“ ပြွတ် …စွပ်….စွပ်….” “ အ….အား….” “ သိပ်နာနေလား….” “ အင်း….ဟင်း…” မနေ့ညကမှစပြီးခံဖူးသည့် စောက်ပတ်က အခု ဒုတိယညရောက်လာပေမယ့် လိုးပြီးရင်း လိုးရင်း လုပ်နေတာကြောင့် နာကျင်ကျိန်းစပ်နေသည်။ အပျိုဖော်ဝင်ဝင်ခြင်း ခိုးရာလိုက်ခဲ့ သည့် […]
မြနွယ် မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့ ။ ဒူးထောက်လျှက် ခွေကျကာ ပါးစပ်က တအင်းအင်း ညည်းညူနေရသည်။ ကြာညိုက သူမရဲ့ ရေလဲထဘီကို ချွတ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကား၍ မြနွယ်ရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆောင့်ဆွဲကာ ရွှေခရုလေးနဲ့ အနီးဆုံးနေရာအထိ မြနွယ်ရဲ့မျက်နှာကို
အချိန် မှာ ည (၁၀) နာရီ ခန့် ရှိပြီဖြစ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်စ ပြုနေပေပြီ။ ကျော်ညွန့်တစ်ယောက် နေ့လည်က ကြည့်ခဲ့သော ဗွီဒီယိုအောကားကို ပြန်သတိရပြီး လီးတောင်နေလေသည်။ ယခုတလော အောကား တော်တော်များများ ကြည့်ဖြစ်နေသော
အချိန် က ည ကိုးနာရီ ခွဲ လုပြီ ။ ရန်ကုန် မအူကုန်း ရပ်ကွက် သည် နေ့လည် ဘက်တွင် လူစည်ကား သလောက် ညနက် လာလျှင် လူ အသွား အလာ
“ အဟင်း … အား … ကောင်း လိုက်တာ အောင်ရယ် … . ဘယ်လို တွေ လုပ်နေ တာလဲ ” တိတ်ဆိတ် သော ညနှင့် အခန်းငယ် လေးထဲ
ပြီးခဲ့ သည့် ရက်ပိုင်း က သင်းသင်း အမေက ရွာမှာ အလှူ လုပ်လို သည် ဆိုသဖြင့် အိမ်ကို ပြန်သွား ခဲ့သည် ။ အလှူ ကို ဘုန်းကြီး ကျောင်းမှာ လုပ်မည်
မြိတ်မြို့ ကား ဂိတ်ကြီးဝင်းက ညနေစောင်းနေရောင်ပျောက်လုလုဖြစ်နေပေမဲ့ ဈေးသည်တွေရဲ့ဆူညံသံ ကားသမားတွေရဲ့ အပြိုင်အဆိုင်ခရီးသည်ခေါ်သံတို့က ပုံမှန်အတိုင်းပဲလည်ပတ်နေပါတော့တယ် အော်ဟစ်ဆူညံသံတွေကြားထဲ ဓါတ်ပုံနဲ့ပန်းချီဆရာ မလေး ရတီ တစ်ယောက်လည်း ရန်ကုန်သို့ပြန်ရန်အတွက် စီးနင်းရမည့် အန်တီဝင်း ကားဂိတ်နေရာလေးကိုရှာနေပါတော့တယ် စီးနင်းရမည့် ကားဂိတ်ကိုတွေ့တော့ ညီမလေးရေ
“ အဟင်း … အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်…. ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ” တိတ်ဆိတ်သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမ အင်ကြင်းကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပေါင်နှစ်ချောင်းဖြဲပြီး အားရပါးရနှင့်ကို
ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် က သံပန်း တံခါးကို လူပ်ကိုင် ရင်း အိမ်ထဲသို့ လှမ်းခေါ် လိုက်သည် ။ ‘ စုစုရေ … စုစု ’ ‘ ရှင် ၊ လာပါပြီ အန်တီသွယ်