အပြာစာအုပ်

လက်မြန်သာဟန်

ကျုပ်နာမယ်က သာဟန် ပါ..။ နေတာက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသက ဇရက်ကုန်း ဆိုတဲ့ ရွာကြီးမှာပါ…။ ဇရက်ကုန်းရွာက ဒေးဒရဲ နယ်ထဲမှာပါ…။ ကျုပ်အသက်က အခုဆို ၄၅ နှစ်ထဲ ရောက်နေပါပြီ…။ ဒါပေမယ့် ငယ်ငယ်ထဲက လယ်အလုပ် ၊ချောင်းအလုပ်တွေကို […]

အပြာစာအုပ်

အငယ်တို့ရဲ့ကမ္ဘာ

မန္တလေးမြို့ ကန်တော်ကြီး အရှေ့ဖက်ခြမ်း တစ်ခုသော တိုက်ခန်း၏ အစွန်ဆုံးရှိ တတိယအလွှာတွင် အမျိုးသမီး ၃ ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ်နှင့် ကြိတ်၍ တိုင်ပင်နေကြသည်။ မည်မျှအရေးကြီးသော စကားမို့ ယခုလို ကြိတ်၍ တိုင်ပင်နေကြသည် မသိ။ အဝင်တံခါးမကြီးကို

အပြာစာအုပ်

တော်လိုက်တာမမရယ် မေ့လဲမတတ်ခံစားလိုက်ရတယ်ဗျာ

မင်းအောင် နှင့် မဝင်းကြည် တို့ က ရပ်ဆွေ ရပ်မျိုးဟု ပြောရ မည့် တစ်ရွာ တည်းသား တွေဖြစ်သည် ။ ရွာမှာ နေစဉ် ထဲ က ခြံခြင်း ကပ် အိပ်ချင်းကပ်

အပြာစာအုပ်

တော်တော်လဲ တတ်လွန်းတဲ့သူကြီးပါလားရှင်

လူ တိုင်းမှာ နှလုံးသား တစ်ခုစီ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျမဆီမှာ ရှိတဲ့ နှလုံးသားကိုတော့ ဖောက်ထုတ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။ နှလုံးသားမရှိရင် အသက်ဆက်မရှင်နိုင်ဘူး ဆိုတာသိပေမဲ့ ကျမ ဆက်ပြီး မခံစားနိုင်တော့လို့ပါ။ ဒီလို ဆောင်းလေမြူးတဲ့ ညချမ်းအခါမျိုးဆို သာတောင်

အပြာစာအုပ်

စမ်းချင်တဲ့ နည်းနဲ့သာ စမ်းလိုက်ပါမောင်

လောက ကြီးမှာ ထင်တာ တွေက မဖြစ်လာပဲ မထင်တာ တွေ ဖြစ်လာတတ်တယ်ဆိုတာ တကယ် ပါပဲ ကိုမောင်နဲ့ ချစ်ခဲ့ တာ ရပ်သိရွာ သိ  (၇)  နှစ် ကျော်တယ် သူလုပ်ချင်တာ တွေ

အပြာစာအုပ်

အညာရောက် မြို့သူ

🏵️အခန်း (၁)🏵️ နာမည်က နှင်းဝေ။ ဒီဇင်ဘာလ နှင်းတွေကျတဲ့အချိန်ကြီးမွေးလို့ အလွယ်တကူနဲ့ လှလှလေး ပေးထားကြတာ။ ဆွေမျိုးထဲမှာ သမီးမိန်းကလေးဆိုလို့ နှင်းဝေတစ်ယောက်ထဲ။ ဝမ်းကွဲဆိုလို့ မောင်တွေ အစ်ကိုတွေချည်း။ ဒါ့ထက်ဆိုးတာ နှင်းဝေရဲ့ဦးလေးက ရပ်ကွက်လူမိုက်။ ဓါးထိုးမှုနဲ့ ထောင်ထဲကထွက်တဲ့အချိန်

အပြာစာအုပ်

ပျိုတာအိုတာတွေအသာထား ကောင်းဖို့ကသာအဓိကပဲနော်

အ ဟင်း အား ကောင်းလိုက် တာ အောင်ရယ် ဘယ်လို တွေ လုပ်နေ တာလဲ ” တိတ်ဆိတ် သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေး ထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံ နေပေသည်

Scroll to Top