အ သက် ငါးဆယ် မုဆိုးဖို ဦးခင်မောင် ။ မန္တလေး ရန်ကုန် ဟိုက်ဝေး ကားစီးပြီး ရန်ကုန် သွားနေပါ သည် ။ အသက်လေးရ သားသမီးတွေလည်း အိမ်ထောင်တွေနဲ့ ခွဲကုန်ကြပြီ။တကိုယ်တည်း ငြီးငွေ့လှ၍ရန်ကုန်ကညီကျောင်းမှာဘုန်းကြီးဝတ်ဘို့ဖြစ်သည်။ တ […]
နွေးထွေးလှတဲ့ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းရတဲ့အချိန်ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်က အရာရာတိုင်းကို မေ့နေချိန်ပေါ့။ နုအိထွေးနေသော နှုတ်ခမ်းလေးကိုသာ အဆက်မပျက် တတ်မက်နေမိတဲ့အချိန် ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ….. “ကို… ဘာလို့လဲ လူလာနေလို့လား” “ဟင်…. အော် ဟုတ်တယ်ချစ်ရဲ့ ကိုလူသံကြားလားလို့” “ကိုကလဲကွာ
ညဦး က အဖန်ရည် သောက်တာ များသွား သည် က တစ်ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သိပ်ကြိုက်တဲ့ ဘာညာ ကွိကွ လဲ မလုပ်ရတာ ကြာပြီ ဆိုတော့ စိတ် ဆာလာ တာက တစ်ကြောင်း
မောင်သက် ဆယ်တန်း စာမေးပွဲ ဖြေပြီး တော့ အဘွား တို့ ရွာသွား နေခဲ့သည် ။ ဒီမှာ က လွတ် လပ်တယ် အဘွားတို့ ကလဲ ဘာ လုပ်လုပ် မဆူ မဆဲ
ဒေါ်ကေသွယ် လဲ အလွန် အမင်း ကာမ ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြ ပြီး ထကြွ သောင်းကျန်း နေခဲ့ရတာ ကြာပြီ ဆို တော့ သိဒ္ဓိ လို တာဝန် ယူ ပေးမယ့် အား
မောင် ပြန်ရောက် ပြီလား နှင်း နေ သိပ် မကောင်းလို့ စောစော ပြန်ခဲ့လိုက် တာ ” ” အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်း တွင် မောင်နှင့် ကိုနိုင်တို့ ထိုင် နေသည် ကို
ခိုင်လေး တစ် ယောက် သူများ တွေ အပြန် အလှန် ချပ်နေ ကြ သော ချပ်တင်း တွေကို ဖတ်ပြီး ။ သူမ အဖုတ်ကြီး မှာ ဖောင်းကြွ လာ သလို
အဲဒီ နေ့ က တော့ လူ မရှိတဲ့ ရောင်းမယ့် အိမ်ကြီး ထဲမှာ သူနဲ့ နမ်းဖြစ် ကြ သည် ။ သူ့ ပေါင်ကြား က မာနေ တဲ့ လိင်တန်
သီတာ တစ်ယောက် ဈေးဆိုင်လေးကို တိုးချဲ့ရင်း တစ်စုံတစ်ဦးကို သတိရ လိုက်တယ် ။ သတိ ရမိ သူက တချိန်က ပတ်သက်ခဲ့ ဖူးတဲ့သူ ။ ဆရာ့နာမည် ကဦးနေလ ။ဆရာ့ ကို ရန်ကုန်မှာတွေ့ပြီး