အပြာစာအုပ်

ဘဝ ဘဝ

ဒရယ်ဖို ရဲတပ်ဖွဲ့စခန်း ။ အိုဟောင်းတဲ့ အဆောက်အဦးလေးသည် ခြောက်သွေ့တဲ့ မြေနီနီလမ်းကလေး နံဘေးမှာ ရှိနေသည်။ နွေရာသီရဲ့ တစ်ခုသော နေ့လည်ခင်း …။ အညာနွေက ပူလွန်းသည် ..။ ဖုံထူထူလမ်းမပေါ်မှာ လှည်းတစ်စီး ဖြတ်မောင်းသွားလို့ ဖုံလုံးကြီး […]

အပြာစာအုပ်

အားတင်းထားရင်း စိတ်တွေယိမ်းယိုင်လာပါပြီ မောင်ရယ်

တပေါက်ပေါက် ကျနေ သော ရေစက် ရေပေါက် များကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးပေါင်းစုံ လွင့်မျောနေသော နွယ် “နွယ်ရေ သမီး ရေချိုးနေတာကြာပြီနော်။ရုံး ချိန် နီးပြီ” “ဟုတ် မေမေ” မေမေ့ အသံ ကြားမှ

အပြာစာအုပ်

ဟာကွက်မရှိအောင် တော်လွန်းပါတယ်ဦးရယ်

ဟင့်အင်း ကို မပြန်လာ နဲ့ ကျောင်းက မပိတ်သေးဘူး။ ပြီးတော့ နွေးကို .. နွေးကိုသာ လမ်းခွဲပေးပါ ကိုရယ်နော် ဟင့်အင်းနွေး ခုမှနု တုန်းဆို ဒီအရာတွေက ရှင်းလို့ရတာပဲ ဟင့်အင်း.ဟင့်အင်း နွေးအမှားကို နွေးခံမယ်

အပြာစာအုပ်

ကြိုက်တဲ့အချိန်လာခဲ့ စိတ်ကြိုက်ကိုဖြစ်စေရမယ်ရှင့်

ဂိုထောင်ထဲတွင် မိဝေနဲ့ နှစ်ယောက် ထဲ ပစ္စည်းထုတ်နေရင်းနဲ့ မိဝေကိုကျွန်တော်ကလှန်းစလိုက်သည်ဟိတ် မိဝေ နင်အောက်ကဘာခံဝတ်လာတာတုန်း အတုကြီးခံဝတ်လာတာမို့လား အံမာ ဘာ အတုရမှာတုန်း မယုံရင်လာကိုင်ကြည့်လှည့်အယ် အဲဒါတော့ ကျွန်တော်မရဲသလိုဖြစ်သွားမိတယ် ဒါပေမဲ့မိဝေကမရဘူး ကျွန်တော့ရှေ့ကိုလာရပ်ပြီး လက်နှစ်ဘက်ကို ဆွဲယူကာ သူ့ဖင်ပေါ်ကို

အပြာစာအုပ်

သတိလစ်တဲ့အထိကို ချစ်ပေးတတ်တယ်ရှင့်

ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်လိုက်သည် အရာရာ နေရာတကျရှိမရှိ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်ဟန် ပြုံးသွားကာ အခုမှ စိတ်သက်သာသည့်ဟန်နှင့် အမှိူက်ပုံးနား တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ချလိုက်သည် ခန့်ငြားသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ ပန်းပွင့်အကြီးကြီးပုံတွေနဲ့ ခင်းထားသည့် မွေ့ယာ ဖက်လုံး ခေါင်းအုံး

အပြာစာအုပ်

ငြိမ့်ငြိမ့်လေးနဲ့ စွဲလန်းရလွန်းပါတယ်မောင်

သူ့ အကောင့်လေး မီးစိမ်း နေပါလား ဖုန်းလေးကို ကိုင်ပြီး ဖေ့ဘုတ် လေးကို ဖွင့်လိုက် တော့ သီရီ အကောင့် လေး မီးလေး စိမ်းနေတယ်လေ ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါ မှလည်း နှုတ်

အပြာစာအုပ်

ဒီလိုကောင်းမှန်း အစကသိမှမသိတာရှင်

အိုး ” ” ဆက် ခနဲ ရုန်းပြီး ထွက်ပြေး မလို လုပ်တဲ့ ချိုချိုရဲ့ ခါးသိမ်ကလေးကို လှမ်းဖက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ပါတယ်။ ရှင်မတောင် သနပ်ခါးနံ့သင်းနေတဲ့ ပါးနှစ်ဘက်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်မွှေးပစ်လိုက်တယ် ထိတ်လန့်ပြီး ခပ်ဟဟဖြစ်နေတဲ့

Scroll to Top