အပြာစာအုပ်

ဒီလိုစွမ်းအားတွေကို မမမျှော်လင့်နေတာ ကြာပါပြီကွယ်

ရန်ကုန်မြို့ လယ် ရှိကွန်ဒိုမီနီယံ အဆောက် အအုံကြီး တစ်ခု ။  ထို အဆောက် အဦးကြီး၏  (၁၀)  လွှာ တွင် ခေါတ် မှီ နောက်ဆုံးပေါ် ကရိယာ များဖြင့် လှပခမ်းနား သော […]

အပြာစာအုပ်

ညပေါင်းများစွာအတွက် အသင့်ပဲနော်

ကျမ ငယ်ငယ်လေးထဲက မိဘတွေ ဆုံးသွားလို့ အဒေါ်နဲ့ ရင်းနီးတဲ့ ရန်ကုန်က ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတစ်ခုက မွေးစားထားလို့ ရန်ကုန်ရောက်နေတာ… မွေးစားတယ် ဆိုပေမယ့် တစ်ကယ့်မိသားစုလိုဘဲ ငယ်ငယ်လေးထဲက ပြုစု စေါင့်ရှောက်လာကြတာပါ. ဘဝမှာ ဘာမှ လိုလေသေးမရှိဘူး…

အပြာစာအုပ်

ကြမ်းပစ်လိုက်စမ်းပါ ကျွန်မကကျွမ်းကျင်နေပါပြီရှင့်

ကျွန်မ နာမည် က ရတီဖူး ။ အသက် က တော့  (၃၈) နှစ် ထဲ ကို ရောက်နေ ပြီ ။ အဖေကဗမာ အမေက တရုတ်ဆိုတော့ အသားကတော့ဖြူဖွေးနေတာပဲ။ မျက်နှာလေးကတော့

အပြာစာအုပ်

ဝုန်းဒိုင်းကြဲမှ ပိုကြိုက်တာ မောင်လေးရဲ့

တော်တော်ကြာ အောင် နှုတ်ခမ်း စုတ်ပြီး ကျမက  “ မောင်လေး ဖယ်တော့ ကွာ မောနေပြီ” ပြောပြီး သူ့ကို အသာတွန်းဖယ်ပြီး ကုတင် ပေါ် လှဲအိပ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတဆက်ထဲ အပေါ်အကျႌ၊ဘရာစီယာတွေ ချွတ်လိုက်ပြီး “မောင်လေး

အပြာစာအုပ်

ကိုကြီးထက် မောင်လေးက ပိုအားရစရာကောင်းတယ်ရှင့်

ကျွန်တော် တို့ နှစ်ယောက် လက်ထပ် ခဲ့ တာ အချိန်တော်တော်ကြာခဲ့ပြီပေါ့ဗျာ။ အခုချိန်ထိတိုင်အောင် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အပြန်အလှန်နားလည်မှုတွေနဲ့ ချစ်နေကြတုန်းပါပဲ။ ကျွန်တော် ရဲ့ဟိုမုန်းချွတ်ယွင်းချက်ကြောင့် ကလေးမရကြပါဘူး။ကျွန်တော် နာမည်ကဦးကိုကိုပါ အသက်ကတော့၄၀နည်းနည်းစွန်းပြီပေါ့ဗျာ ကျွန်တော့်ရဲ့ရှု့မငြီးတဲ့ ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကတော့ အသက်၃၂

အပြာစာအုပ်

ချော့မနေပါနဲ့တော့ ကြမ်းကြမ်းလေးပဲကောင်းတာမသိဘူးလားရှင်

”အ့ ကိုမင်း လုပ်တော့ကွာ တုံမနေတက်တော့ဘူး” ”အိတုံ ခံချင်နေပြီလား” ”အင်း” ”မကြားရဘူး ပြန်ပြော” ”ခံချင်နေပြီကိုမင်းရယ် ဟင့် အဟင့်” ”အဲ့ဒါဆို ကို့ကို စုပ်ပေးပါဦး” အိတုံလဲ လှဲနေရာမှအသာထကာ သူ့လီးကို ကိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲအသာထည့်လိုက်ရင်း

Scroll to Top