အပြာစာအုပ်

ပြောင်းပြန်သီအိုရီက အဲ့လောက်တောင်ကောင်းသလားရှင်

“ ရှူး  …  …  . .  ဟား” လေယာဉ်ပေါ်က အဆင်းတွင် အေးမြပြီး လတ်ဆတ်သော ရန်ကုန်ဧ။် ဒီဇင်ဘာလေကို တဝ ရှူပြစ်လိုက်သည်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု နှောင့်နှေးသော နိုင်ငံ တွင် ဖြစ်လေ့ရှိသော

အပြာစာအုပ်

သခင့်ခြေတော်ရင်း

မြသွေး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒေါသဖြစ်နေမိတယ်။ ခရီးထွက်ရာက ပြန်လာတဲ့ မောင့်ကိုလည်း မျက်နှာပူလို့ တနေကုန် ရှောင်နေရတာ။ မောင့် အထက်အရာရှိ ကြောင့်ပေါ့။ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ပြန်တွေးတိုင်း ရင်ခုန်ရသလို ရှက်လည်း ရှက်မိပါတယ်။ မောင် ရာထူးတက်တော့

အပြာစာအုပ်

သူငယ်ချင်းတွေဆုံတော့လဲ အလှည့်ကျပေါ့နော်

သူငယ်ချင်း    (၃)  ယောက် သူဇာ နှင်းအိ အောင်ကြီး  တက္ ကသိုလ် ပထမ နှစ် စာမေးပွဲ ဖြေပြီးလို့   (၃) ယောက်သား ပျော်ပျော် ပါးပါး ချောင်းသာ ကို ခရီးထွက်

အပြာစာအုပ်

အကောင်းဆုံးတွေထဲက အကောင်းဆုံး စပါယ်ရှယ် နာ့စ်မလေး

နာစ့် လေးတွေ က လုံးလုံး လေးတွေ ဆို အရမ်း ချစ်စရာ ကောင်းတာ ။  ကြက်သွေး ရောင် လေးနောက် မှာ လုံ းတုံးတုံး နဲ့ ဘယ်ညာ ရွေ့သွား တာလေးတွေ

အပြာစာအုပ်

ပြိုင်တူပြီးလေပိုကောင်းလေရှင့်

အသက် အစိတ်မှာ ပုခက် မချိတ်ရရင် တစ်သက် မနိတ်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားရှိ ပေမယ့် ညိုမောင်အဖို့ က တော့ အသက်(၂၆) နှစ် ရောက်မှ ရှားရှား ပါးပါး ရည်းစား လေးတစ်ယောက် ရခဲ့ရသည်

Scroll to Top