အပြာစာအုပ်

လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင် အားကောင်းမောင်းသန်ပဲနော်

ဒေါ်ကေသွယ် လဲ အလွန် အမင်း ကာမ ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြ ပြီး ထကြွ သောင်းကျန်း နေခဲ့ရတာ ကြာပြီ ဆို တော့ သိဒ္ဓိ လို တာဝန် ယူ ပေးမယ့် အား […]

အပြာစာအုပ်

ပလက်ဖေါင်းပေါ်က အချစ်များ

“လာပြီ….လာပြီ…ပြေး…ပြေး…” ပလက်ဖေါင်း ဈေးတန်းကလေး တစ်ခုလုံး အမှိုက်ပုံ လေး လေဝှေ့ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖယိုဖရဲ ပြေးလွှားကြသည်။ အလကားနေရင်းလည်း လာပြီ.. လာပြီ… ပြေး… ပြေး…. အော်တတ်သော နာရီအဟောင်း ရောင်းဝယ်သည့် အာရောဂျံဆီသို့ မျက်လုံးက ရောက်ဖြစ်၏။

အပြာစာအုပ်

တောင့်တနေတာ ဒါမျိုးကြီးရှင့်

အသက် (၄၀) ၊ အသားညှိညှိ ၊ အရပ် ၅ပေ ၈လက်မ ရှိပြီး ၊ တက္ကစီမောင်းသော ကိုနိုင်ဝင်း၏ ရန်ကုန်မြို့ပြင်းပြသော အပူချိန်အောက်ဝယ် တွေ့ကြုံဆုံခဲ့ရသော ဇာတ်လမ်းအထွေထွေဖြစ်သည်။ “တက်ကစီ…” “ညီလေး ဘယ်သွားမလို့လဲ…..” ”

အပြာစာအုပ်

တင်းတာမှ အကုန်လုံးကိုတင်းနေတာပဲရှင်

တော်တော် ကြာအောင် နုတ်ခမ်း စုတ်ပြီး ကျမက “မောင်လေး ဖယ်တော့ကွ မောနေပြီ” ပြောပြီး သူ့ကို အသာတွန်းဖယ်ပြီး ကုတင် ပေါ် လှဲအိပ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတဆက်ထဲ အပေါ်အကျႌ၊ဘရာစီယာတွေ ချွတ်လိုက်ပြီး “မောင်လေး မမ ကတော့

အပြာစာအုပ်

တားလို့ရမှာမဟုတ်တော့ဘူး ချစ်ဦးရယ်

သမီး အမည် ချိုချိုလတ် ပါ နယ်မှာလုပ်ငန်းအဆင်မပြေတော့ မြို့က အဒေါ် ဖြစ်တဲ့သူက သူ့ဆီ ထမင်းချက် အိမ်ကိစ္စ ဝိုင်းကူလုပ်ပေးဖို့ အမေဆီလာပြီး ထည့်ပေးဘို့ လစာကောင်းနဲ့ ပေးပြီး ကောင်းကောင်း မွန်မွန် နေထိုင်ဖို့ တောင်းဆိုပြီး

အပြာစာအုပ်

အပြန်အလှန်ညီတဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်(စ/ဆုံး)

ကျနော် တို့ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်ပါ  စနေသား နှစ် ယောက် ပါ  ကျနော် က ထွန်းထွန်း သူငယ်ချင်း က နိုင်ဝင်းပါ တစ်ရပ်ကွက် တည်း တွင် ကြီးပျင်း ခဲ့သူများ ငယ်

အပြာစာအုပ်

ထန်လွန်းတော့လည်း

မာမာနွယ် ကုတင်ပေါ်တွင် ခေါင်းအုံးကို ကျောမှီထိုင်ကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ခပ်ကားကား လုပ်ထားစဉ် သူမထမီအောက်မှ ခေါင်းတစ်ခုကို အသာပွတ်ပေးနေပြီး ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို အရသာခံ သောက်နေ၏။ ဆေးလိပ်ငွေ့ကို အဆုတ်ထဲသို့ ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်အဖုတ်ထဲမှ ကျင်ခနဲ ဖြစ်သွားသဖြင့် မျက်နှာတစ်ချက်

အပြာစာအုပ်

ချိုမြိန်အီဆိမ့်ခြင်းတွေနဲ့ သာယာပြည့်ဝရပါတယ် မောင်ရယ်

အဲ့ ဒီ မနက် က   အိပ်မက် ကောင်းများ နှင့် ထိတွေ့ ခြင်းကင်း ခဲ့သည် မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော မည် ကာမတ္တ အိပ်စက် ခြင်း တစ်ခုမှ ပျင်းရိ ညီးငွေ့စွာ

Scroll to Top