ကို ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ ဟင် ” ချစ်သူရဲ့ အမေးစကားကြောင့် တွေးလက်စ အတွေးတွေ အမျှင်ပျက်သွားခဲ့ရတယ်။ “ဟင် ဪ၊ ဘာမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ဟိုတွေးဒီတွေးပေါ့။” ပါးစပ်ကသာ ဒီလိုဖြေလိုက်ရတာ။ စိတ်ထဲမှာတော့ ပြောင်းပြန်။ “ဟူး… […]
လောက ကြီးမှာ ထင်တာ တွေ က မဖြစ် လာပဲ မထင် တာတွေ ဖြစ်လာ တတ်တယ် ဆိုတာ တကယ် ပါပဲ ကိုမောင် နဲ့ ချစ်ခဲ့ တာ ရပ်သိ ရွာသိ
နေ့စဉ် ဆိုသလို ဦးတင်ဝင်း နဲ့ ကျော်ကျော်ဝင်း တို့ အရက် ဝိုင်း ဖြစ်ခဲ့၏ ။ တစ်ခါ တစ်ရံ အရောင်း အဝယ်ကိစ္စ အရေးကြီး ၍ ကျော် ကျော်ဝင်း အိမ်ပြန် ညဥ့်နက်
ကေသဉ္ဇာနွယ်ကို ယွန်းသိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သိခဲ့သည်ဆိုတာထက် ကေသဉ္ဇာနွယ်နှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။ တခြားကျောင်းသူများကဲ့သို့ သူငယ်ချင်းသိပ်မများတတ်သော သူမအဖို့ ကေသဉ္ဇာနွယ်မှာ သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ကေသဉ္ဇာနွယ် မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ အထက်တန်းကျောင်းသူ ဘဝကတည်းကဖြစ်သည်။ သူမ
ဇင်မာဝင့် တစ်ယောက် စာအုပ် ထည့်ထားတဲ့ ကချင်လွယ်အိပ်ကို ရင်ခွင်ပိုက်ပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြင့် ကျွန်းလှေကား ကြီးအတိုင်း တက်လာသည်၊ ဒီနေ့ ကိုမောင့် အိမ်သို့ စာလာသင်ရမည်မှာ တခြားနေ့တွေ နှင့် မတူ၊ ဟင်းလင်းပွင့် နေသည့်
ကိုတွတ်ကြီး သည် လက်မှ နာရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်သုတ်သုတ် လမ်းကို ဆက်လျောက် နေသည် ။ အချိန် က ညနေ ငါးနာရီ ကျော်ကျော် သာ ရှိသေးသော် လည်း မိုးသာများ
ကျနော် က အရက် ဖြန့်ချီရေး ကုမ္ပဏီ တစ်ခုရဲ့ ဂိုဒေါင်မှူး လုပ်ခဲ့တယ် ။ အဲ့ဒီတုန်းက သူ က ကုမ္ပဏီမှာ မရောက်သေးဘူး ။ ဂိုဒေါင် ဆိုတာ က အရက် ဖြန့်ချီ
ဒီ ဇာတ်လမ်း မှာ အဓိ က ဇာတ်ကောင် က ရဲလွန်း ။ ရဲလွန်း သည် ဆင်းရဲ တွင်း နက် တဲ့ အခြေခံ လူတန်း စား မိသားစု ထဲမှာ
မန္တလေး မြို့ရဲ့ မြို့သစ် ရပ်ကွက် တစ်ခုမှာ ကျွန်တော် က ဆိုင်ကယ် ဝပ်ရှော့ တစ်ခုမှာ ပညာသင် နေတဲ့ ပညာသင် တစ်ယောက်ပေါ့ ။ အသက်က (၁၉) နှစ် အဖေ က