နှဖူးထက် က ချွေးစလေး တွေကို လက်ခုံနဲ့ တို့သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စအမှိုက်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်လိုက်သည် အရာရာ နေရာတကျရှိမရှိ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်ဟန် ပြုံးသွားကာ အခုမှ စိတ်သက်သာသည့်ဟန်နှင့် အမှိူက်ပုံးနား တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ချလိုက်သည် ခန့်ငြားသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ […]
နွေဦး ကာလ တစ်ခု၏ တိမ်ထူ သော ညနေခင်း တစ်ခုတွင် ကျွန်တော်နှင့် မမသဲတို့ စတင် တွေ့ဆုံ ခဲ့ကြသည် ။ ကျွန်တော် က လူပျိုပေါက် အရွယ် ရှစ်တန်းနှစ် တက်ရန် ကျောင်းပိတ်
” ဟယ် ကိုဇွဲ အရမ်း ကြီးကို ထွားလာ တာ ကြည့်စမ်း ။ အခုမှ တကယ့် ယောကျာ်း ပီသ လာတာ ” ” မမ က လဲ အရမ်းကို
အသက် ( ၁၈ ) နှစ် အရွယ် ချောမော လှပ ၊ တောင့်တင်း ဖြူဝင်း သော မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဗင်ကား အဖြူ လေး၏ ကား တံခါးကို ဆွဲဖွင့်
ထောင် ဆို လျှင် ပျော်စရာ တစက် မှ မရှိသည်ကို ဟန်နီ သိ၏ ။ ထို့နောက် တရား စောင့်သော နတ်မရှိသည် ကိုလည်း ထောင် ထဲ ရောက်ရောက် ချင်း သူမ
ခိုင်လေး တစ် ယောက် သူများ တွေ အပြန် အလှန် ချပ်နေ ကြ သော ချပ်တင်း တွေကို ဖတ်ပြီး ။ သူမ အဖုတ်ကြီး မှာ ဖောင်းကြွ လာ သလို
အခန်း (၁) ဤအတွေ့ အင်းလျားကန်ရေပြင်ကို ကျောခိုင်းကာ ဆောက်လုပ်ထားသည့် မာလာမြိုင်ဂေဟာနှင့် နှင်းဆီမြိုင်ဂေဟာ တိုက်နှစ်လုံးမှာ အထက်တန်းလွှာဟု ခေါ်ဆိုအပ်သည့် ပစ္စည်ဥစ္စာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများနေထိုင်ရာ စံအိမ်ဂေဟာများပေမို့ ခေတ်မီလှပကာ နေချင့်စဖွယ် သာယာလှပပါပေသည်။ မာလာမြိုင်ဂေဟာတွင် အတွင်းဝန် လူပျိုကြီး
ပြောရင်း သူအိတုံဆီကို ထသွားကာ အိတုံကို ထခိုင်းလိုက်ပြီး ဖက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အိတုံရဲ့ ဖင်တွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖြစ်ညှစ်လိုက် ပင်တီကြိုးကို ဆွဲလိုက်လုပ်နေရင်း ”ကို အိတုံကို ကုန်းခိုင်းပြီး ဖင်ကိုဖြဲပြီး နောက်ပေါက်ကို အားရပါးရ
ကျွန်တော့် နာမည် မင်းနောင်ပါ ကျွန်တော် က ဆရာဝန်တစ်ယောက်ပါ ကျွန်တော့် ဘဝက အခုချိန်မှာ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို ရောက်နေပြီလို့ပြောလို့ရတယ်ဗျ ဘာလို့ဆို အခုခင်ဗျားကြည့်လေ ကျွန်တော့်မှာ ဆရာဝန်ဆိုတဲ့ဂုဏ်လည်းရှိတယ်ကိုယ်ပိုင်တိုက်တွေ တိုက်ခန်းတွေနဲ့ကိုယ်ပိုင်ကားတွေရှိတယ် မိန်းမလည်းရှိတယ် နိုင်ငံခြားမှာ ပါရဂူ ဒီဂရီဘွဲ့တွေဆက်တက်ဖို့လည်းရှိတယ်