အပြာစာအုပ်

ဆရာကျချက်

“….အေး… ဟုတ်တယ်….. ငါလည်း ကြားဖူးတယ်…..။ စောက်ခေါင်းနက်တဲ့ မိန်းမကို ခေါင်းအုံးခုပြီး လုပ်မှအားရဆိုဘဲ….။ ခါးအောက် ခေါင်းအုံးခုလိုက်တော့ သားအိမ်ဝက မြင့်တက်လာပြီး လီးထိပ်နဲ့ ဆောင့်မိတော့ ပိုကောင်းဆိုဘဲကွ….” တူးတူးက သူကြားဖူးသမျှကို အားပါးတရ ပြောနေစဉ် အောင်ထွန်းက…

အပြာစာအုပ်

စစ်မှန်တဲ့အပျိုစင်ဘဝလေးက ဒါမျိုးနဲ့မှ အိုကေတာရှင့်

တကယ် တော့ ကျမ ဘဝ ဟာ တခုလပ် အပျို ဆိုရင် လက်ခံ မလား ရှာမှ ရှားပဲ သူများ တွေက လက်ရှိမှာ အပျို ဆိုပေမယ့် အိုနေတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး

အပြာစာအုပ်

ရှင်းရင်ရှင်းသလို မရှောင်တတ်တဲ့ မမကြီးတို့ပါလား

ကျွန်တော် အောင်ဇော်က ရှက်တတ်တဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက် ပါ ။ အရှက်ကြီး သလို အကြောက် ကြီးသူလည်း ဖြစ်ပါ တယ် ။ တက္ကသိုလ် ဒုတိယနှစ် ဖြေပြီးမှ အရှက် ကြောက်ကြီးသူက နေ

အပြာစာအုပ်

ရင်ထဲမှာကော ဟိုထဲမှာကော ပြီးသံတွေ လျှံလျှံထွက်နေပြီရှင်

ဒီ နေ့ အိမ် မှာ ဘယ်သူမှ မရှိလို့ သဇင်တယောက်တည်း လွတ်လပ်နေသည် ။ စာကြည့်စားပွဲက ကွန်ပျူတာမှာ Facebookကို ဝင်ရင်း အကောင့်အတုက သူငယ်ချင်းတွေ တင်ထားတဲ့ ပုံတွေ စာတွေကြောင့် စိတ်တွေ ထကြွလာရပြီး

အပြာစာအုပ်

ထိန်းချုပ်လို့မရတော့တဲ့ အဆင့်ရောက်နေပြီနော်

ကျွန်မ နာမည် သီဒါ။ အသက် က  (၃၈)  ခင်ပွန်းက ကိုမျိုးအောင်။ သူက ကျွန်မထက် ၅နှစ်ကြီးတယ်။ သူ့နာမည်ပဲ စီးသွားလား မသိ။ ကျွန်မတို့မှာကလေးမရှိဘူး။ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကြိုးစားပေမဲ့ အချည်းနှီးပါပဲ။ နောက်ဆုံးလက်လျှော့လိုက်ရတယ်။ ကိုမျိုးအောင်က

အပြာစာအုပ်

နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ စိတ်ကြိုက်ဖြစ်ရတဲ့ချစ်သူလေး

ကျနော့် နာမည် ကိုထက်ပါ ။ ကျနော် က ကတ်ကိုး စိတ်ကူး ရှိသူ ဖြစ်သော် လည်း ကျနော့်ချစ်သူ မြတ်နိုးကမူ အရှက်အကြောက်ကြီး သည်။ ကျနော်တို့နှစ်ယောက်လုံးအသက် ၂၄ နှစ်ပါ။ မြတ်နိုးက အရပ်

Scroll to Top