အပြာစာအုပ်

ဦးတို့စိတ်တိုင်းကျ ကျေနပ်ဖို့က အဓိကပါပဲရှင်

ကျွန်တော် ဆေးရုံ က အိမ် အပြန် လမ်းမှာကျွန်တော် ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်ခြင်း တွေပြည့်နက်နေ သည် ဘာကြောင့် ဆိုကျွန်တော် အလုပ် ထဲ တွင် ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပြီး ဆေးရုံ တတ်နေခဲ့သည်မှာ တစ်လခန့် […]

အပြာစာအုပ်

ဖောလိုးမီ

ဒီနေ့တစ်နေကုန်တာ စောက်ကျိုးနည်းချင်စရာကြီး ဗျာ။ နေ့လယ်ခင်းကဆို ပိုဆိုးသေးတယ်။ နေက မတရားပူ၊ ချွေးတပျံပျံနဲ့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်ကထက် အခု ပိုပူလာသလိုပဲ။ ကျွန်တော်ဘဲထင်လို့လား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ရဲ့ မကောင်းမှုတွေအတွက် စရံသတ်တဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော်သွားတဲ့ နေရာတလျှောက်

အပြာစာအုပ်

အချက်ပေါင်းများစွာကို ကောင်းကောင်းကြီးခံနိုင်နေပါပြီရှင်

လွန်ခဲ့ သော (၂) နှစ်ခန့် က ဦးသာလှ မိန်းမ မအုံးရှင် သားအိမ် ကင်ဆာ ရောဂါ နှင့် ကွယ်လွန် ခဲ့ သည် ။ မအုံးရှင် မကွယ်လွန်ခင် ကပင် ဦး

အပြာစာအုပ်

နာနာလေးနဲ့ အရသာရှိပြီး ကောင်းလိုက်တာနော်

ကိုထွန်းလူ တို့ မြို့တက် တိုင်း မစန်းစန်းနှင့် ပြူးကျယ်တို့က ချိန်းချိန်း လိုးနေကျ ဖြစ်သည်..။ အိမ်ချင်းကလည်း တောင်ဖက်မြောက်ဖက် ကပ်လျက်သားဆိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ဖြစ်နေကြသည်ကို မည်သူမျှ မရိပ်မိကြ..။ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် အသက်ချင်းကလည်း အလွန်ကွာသည်..။

အပြာစာအုပ်

အားပြင်းပြင်းနဲ့ ကြာကြာလေးကစ်လိုက်စမ်းပါ အိုပါးတို့ရယ်

သူ က ကျွန်မကို အိပ်ယာပေါ်ကို တွန်းလှဲလိုက်သည်။ကျွန်မ ကိုယ်ပေါ်မှာ အနက်ရောင်အတွင်းခံ ဝမ်းဆက် လေးကလွဲ ပြီး ဘာမှမကျန်တော့ ။သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာလဲ အားကစားဘောင်းဘီတိုလေးတစ်ထည်တည်း ဝတ်ထားတော့သည်။ သူက ကျွန်မလည်တိုင်ကို ဖွဖွ နမ်းရင် ဘရာချိတ်ကိုဖြုတ်လိုက်သည်။ဖြူဖွေး ဝင်းမွတ်ပြီး

အပြာစာအုပ်

ဘယ်ညာပြောင်းကာ တလှည့်စီတက်လှမ်းကြတဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ဇာတ်လမ်းလေး

အသက် အစိတ်မှာ ပုခက် မချိတ်ရရင် တစ်သက် မနိတ်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားရှိ ပေမယ့် ညိုမောင်အဖို့ က တော့ အသက်(၂၆) နှစ် ရောက်မှ ရှားရှား ပါးပါး ရည်းစား လေးတစ်ယောက် ရခဲ့ရသည်

အပြာစာအုပ်

ဒါတောင်အစမ်းသ‌ဘောပဲရှိသေးတယ်ရှင့်

၁၉၃၃ ခုနှစ် ၏ အေးမြသော ဆောင်းည တွင် ဖြစ်ပါသည်။ မီးလင်းဖိုမှ လွန့်လူးသောမီးရောင်သည် ဖြာကျလျက် ရှိနေ သည် ။  (၁၈)  နှစ် သမီးလေး ထွေးငယ် သည် ခိုက်ခိုက်တုန် လျက်ရှိသည်။

Scroll to Top