ဖြန်း နင့် အဲဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” တင်းရင်းနူးညံ့တဲ့ အထိန်းအကွတ်မပါ ရင်သားနှစ်မွှာကို ပါးလွှာတဲ့ ညဝတ် အင်္ကျီပေါ်ကနေ ညင်သာစွာ အုပ်မိုးပေးလိုက်မိတဲ့ ကိုယ့်လက်ဖျံကို အရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းနဲ့အတူ တုန်ရီလှိုက်မောစွာ

အပြာစာအုပ်

ကြိုက်လွန်းလို့ လှုပ်တောင်မလှုပ်နိုင်တော့ဘူးရှင်

ဦးမင်းအောင် ဝူး က နဲ မောင်း ထွက်သွားတဲ့  … နတ်မိမယ် လေး ကို အရမ်း သဘောကျ သွားသည်  …  ဒီ ကောင်မလေး ရဲ့  …  ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်း

အပြာစာအုပ်

ဒီလောက်လေးတွေနဲ့တော့ တက်မလာကြနဲ့ရှင့်

ပက်လက် အိပ်နေ သော ညိုမောင် ၏ ရင်ဘတ် ပေါ်သို့ လေးငယ် က ပါးလေးအပ်ပြီး မှောက်အိပ်လိုက်သည်။ နုညက်သောအထိအတွေ့နှင့်မွှေးပျံ့သောရနံ့တွေကြောင့် ညိုမောင်နိုးလာပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိသည်။ ““ဟင်……လေးငယ်…”” ညိုမောင်အံ့သြသွားသည်။ ““အစ်ကိုနိုးလာပြီလား…”” ““အင်း….လာ အိမ်ရှေ့သွားရအောင်….”” ညိုမောင်က

Scroll to Top