‘ မရဘူး မေမေ က မနက်ဆို အစောနိုးဒါ ’  ‘ အင်းပါ ’  ‘ အ့ဆို အိပ်တော့ မယ်နော် ’  ‘ အင်း ကိုကို ကလော သွားတော့

ပိုးသား နက် ဝန်ထမ်း ဝတ်စုံ လေး ဖြင့် သီရိ ခပ် သွက်သွက် လေး ရုံးခန်း သို့ ဝင်လာခဲ့ သည် ။ သီရိ ဆိုတာ က မြူနှင်း ကုမ္မဏီကြီး

မိုးဟိန်း ကို ယုံစားပြီး လိုက်ပြေး လာမိတာ မှားပြီလားဟု ယုဇနနောင်တရနေသည်။ အရက်မူးရင် ရန်ရှာတတ်သည့်လင်ဖြစ်သူ အောင်ခင်ကိုစိတ်ကုန်ပြီး အရင်ထဲကကြာကူလီဟု နာမည်ကြီးသည့် မိုးဟိန်းနှင့်မူဆယ်ဘက်ကိုလိုက်ပြေးလာပြီး မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားပိုင်သည့် မြို့စွန်ကခြံတစ်ခြံမှာအတူနေကြသည်။ မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားကတော့ မြို့ထဲမှာနေတာမို့ မြို့စွန်ခြံထဲမှာ လွတ်လပ်လှသည်။ မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားကလဲ

အခန်း ထဲမှာ လူ တစ်ယောက် ရောက်နေ တယ်ဆိုတာ ဦးဘသော် သိ တယ် ။ သိမှာ ပေါ့ အသံ တွေ ထွက်နေ တာကိုး ။ ယာဉ်မောင်း မောင်စိုးသိုက် ရဲ့

ရွာလမ်း တစ်လျောက် လက်ချင်း ချိတ်ပြီး လျှောက် လာတဲ့ သူတို့ အတွဲကို တွေ့တဲ့ လူတိုင်းက အထူးအဆန်း သဖွယ် ငေးကြည့် နေတာကြောင့် ရဲလေး ရှက် သလိုလိုတောင် ဖြစ်လာ သည်  ။