အပြာစာအုပ်

သန်ချက်မြန်ချက်ကတော့ လေးစားပါတယ်ရှင့်

အ ဟင်းးး ဟင်းးး ဟင်းးးး လောက ကြီး က ဖြစ်ချင် တာတွေ မဖြစ် မဖြစ် ချင်တာတွေ ဆို အော်တိုဖြစ်နေတော့တာပါရှင်။ ” အင်း လွမ်းစရာ လွမ်းစရာလေးတွေပေါ့နော့ ” ချစ်သူလား […]

အပြာစာအုပ်

ဂိုးသွင်းကောင်းတဲ့ တိုက်စစ်မူး

သိန်းဝင်း တစ်ယောက် ရေမိုးချိုး အဝတ်အစားလဲပြီး ဘောလုံးပွဲကြည့်ဖို့ ဦးချိန်တီရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဘက်ကို ထွက်လာတော့ အချိန်က ညဆယ်နာရီရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့က မီးပျက်ရက် ဖြစ်သောကြောင့် တစ်လမ်းလုံး မှောင်မဲနေသည်။ မီးစက်ထွန်းဖို့နေနေသာသာ မီးလာရင်တောင် ထွန်းဖို့ အိမ်ရှေ့မီးတိုင်

အပြာစာအုပ်

စီးစီးပိုင်ပိုင်နဲ့ အားရပါးရမှရှိရဲ့လားရှင်

ကိုတွတ်ကြီး သည် လက်မှ နာရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်သုတ်သုတ် လမ်းကို ဆက်လျောက် နေသည် ။ အချိန် က ညနေ ငါးနာရီ ကျော်ကျော် သာ ရှိသေးသော် လည်း မိုးသာများ

အပြာစာအုပ်

ရာဂလောင်စာနဲ့ တဏှာမီး

မာလေ အခု အလုပ်ကလည်း အနားယူလိုက်ပြီ။ အိမ်မှာလည်း လုပ်စရာက သိပ်မရှိတော့ အိမ်မှာ မာပျင်းနေမှာစိုးလို့ဆိုပြီး ကိုက တပ်ပေးထားတဲ့ အင်တာနက်နဲ့ လိုင်းပေါ်မှာပဲ တစ်နေ့လုံးနီးပါး အချိန်ဖြုန်းနေမိတာလေ။ အဲဒီမှာ အဓိကကတော့ ဖေ့စ်ဘုပ်ပေါ့။ တစ်နေ့တစ်နေ့ ဖေ့စ်ဘုပ်မသုံးရရင်

အပြာစာအုပ်

အသဲခိုက်အောင်ကောင်းနေတော့လဲ ခွင့်ပြုပေးရတာပေါ့ရှင်

”  ဝုတ်  ဝုတ် ဝုတ်  ဝုတ် ” ရပ်ကွက် အတွင်း ခိုကပ် နေ သော ခွေး၂ကောင်မှာ နှင်းသူဇာ အားထိုးဟောင်တော့သည်။ ” ဟဲ့ခွေး – ဟဲ့ခွေးးး သွားစမ်း ”

အပြာစာအုပ်

ချစ်ခယ်မလေးနဲ့ အတူတူပြီးလိုက်ကြမယ်နော်

ဒီ နေ့ ကျနော် ချစ်ရတဲ့သူနှင့် ချိန်းထားသည်။ ကျနော် တို့ နေ့တိုင်း နီးပါး ဆုံနေ ရပေမယ့် အခုလို အားလပ် ရက်လေး မှာ အကြင်နာ တွေ ဖလှယ်ဖို့ ခဏ ခဏ

အပြာစာအုပ်

ကြမ်းပစ်လိုက်စမ်းပါ ကျွန်မကကျွမ်းကျင်နေပါပြီရှင့်

ကျွန်မ နာမည် က ရတီဖူး ။ အသက် က တော့  (၃၈) နှစ် ထဲ ကို ရောက်နေ ပြီ ။ အဖေကဗမာ အမေက တရုတ်ဆိုတော့ အသားကတော့ဖြူဖွေးနေတာပဲ။ မျက်နှာလေးကတော့

အပြာစာအုပ်

ဦးတို့စိတ်တိုင်းကျ ကျေနပ်ဖို့က အဓိကပါပဲရှင်

ကျွန်တော် ဆေးရုံ က အိမ် အပြန် လမ်းမှာကျွန်တော် ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်ခြင်း တွေပြည့်နက်နေ သည် ဘာကြောင့် ဆိုကျွန်တော် အလုပ် ထဲ တွင် ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပြီး ဆေးရုံ တတ်နေခဲ့သည်မှာ တစ်လခန့်

Scroll to Top