အပြာစာအုပ်

တကိုယ်လုံးသာပစ်ဝင်လိုက်ပါတော့ မောင်ရယ်

မျက်နှာချင်း ဆိုင်လိုက်မိသည်နှင့်ကိုယ့်ဖက်ကသိမ်ငယ်သွား မိ၏ ။ မရယ်မပြုံးသော်လည်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သည့်မျက်လုံးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ပာုပဲ — ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘‘ ဗိုလ်ချူပ်ဈေးသွားချင်လို့ ’ ‘’ ဟုတ်ကဲ့ — တက်ပါ ’’ ကားတံခါးကိုဖ ွင့် ပေးပြီး

အပြာစာအုပ်

ဒီလောက်လေးတွေနဲ့တော့ တက်မလာကြနဲ့ရှင့်

ပက်လက် အိပ်နေ သော ညိုမောင် ၏ ရင်ဘတ် ပေါ်သို့ လေးငယ် က ပါးလေးအပ်ပြီး မှောက်အိပ်လိုက်သည်။ နုညက်သောအထိအတွေ့နှင့်မွှေးပျံ့သောရနံ့တွေကြောင့် ညိုမောင်နိုးလာပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိသည်။ ““ဟင်……လေးငယ်…”” ညိုမောင်အံ့သြသွားသည်။ ““အစ်ကိုနိုးလာပြီလား…”” ““အင်း….လာ အိမ်ရှေ့သွားရအောင်….”” ညိုမောင်က

အပြာစာအုပ်

စိတ်ကိုထိန်းရင်း ခံစားမှုနှစ်မျိုးကို တပြိုင်ထဲရလိုက်ပါတယ်ရှင်

ကိုမျိုးဝေ နှင့် စိုးစိုးသည် ချစ်သူ သက်တမ်း   (၃)  နှစ် နီးပါး ရှိပြီ ဖြစ်သော ချစ်သူများ ဖြစ်ကြ လေသည် ။ တက္ကသိုလ် မှာ ကတည်း က ချစ်ကြိုက် ခဲ့ကြပြီး

အပြာစာအုပ်

မမဆန္ဒပြည့်ပေမယ့် ကျွန်တော့် ဆန္ဒ မပြည့်သေးဘူးမမရဲ့

” ဖြိုးညီ ရေ …… .. ” ခေါ်သံ နဲ့ အတူ အိမ်ထဲ ဝင်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက် ကို လှမ်းကြည့် လိုက် တော့ ကိုချမ်းသာ တို့ လင်မယား ဖြစ်နေသည်

အပြာစာအုပ်

အံ့မခန်းအောင်ပဲ ပြင်းပြလွန်းတဲ့ လိုအင်တွေနဲ့ ရှင်တို့အကြိုက်ပါပဲနော်

စာရေးသူ က ငယ်ငယ် က ဝါသနာရှင် တစ်ယောက်ပေါ့ . . အချောင် းကောင်း၍ ဖရီး စားရ သော အခါများ လည်းကြုံဖူး ပါသည်  ။  ဒီ ဇာတ်လမ်း လေးက

Scroll to Top