ကွင်းထဲ သို့ မအေးမြင့် မသွား ချင်တာ အမှန်ပင်။ မိုးကုန်သွားပြီဆိုပေမယ့် တစ်ညလုံးကျထားသော ဆောင်းနှင်းတွေကြောင့် ကန်ဇင်းရိုးတွင် ချော်ချော်ချွတ်ချွတ် ဖြစ်နေသေးသည်။သွားရမည့်အချိန်ကလည်း မနက်စောစောသွားဟု အရီးလေးက ခိုင်းထားသည်။ စီးနေကျ သားရေစိမ်းဖိနပ်ဆို ဝေးရော့…။ ဖိနပ်စီး၍ရသည့်ခရီးမဟုတ်..။ ဒါကိုဘဲ […]
မျက်နှာချင်း ဆိုင်လိုက်မိသည်နှင့်ကိုယ့်ဖက်ကသိမ်ငယ်သွား မိ၏ ။ မရယ်မပြုံးသော်လည်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သည့်မျက်လုံးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ပာုပဲ — ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘‘ ဗိုလ်ချူပ်ဈေးသွားချင်လို့ ’ ‘’ ဟုတ်ကဲ့ — တက်ပါ ’’ ကားတံခါးကိုဖ ွင့် ပေးပြီး
” ဖြိုးညီ ရေ …… .. ” ခေါ်သံ နဲ့ အတူ အိမ်ထဲ ဝင်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက် ကို လှမ်းကြည့် လိုက် တော့ ကိုချမ်းသာ တို့ လင်မယား ဖြစ်နေသည်
နှုတ်ဆော့ မိမှ တော့ မထူး တော့ပေ ။ သူ က လည်း စိန်ခေါ်ပြီလေ ။ ဒီ တော့ ဘွာခတ် နေလို့ ညံ့ရာ ကျသွားမှာပေါ့ ။ ဤသို့ ပင်
ဟဲ့ မိုးဇာ နင် က ပစ္စည်း တွေ မသိမ်း ပဲနဲ့ အပြင် ထွက်ဦး မလို့ လား သွားခါ နီးမှ ဟိုဟာ ကျန်ခဲ့ ဒီဟာ ကျန်ခဲ့ ဖြစ်ဦး မယ်
တစ်နေ့ တော့ ညနေ စာ စားပြီး ပျင်း တာ နဲ့ ကျုပ် ရွာ ထဲ လျှောက်လာ ခဲ့ တယ် ။ အချိန် က မှောင်ရီ ပျိုးနေတဲ့ အချိန်
ကျနော် က ချစ်သူကို အရမ်းချစ် အရမ်းသဝန်တိုတယ်သူပါ။ကျနော့်ချစ်သူကို စေ့စေ့ကြည့်တာတောင် ကြိုက်တယ်သူ မဟုတ်ပါ ဘူး။ကျနော်လို လူမျိုးက ကွတ်ကိုးကပ်ကို စိတ်ဝင်စားလာမယ်။ကျနော် မိန်းမကို သူများတွေ တက်လိုးတာကြည့်ပြီး ကျေနပ် နှစ်ခြိုက်နေမိမယ်လို့ ထင်တောင် မထင်မိထားပါဘူး။ခုတော့ ကျနော်က
အတင့် ဟု အများက ခေါ်ကြ သော တင်မေလှ သည် တော်တော် လှသည် ။ အိုး က လည်း လုံးကျစ် နေသည် ။ ကိုယ်လုံး ကလည်း သွယ်သွယ် လေး
သမီး ရေ ချစ်ယွန်းမေ …. ချစ်ယွန်းမေ ဆို သော (၁၅) နှစ် အရွယ် ကောင်မလေး ဖြူဖွေးနူးစွတ်ပီး အင်မတန်ချစ်ဖို့ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ရှင်’မေကြီး…. သမီးစာသင်ဖို့ Guide ငှါးထား တယ်