အပြာစာအုပ်

ညှာစရာမလိုပါဘူး သဘောကျရင်ပြီးတာပါပဲ မောင်ရယ်

ထွန်းမြိုင် ကျ နော် နဲ့ လုပ်ဖေါ် ကိုင်ဖက် အရင်း နှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ။ ကျနော် ဆည်မြောင်းမှာ အလုပ် ဝင်တော့ ပစ္စည်းထိန်း ဌာနမှာ အတူတူ ကျနော် တို့ မြို့က […]

အပြာစာအုပ်

အနှိပ်လေးနဲ့ဆိုတော့ ပြည့်ဝချက်က အတိုင်းထက်လွန်ပါပဲရှင်

ကျွန်တော် အမည် ကိုမျိုးပါ ကားဝယ် ရောင်းလေး လုပ်ပါတယ် ။ ကျွန်တော် လုပ်ငန်းက မပင်ပန်း ပေးမယ့် တစ်ခါ တလေ မနားရဘူးဗျ ။ ကျွန်တော် လဲ အညှောင်း မိနေတာ နဲ့

အပြာစာအုပ်

ဒီလိုအရသာမျိုးရဖို့ ဒီလိုလုပ်ရတယ် မောင်ရဲ့

နေ့လည်ဖက် မို့လား မသိ လူက ရှင်းနေ လေ သည် ။ ဧည့်ခန်း ဆိုဖာ ဆက်တီ တွင် ဧည့်သည် အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။ အသက်က ၃၀ ကျော်လောက် အသားဖြူဖြူနှင့်

အပြာစာအုပ်

ကြမ်းပေမယ့် ဆန်းနေရင်ကြိုက်တယ်ရှင့်

ပိုးသား နက် ဝန်ထမ်း ဝတ်စုံ လေး ဖြင့် သီရိ ခပ်သွက်သွက်လေး ရုံးခန်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။ သီရိ ဆိုတာက မြူနှင်းကုမ္မဏီကြီး ရဲ့ အတွင်းရေးမှုး တစ်ယောက် ဖြစ်သလို ထို ကုမ္မဏီပိုင်ရှင်

အပြာစာအုပ်

အိစက်ပြီး ကြပ်စီးနေတာပဲ မရီးလေးရယ်

ကို ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ ဟင် ”  ချစ်သူရဲ့ အမေးစကားကြောင့် တွေးလက်စ အတွေးတွေ အမျှင်ပျက်သွားခဲ့ရတယ်။ “ဟင် ဪ၊ ဘာမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ဟိုတွေးဒီတွေးပေါ့။” ပါးစပ်ကသာ ဒီလိုဖြေလိုက်ရတာ။ စိတ်ထဲမှာတော့ ပြောင်းပြန်။ “ဟူး…

အပြာစာအုပ်

မျှော့နဲ့ဆိုတော့ အမြဲတမ်းအသစ်အတိုင်းပါပဲရှင်ရယ်

ကျွန်တော်တို့ အိမ်ထောက်သက် က (၆) နှစ် ။ ကလေး မရှိဘူး။ မယူတာ ဆိုပါတော့ဗျာ။ ကလေးလည်း မမွေးဘူး။ မျော့လည်းပါတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်မိန်းမစောက်ဖုတ်က ဘယ်ချိန်လိုးလိုး အသစ်တိုင်းပဲဗျ။ နေ့တိုင်း နီးပါး လိုးဖြစ်တယ်။ လိုးတိုင်းလည်း

အပြာစာအုပ်

အသက်နှင့်ရမ္မက်

သန်လျင်-ကူးတို့သင်္ဘောဆိပ်သို့ ရောက်သောအခါ သူတို့မျှော်လင့် ထားသလို “သီတာ” တစ်နှစ်တို့က မရှိ ဒေါက်တင်ထားသည်ဆို၍ အသင့်ရှိနေသော တိုင်းလုံးကျော် ပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်ခဲ့ကြရသည်။ သင်္ဘောအပေါ်ထပ်က လူအနည်းငယ်ချောင်သဖြင့် ဦးပိုင်းခရီးဝေးသွား အိပ်ခန်းများနောက် ကပ်လျက်မှာ နေရာယူကြသည်။ အဲ…

Scroll to Top