ဟိုင်း! ကျွန်မ အသက်က ၂၉ နှစ်ပါ ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ စာရင်းကိုင်လုပ်ရင်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ခန်းလေးတစ်ခန်း ငှားနေတယ်ဆိုပါတော့ ။ အရင်က ကျမယောကျာ်းလေးတွေ အများကြီးနဲ့ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် လူပျိုစစ်စစ်လေး တစ်ယောက်နဲ့တော့ ဖြစ်ကြည့်ချင်တဲ့ စိတ်ကူးတွေ […]
သစ်သားပြား လေးရဲ့ ချိုင့်နေတဲ့ အပိုင်းလေး တွေ ပေါ်မှာ ကျော့ရှင်း တဲ့ လည်တိုင် လေးရယ် လက်ကောက် ဝတ် နုနု လေးရယ်ကို တင်လိုက် သည်။ ဒေါက် က နဲ ထိပ်တုံး
ကျွန်မ က တော့ ခိုင်ခိုင်ဖြိုးပါ ။ အသက် က တော့ (၂၃) ဆိုပါ တော့ ။ အမျိုး သားက သဘော်သား အရာရှိလေ ။ သူက အရာရှိ ဆိုတော့
ကျမတို့ မိသားစု နေတာက ပဲခူးမြို့နယ် ထဲ က ကျဉ်ဆုံ ကြီးရွာမှာပါ .. ။ ကျေးရွာ ဆိုပေမယ့် ရွာကြီး ဖြစ်ပြီး အဝေးပြေး လမ်းမကြီး ဘေးမှာလည်းရှိ နေလေ တော့အတော် စည်ကားပြီး
ပေါင်တန်ကို ထမ်းတင် ထားသော ကြောင့် ခင်ထားငယ် ၏ ဖင်သားကြီး နှစ်ခု သည် ပြော့ပြော့ အိအိ ပုံ့ပုံ့ ကြီးဖြစ်နေ သည် ။ မင်းဇော် သည် ခင်ထားငယ် ၏ ဖင်သားကြီး
လွယ်ပီး ထွက် သွားတာ မြင်လိုက် တယ် ။ ကျနော် တို့ တာဝန်ကျနေတဲ့ ရွာက ရေကို ကိုယ့် အဆောင်နဲ့ကိုယ်ချိုးတာမဟုတ်ပါ။ ဒီတော့ ကျနော် အဆောင်နဲ့မလှမ်း မကမ်းမှာ အများသုံးရေတွင်းရှိတယ်။ ဝန်ထမ်းတွေအတွက်သီးသန့်ထားတာ လေ။
“ ဂိုးဟေ့…ရွှီ…” အောင်အောင် သွင်းလိုက်သော ဂိုးဝင်သွားပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်နှင့် ကွင်းထဲ ပတ်ပြေးနေမိသည်။ ဒီဂိုးသည် သူတို့အသင်းအတွက် တစ်လုံးတည်းသော အနိုင်ဂိုး ဖြစ်ပေသည်။ ရှေ့တန်းနေရာမှ အ.ထ.က လက်ရွေးစင်အဖြစ် ထူးချွန်စွာ ကစားတတ်သော အောင်အောင်တို့အသင်း ဒီလိုမျိုး
“ငြိမ်းငြိမ်းရေ” ”ရှင် မေမေ” ”ညည်းကောင်လေးလာတယ်၊ ငါဘာပြောလိုက်ရမလဲ” ”မရှိဘူးလို့သာ ပြောလိုက်ပါ မေမေ” ”ဟင် ဘာဖြစ်လို့တုန်း” ”ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မေမေ” “အေးအေး ငါပြောလိုက်မယ်” ကျွန်မ အိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီး ငိုချလိုက်တယ်။ “ကျွန်မရင်တွေ ကွဲခဲ့ရပြီမောင်၊ မောင့်ကို
ဒီ ဇာတ်လမ်း မှာ အဓိ က ဇာတ်ကောင် က ရဲလွန်း ။ ရဲလွန်း သည် ဆင်းရဲ တွင်း နက် တဲ့ အခြေခံ လူတန်း စား မိသားစု ထဲမှာ