ညီမလေးရဲ့ စပါယ်ရှယ်ဝမ်းက ကိုကြီးပါနော်
ကျွန်မ တို့ မိန်းကလေး တွေ ဟာ ပျှမ်းမျှ အားဖြင့် အသက် (၁၃) ၊ (၁၄) နှစ် လောက် မှာ ရာသီ သွေးစပေါ်ပြီး အပျို ဖေါ် ဝင်ကာစ ဖြစ်ပါ […]
ကျွန်မ တို့ မိန်းကလေး တွေ ဟာ ပျှမ်းမျှ အားဖြင့် အသက် (၁၃) ၊ (၁၄) နှစ် လောက် မှာ ရာသီ သွေးစပေါ်ပြီး အပျို ဖေါ် ဝင်ကာစ ဖြစ်ပါ […]
ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ
” အစ်ကို….နာသေးလား ဟင်….” အေးသီက သူ့အစ်ကို မျိုးစစ်ကို ဒဏ်ရာများအား ဆေးထည့်ပေးရင်း လှမ်းမေး၏။ မျိုးစစ် အံကို တင်းတင်းကြိတ်သည်။ ” သက်သာနေပါပြီ…. ညီမလေးရယ်…. တောက်…. ဒီကောင်ငဘ တမင်ယုတ်မာတာ…. ဒီကောင် ငါ့ကို
ခံဝန်း ကျယ်ကြီး တစ်ခု ၊ နှစ် ဧကခန့် ကျယ်ဝန်း သည် ။ ထိုခြံဝန်း ကျယ်ကြီး အတွင်းရှိ တစ်ထပ် တိုက်လေးက စိမ်းပြာ ရောင် ဆေးသုတ် ထားသည် ။ တစ်ထပ်တိုက်
ထွေးအိ ထိုင်နေတာက ချောင်းစပ်ရှိ တရုတ်စကားပင်ကြီး၏ ခြေရင်းရေစပ်ရှိ သစ်မြစ်ဆုံကြီးပေါ်တွင် ဖြစ်သည်..။ စိမ်းမြကြည်လင်နေသော ချောင်းရေပြင်ကို ထွေးအိ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်..။ ထိုအခိုက် ကြွေကျလာသော စကားပွင့်ကြောင့် ရေမျက်နှာပြင်လှုပ်ခါသွားပြီး ကြည်လင်သောရေ၌ ထင်ဟပ်နေသော ထွေးအိရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေး၍
အိမွန်ကျော် ဖင်ကြား ရှိ အကွဲ ကြောင်း ကလေးထဲကို ကျော်မြလွင် လျှာအပြားလိုက် ထည့်သွင်းကာ သူမအနောက်ကနေ စူတူတူ မဟတဟကလေး ဖြစ်နေသည့် ဖင်ပေါက်ဝကလေးကို သူ့လျှာထိပ်ကလေးနှင့် ထိုးထိုး၍ စိမ်ပြေနပြေ ယက်ပေးနေသည်။ အိမွန်ကျော် ဖင်ကြီးနှစ်ဖက်ကိုကုန်းကုန်းကွကွလုပ်၍
နီလာ တစ်ယောက် အလုပ် ကိစ္စနှင့် ရန်ကုန် ကို ရောက်လာ သည် ။ မနေ့ ညနေ က ကားစီး မနက် ရန်ကုန်ရောက် တော့ တစ်ဦးတည်း ယောင်ချာချာ ဖြစ်နေ တော့
မန္တလေးမြို့ ကန်တော်ကြီး အရှေ့ဖက်ခြမ်း တစ်ခုသော တိုက်ခန်း၏ အစွန်ဆုံးရှိ တတိယအလွှာတွင် အမျိုးသမီး ၃ ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ်နှင့် ကြိတ်၍ တိုင်ပင်နေကြသည်။ မည်မျှအရေးကြီးသော စကားမို့ ယခုလို ကြိတ်၍ တိုင်ပင်နေကြသည် မသိ။ အဝင်တံခါးမကြီးကို
ကျော်ဌေး နှင့် သီတာ တို့ လင် မ ယား မှာ အရင် က လို တ ကျက်ကျက် စကားများ ရန်ဖြစ်ရုံ ပင် မ က တော့ ။