အပြာစာအုပ်

အပြန်အလှန်ညီတဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်(စ/ဆုံး)

ကျနော် တို့ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်ပါ  စနေသား နှစ် ယောက် ပါ  ကျနော် က ထွန်းထွန်း သူငယ်ချင်း က နိုင်ဝင်းပါ တစ်ရပ်ကွက် တည်း တွင် ကြီးပျင်း ခဲ့သူများ ငယ်

အပြာစာအုပ်

သူခိုင်းတဲ့အတိုင်းသာဆိုရင် လိုက်မီပါ့မလားမသိဘူးနော်

ကျ နော် ဇာတ်ကား ကြည့်ရင်း ပျင်းလာတာနဲ့ ရေချိုးဖို့ ထွက်လာတယ် ထွက် လာချင်းချင်းမှာပဲ ရုတ်တရက်ဆို ကျနော် ဟိုဘက်အဆောင်က ဘဲကြီးသူ့မိန်းမ ကို အော်ပြောသံကြားလိုက်တယ်၊ ” မိန်းမရေ သွားပီနော် ဂရုစိုက်ဦး” ”အင်း

အပြာစာအုပ်

မျှမျှတတနဲ့ ပြိုင်ဆိုင်လိုက်ကြတဲ့ ချစ်စွမ်းအားပြိုင်ပွဲ

မောင် နဲ့ ကျမ က ဖင်ပြန် ခေါင်းပြန် အနေ အထားပေါ့…. ငြင်းဆန် နေလို့လဲ ဘာမှ ထူးတော့ မှာ မဟုတ် ပါဘူး ရှင်…. ကျမ ရဲ့ တကိုယ် လုံးဟာ

အပြာစာအုပ်

ဂိုးသွင်းကောင်းတဲ့ တိုက်စစ်မူး

သိန်းဝင်း တစ်ယောက် ရေမိုးချိုး အဝတ်အစားလဲပြီး ဘောလုံးပွဲကြည့်ဖို့ ဦးချိန်တီရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဘက်ကို ထွက်လာတော့ အချိန်က ညဆယ်နာရီရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့က မီးပျက်ရက် ဖြစ်သောကြောင့် တစ်လမ်းလုံး မှောင်မဲနေသည်။ မီးစက်ထွန်းဖို့နေနေသာသာ မီးလာရင်တောင် ထွန်းဖို့ အိမ်ရှေ့မီးတိုင်

အပြာစာအုပ်

အသဲခိုက်အောင်ကောင်းနေတော့လဲ ခွင့်ပြုပေးရတာပေါ့ရှင်

”  ဝုတ်  ဝုတ် ဝုတ်  ဝုတ် ” ရပ်ကွက် အတွင်း ခိုကပ် နေ သော ခွေး၂ကောင်မှာ နှင်းသူဇာ အားထိုးဟောင်တော့သည်။ ” ဟဲ့ခွေး – ဟဲ့ခွေးးး သွားစမ်း ”

Scroll to Top