အပြာစာအုပ်

မမဆီ အမြန်သာလာခဲ့ပါတော့ မောင်ရေ

ရုံး ပိတ်ရက် တစ်ရက်   ရုံးပိတ် သော် လည်း ဘယ်မှ မသွား ချင် သဖြင့် အိပ်ယာ ထဲတွင် ဇိမ်နဲ့ နှပ်နေ ရင်း ဖေ့စ်ဘုတ်ဖွင့်ကာ တောင်တောင် အီအီ လျှောက် မွှေနေ […]

အပြာစာအုပ်

တကိုယ်လုံးသာပစ်ဝင်လိုက်ပါတော့ မောင်ရယ်

မျက်နှာချင်း ဆိုင်လိုက်မိသည်နှင့်ကိုယ့်ဖက်ကသိမ်ငယ်သွား မိ၏ ။ မရယ်မပြုံးသော်လည်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သည့်မျက်လုံးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ပာုပဲ — ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘‘ ဗိုလ်ချူပ်ဈေးသွားချင်လို့ ’ ‘’ ဟုတ်ကဲ့ — တက်ပါ ’’ ကားတံခါးကိုဖ ွင့် ပေးပြီး

အပြာစာအုပ်

အားတင်းထားရင်း စိတ်တွေယိမ်းယိုင်လာပါပြီ မောင်ရယ်

တပေါက်ပေါက် ကျနေ သော ရေစက် ရေပေါက် များကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးပေါင်းစုံ လွင့်မျောနေသော နွယ် “နွယ်ရေ သမီး ရေချိုးနေတာကြာပြီနော်။ရုံး ချိန် နီးပြီ” “ဟုတ် မေမေ” မေမေ့ အသံ ကြားမှ

အပြာစာအုပ်

အသစ်ထွင်လိုက်တဲ့နည်းက ကောင်းလိုက်တာမမရယ်

ကျနော့် အိမ်က လုံးချင်း တိုက် အိမ်လေး ပါ။ တော်တော် လေးလည်း ကျယ်ပါတယ်။ ဒါပေ မယ့် လူက သိပ်မရှိ ဘူးဗျ။ ကျနော့် အဖေ ရယ် ၊အမေ ရယ်၊ ကျနော်

အပြာစာအုပ်

အသဲတွေယား ရင်တုန်ခုန်လွန်းအားကြီးနေပါပြီ ကိုကြီးရယ်

ဒီ တစ်ခေါက် ခြံထဲကို လာတာ ဦးစိုင်းမောင် တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်လို့ နန်းခမ်းနွယ် အံ့အော နေသည် ။ ခါတိုင်း တောင်ကြီး က နေ ဟဲဟိုး ကော်ဖီခြံ ကို လာတိုင်း စော်တစ်ပွေ

အပြာစာအုပ်

အကြိမ်ကြိမ်ဆင်နွှဲခဲ့တဲ့ ပျော်ရွှင်ရင်ခုန်စရာလေးတွေ

နဖူး ထက် က ချွေးစ လေးတွေ ကို လက်ခုံနဲ့ တို့ သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေ ကို အမှိုက် ပုံးထဲ ထည့်လိုက် သည် အရာရာ နေရာ တကျရှိ မရှိ

Scroll to Top