အပြာစာအုပ်

အရသာသိသွားတော့လဲ တောင်းစရာတောင်မလိုတော့ဘူးနော်

ထွန်းမောင်တို့ တစ်ရုံးလုံး စိတ်လှုပ်ရှား နေကြ သည် ။ ရုံးကိုစာဝင်ထားသည်။ အင်ဂျင်နီယာမမတစ်ယောက် အသစ်ဝင်လာမည်တဲ့။ အင်ဂျင်နီယာမမမရောက်ခင်တည်းက သူနေဖို့အခန်း ရေချိုးခန်းအိမ်သာကအစ ထွန်းမောင်တို့အဖွဲ့က ပြင်ဆင်ပေးထားကြရသည်။ မန်နေဂျာကြီးကတော့ ဒီနေ့လာမယ်လို့ထွန်းမောင်တို့ကို အသိပေးထားလေရဲ့။ အရင်တည်းက အွန်လိုင်း မှာ […]

အပြာစာအုပ်

မယုံမရှိနဲ့ တကယ်ရှိတယ်

မာမာတင့်အသက်က ၁၉ နှစ်ထဲ ရောက်နေပြီ..။ ဆယ်တန်း နှစ်ခါကျပြီး ပြန်မဖြေတော့ပဲ အဒေါ်ဖြစ်သူ မစန်းဝင်းရဲ့ အထည်ဆိုင်မှာ ဝိုင်းလုပ်ဝိုင်းစား ကူ၍ ဈေးရောင်းပေးသည်..။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက်တော့ အဝတ်အစားက အဓိကအခန်းမှာ ပါဝင်သည်..။ မာမာတင့်က အထည်ရောင်းတာဆိုတော့ သူမအတွက်

အပြာစာအုပ်

ဆန်းပြားလွန်းတဲ့ အတွေ့ကြုံကြီးတွေက ရင်ခုန်လိုက်တာရှင်

“ လင်း လဲ့” ဆို လျှင် အ . ထ . က(၅) တစ်ကျောင်းလုံး မသိသူမရှိပေ။ လင်းလဲ့က စာတော်ရုံသာမက အသားဖြူဖြူလေးနှင့် ချောလဲချောလှလဲလှသည်။ကျောင်းမှာဘာဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား ဘဲရှိရှိ လင်းလဲ့က ဗန်းကိုင်အဖြစ် အရွေခံရသည်

အပြာစာအုပ်

မထိန်းနိုင်လောက်အောင်ကို အစွဲကြီးစွဲမိနေပါပြီ ရွှေဧည့်သည်ရယ်

တစ်ည လုံး သည်းသည်း မဲမဲ ရွာနေသော မိုးကား မိုးလင်းချိန် တွင် တော့ တဖြည်းဖြည်းချင်း စဲသွား ချေပြီ ။ ကလင် အိမ် အပေါ်ထပ် မှာ ပြတင်း တံခါးကို ဖွင့်နေသော

အပြာစာအုပ်

ဘဝ ဘဝ

ဒရယ်ဖို ရဲတပ်ဖွဲ့စခန်း ။ အိုဟောင်းတဲ့ အဆောက်အဦးလေးသည် ခြောက်သွေ့တဲ့ မြေနီနီလမ်းကလေး နံဘေးမှာ ရှိနေသည်။ နွေရာသီရဲ့ တစ်ခုသော နေ့လည်ခင်း …။ အညာနွေက ပူလွန်းသည် ..။ ဖုံထူထူလမ်းမပေါ်မှာ လှည်းတစ်စီး ဖြတ်မောင်းသွားလို့ ဖုံလုံးကြီး

အပြာစာအုပ်

အလန်းလွန်တဲ့ ရှော်ကီလေးရဲ့အရသာ

အ ခု အောင်ပွဲ ခံသွားသူ က တော့ ဒွန်းပါတဲ့။ ကျားကိုး စီး စားမကုန်တဲ့ ဒွန်းပါ။ ဆင်ပြောင် ငါးစီး အားမာန်ကြီးတဲ့ ဒွန်းပါ ခင်ဗျာ ဒိုင်လူကြီး ရွှေဓူဝံက အသံဝါကြီးနှင့် ကြေငြာလိုက်ပြီးနောက်

အပြာစာအုပ်

အချစ်ရမ္မက်မိုးတွေမစဲနိုင်တော့တဲ့ ဆရာဝန်မမလေး

ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် က သံပန်း တံခါးကို လူပ်ကိုင် ရင်း အိမ်ထဲသို့ လှမ်းခေါ် လိုက်သည် ။  ‘ စုစုရေ … စုစု ’  ‘ ရှင် ၊ လာပါပြီ အန်တီသွယ်

Scroll to Top