” သွား ပြီလား ကိုမင်း  “  ”  ဟုတ် မမိုး  “  ”  မသက်ထား ရော  “  ”  ရှိ တယ် မမိုး  …  တံခါး စိထား

ကျွန် တော့် စိတ် တွေ လုံးဝ ရှုပ်ထွေး နေခဲ့တယ် ဘာလို့ ဆို ကျွန်တော် အရမ်း ချစ်တဲ့ ကျွန် တော့် မိန်းမက ကျွန်တော့် ကို စကားမပြော တာ နှစ်ပတ်

စိမ်းမြ ကြည်လင် နေ သော ချောင်း ရေပြင် ကို နှင်းအိ ငုံ့ ကြည့် လိုက်သည် . . . ။  ထို အခိုက် ကြွေကျ လာသော စကားပွင့်

အိပ် ခန်း ထဲမှာ မုန်တိုင်း ကျနေ သလို ထင်ရသည် ။ ဝါဝါမွန် တစ်ယောက် ကိုတင်မောင် ကျောပြင် ကို တင်းတင်းကြီး ဖက်တွယ်ပြီး တဏှာ ပြင်းပြင်းနှင့် သူမ ကို တအုန်းအုန်း