အော

ခိခိ   …  မမထား  …  အဖုတ်ကြီး က အသံ တွေ ထွက်နေ တာ  ”  ”  ထွက်မှာ ပေါ့  … မင်းပဲ မညှာ မ တာ … […]

ကျွန်မ က တော့ ခိုင်ခိုင်ဖြိုးပါ ။ အသက် က တော့   (၂၃) ဆိုပါ တော့ ။ အမျိုးသား က သဘောင်္သား အရာရှိ လေ ။ သူကအရာရှိဆိုတော့ ဝင်ငွေကတော့ကောင်းပါတယ်။

ဂွင်းထု နေတာ တန်းလန်း ကြီး မိနေ တော့ ဘာဖြေ ရမှန်းလဲ မသိဘူး မဆွေကအခန်းဂျက်ကိုပိတ်ပြီး အနားရောက်လာတော့ ပီုလန့်သွ့ားတယ်။ မဆွေက ကုတင်ပေါ်ကို တက်လာပြီးတော့ ပုဆိုးကို ပြန်လှန်တယ်။ ပြီးတော့ လီးကိုကိုင်ပြီး `

ဇင်မာဝင့် တစ်ယောက် စာအုပ် ထည့်ထားတဲ့ ကချင်လွယ်အိပ်ကို ရင်ခွင်ပိုက်ပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြင့် ကျွန်းလှေကား ကြီးအတိုင်း တက်လာသည်၊ ဒီနေ့ ကိုမောင့် အိမ်သို့ စာလာသင်ရမည်မှာ တခြားနေ့တွေ နှင့် မတူ၊ ဟင်းလင်းပွင့် နေသည့်

ကိုကို အလုပ် ထွက်မည့်နေ့ ။  အလုပ်သာ ထွက်ရတာ ဒီအလုပ်ကိုသံယောဇဉ်ရှိသည်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူ့ သူငယ်ချင်းများ နှင့် လုပ်ငန်းစပ်တူ အဖြစ်ပထမဆုံး စလုပ်မှာမို့ ထွက်ရတာ ။ဒီနေ့တော့ အလုပ်နောက်ဆုံးလုပ်ခဲ့တဲ့ သူ့လစာ ကိုသွားထုတ်ရင်း ယူနီဖောင်းတွေ

“ သား … သား … . သား ရေ … ”  “  ဒုန်း…ဒုန်း…ဒုန်း…..သား..သား ရေ . . ” တံခါး ကို တဒုန်းဒုန်း ထု

ကျွန်မ နာမည် လဲ့လဲ့ ပါ ။ ကျွန်မအမေက ဒေါ်အေးအေးအောင်တဲ့။ မိဘနှစ်ပါး သဘောထားမတိုက်ဆိုင်လို့ ကွာရှင်းပြီးနောက်ပိုင်း ကျွန်မတို့ ဆင်းဆင်းရဲရဲနေခဲ့ရပါတယ်။ တနေကုန် ထမင်းငတ်ခဲ့တာတွေ ကျောင်းသွားရင် မုန့်ဖိုးမပါတာတွေ ကျောင်းစိမ်းအကျီင်္အနွမ်းလေးတွေပဲ ဝတ်ခဲ့ရတာတွေ အခုထိ မှတ်မိနေဆဲပါ။ဒါပေမဲ့

သူ့ နာမည် က မိဖြိုး ယောကျ်ားရှာ ဘောပြားပေါ့ အခုအသက်၁ရ ထဲမှာ ငယ်ငယ်လေးထဲကယောကျ်ားလို ဝတ်စားနေလာ တာ အပျိုဖော်ဝင်လို့များ မိန်းခလေးစိတ်ပြောင်းလာ မလားထင်တာ မပြောင်းဘူး ကိုယ့်မျက်စိအောက်တင်ကြီးပြင်းလာတဲ့မိဖြိုး ဝါသနာပါတာကျတော့လည်း ပိုက်ကျော်ခြင်း သူခြင်းခတ်နေတာကိုကြည့်လိုက်တိုင်း ရင်သားက

ဟင့်အင်း ကို မပြန်လာ နဲ့ ကျောင်းက မပိတ်သေးဘူး။ ပြီးတော့ နွေးကို .. နွေးကိုသာ လမ်းခွဲပေးပါ ကိုရယ်နော် ဟင့်အင်းနွေး ခုမှနု တုန်းဆို ဒီအရာတွေက ရှင်းလို့ရတာပဲ ဟင့်အင်း.ဟင့်အင်း နွေးအမှားကို နွေးခံမယ်