အပြာစာအုပ်

နောက်တစ်ပွဲနွှဲဖို့ အဆင့်သင့်ပဲလား ဂျာဂျာလေးရယ်

ညနေ လေးနာရီ ခွဲပြီးနေပြီ။ … ကိုလတ်တယောက် အိမ်ပြန်ရန် ဆေးရုံလှေကားမကြီးမှ ဆင်းတော့မလို့ဟန်ပြင်နေစဉ် နောက်ဖက်မှ အသံလေးတခုက ရုတ်တရက်ပေါ်လာ၏။ ‘ ဆရာ ပြန်တော့မလို့လား … ဟင်းဟင်းဟင်း .. ‘ ပြန်တော့မလားမေးတာ ဘာများ […]

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ညီမပြီးတော့ အစ်မ (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

ကလျာလည်း အောင်ခင့်လို ကာမအတွေ့အကြုံစုံပေမဲ့ အောင်ခင့်လောက်တော့ တောင့်မခံနိုင် ပြီးချင်လာသည်။ အောင်ခင်ကတော့ မရပ်သေးပဲ ကလျာ့အဖုတ်ကို လျှာနှင့် တရစပ် ယက်နေလေသည်။ ကလျာ သည်းမခံနိုင်တော့တာကြောင့် “အား ကောင်းတယ် ယက်ပစ် ယက်ပစ် ” ဟု

Uncategorized

လွှတ်ပါ ခဲအိုရယ်

ထွေးအိ ထိုင်နေတာက ချောင်းစပ်ရှိ တရုတ်စကားပင်ကြီး၏ ခြေရင်းရေစပ်ရှိ သစ်မြစ်ဆုံကြီးပေါ်တွင် ဖြစ်သည်..။ စိမ်းမြကြည်လင်နေသော ချောင်းရေပြင်ကို ထွေးအိ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်..။ ထိုအခိုက် ကြွေကျလာသော စကားပွင့်ကြောင့် ရေမျက်နှာပြင်လှုပ်ခါသွားပြီး ကြည်လင်သောရေ၌ ထင်ဟပ်နေသော ထွေးအိရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေး၍

အပြာစာအုပ်

အချစ်နှစ်ခုကို တပြိုင်ထဲရနေတဲ့ ကံကောင်းလွန်းတဲ့ မမပါလားနော်

ဂျူန်း ဂျူန်း ဂျတ် ဂျတ် ရန်ကုန် က နေ မန်းလေး ရထားကြီး ဆန်တက် လေပြီ ဇော်ဇော် တစ်ယောက် စာရင်းကိုင်   (၁) ဘဝနဲ့ ရန်ကုန် က နေ မန်းလေး

အပြာစာအုပ်

အိစက်ပြီး ကြပ်စီးနေတာပဲ မရီးလေးရယ်

ကို ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ ဟင် ”  ချစ်သူရဲ့ အမေးစကားကြောင့် တွေးလက်စ အတွေးတွေ အမျှင်ပျက်သွားခဲ့ရတယ်။ “ဟင် ဪ၊ ဘာမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ဟိုတွေးဒီတွေးပေါ့။” ပါးစပ်ကသာ ဒီလိုဖြေလိုက်ရတာ။ စိတ်ထဲမှာတော့ ပြောင်းပြန်။ “ဟူး…

အပြာစာအုပ်

ထိန်းမရတော့ရင်လဲ လွှတ်ထည့်လိုက်ပါတော့ ကလေးမရယ်

စိုးယုမော် အိပ်မက် မက်သလို ဖြစ်နေသည် ။ မချောနှင့် သူမ နှစ်ယောက်သား မချော မိတ်ဆွေ ဒေါ်ဝင်းဝင်းမာ ဆိုသူရဲ့ အိမ်ခန်း တစ်ခုထဲမှာ သဲကြီး မဲကြီး အချစ် ရေယာဉ် ကြောထဲ မျော

Uncategorized

ချစ်တဲ့ ဖေဖေလေး

(ဟူးးး) မျက်စိကိုစုံမှိတ်လည်း အိပ်လို့မပျော်တာမို့ လေပူတွေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်မိသည်။ အရင်ကဆို အမေ့ကိုဖက်ပြီး အိပ်နေကြ ဖြစ်သည်။ အခုလို တစ်ယောက်ထဲ မအိပ်ခဲ့ဖူးတာမို့ ဘယ်ပြောင်းညာပြောင်းနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။ တကယ်တော့ နုကို အခုလိုဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့သူက

Scroll to Top