အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

အအေးဘုံရဲ့ အေးဘုံ (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

“တော်ကြီးက တစ်ကောင်ကြွက်ကိုး…။ ကျုပ်အစ်မ ကလည်း တော်က ဘယ်လို သေမှန်းမသိဘူးဆိုပြီး ကြောက်နေတာ…” (အမေကို အစ်မလို့ ခေါ်ခြစ်ဖြစ်သည်) “အဲ့ဒီ သာမောင်ဆိုတဲ့ ကောင်… ငါ ကြည့်မရဘူး…။ နေဦး… ငါ ဝင်ပူးလို့ ရမလား […]

အပြာစာအုပ်

စကောဝိုင်းကောင်းချက်က ခံစားကြည့်မှသိတယ်ရှင့်

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် လူ ဖြစ်ဖို့ ဆိုတာ အင်မတန် ခက် ဆိုဘဲ လူ့ပြည် က အပ်ဖျား နဲ့ ဗြမ္မာပြည်က အပ်ဖျား ထိချင်ထိ မယ် လူဖြစ်ဖို့ မလွယ်ဘူးတဲ့။

အပြာစာအုပ်

ငတ်မွတ်မှုကို အားအင်အပြည့်နဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်လွန်းတဲ့ ကိုကိုရယ်

ကျွန်တော် သည် ညပိုင်း (၉) ထိုးသ ဖြင့် ထိုးနေကျဟိုတယ်မှ ကားဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာ ကာ မအိပ်ချင် သေးသော ကြောင့် ကျုံးတောင်ဘက် ဘေးတွင် ကားရပ် ကာ ပလက်ဖေါင်း ပေါ်သွားထိုင်

အပြာစာအုပ်

ဘဝ ဘဝ

ဒရယ်ဖို ရဲတပ်ဖွဲ့စခန်း ။ အိုဟောင်းတဲ့ အဆောက်အဦးလေးသည် ခြောက်သွေ့တဲ့ မြေနီနီလမ်းကလေး နံဘေးမှာ ရှိနေသည်။ နွေရာသီရဲ့ တစ်ခုသော နေ့လည်ခင်း …။ အညာနွေက ပူလွန်းသည် ..။ ဖုံထူထူလမ်းမပေါ်မှာ လှည်းတစ်စီး ဖြတ်မောင်းသွားလို့ ဖုံလုံးကြီး

အပြာစာအုပ်

အဆွဲတော်လွန်းတဲ့ မောင်ဘိုတောက်ရယ်

ဘိုတောက် သည် ဘကြီး ဘုန်းကြီး ကြောင့် တောမှ မြို့ ရောက်ခဲ့ ရသလို ဘကြီးဘုန်းကြီး ရဲ့ . . ရပ်ဆွေ ရပ်မျိုး..ဦးလွန်းမောင်ဒေါ်တင်တင်မြင့်တို့ဆီမှာ . . နေခွင့် အ လုပ်လုပ်ခွင့်

အပြာစာအုပ်

ကြီးချင်သလောက်ကြီး အေးဆေးပါပဲနော်

မြိုစွန် တစ်နေရာ အဝေးပြေး လမ်းမကြီး အနောက်ဖက် ပျံကျဈေးလေးက ရောင်းသူဝယ်သူ အသံပေါင်စုံနဲ့ ဆူညံနေတာဗျို့။ကျုပ်လည်း မိန်းမကို ဈေးခင်းပေးပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ နုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ ” မချို ငါပြန်ပြီ နေ့လည်ကျမှ လာတော့မယ် “ ”

အပြာစာအုပ်

စိမ်ထားပြီး ဇိမ်အပြည့်ယူလိုက်ပါရှင်

အောင်အောင်  တစ်ယောက်တည်း ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ မကောင်းတာ လုပ်ရန် အဆင်သင့် ။ မျက်နှာ မူရာ မှာ ရှိတဲ့TVထဲ ကကိုယ် တုံးလုံး ဖိုမစုံတွဲရဲ့ လှုပ်ရှားမှု တွေ ကြောင့် ကာမ စိတ်တွေတဟုန်ထိုး

အပြာစာအုပ်

ဓနရှိန်ဖြင့် ဘဝနှိမ်ချင်

အဖုံးဖွင့်ထားသော လေးထောင့်သံပုံး၏ အဝတွင် သစ်သားတုတ် ကန့်လန့်ခံကာ ချိတ်ဖြင့် ချိတ်တံပိုးဖြင့် ထမ်းလာခဲ့သော ရေအပြည့်ပါသည့် သံပုံးနှစ်ပုံးကို ရင်မောင်သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသာထိန်းပြီး ဒူးနှစ်ဖက်ကွေးကာ မြေပေါ်ကို ချလိုက်၏ ။ ပြီးတော့ ပုံးနှစ်ပုံးတွင်

Scroll to Top