အပြာစာအုပ်

“ ဟူးးးး . . မောလိုက် တာ . .  လမ်း တွေ ပိတ်လိုက်ပုံများ.. ကားမောင်းရတာ နှဖူးကချွေး ဒက်ရှ်ဘုတ်ပေါ် ငေါက်တောက် ပန်းတယ် အဟုတ်..” “အွန်း.. ကျေးဇူးရှင်.. ရောက်လာတာနဲ့ […]

အသက် ( ၁၈ ) နှစ် အရွယ် ချောမော လှပ ၊ တောင့်တင်း ဖြူဝင်း သော မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဗင်ကား အဖြူ လေး၏ ကား တံခါးကို ဆွဲဖွင့်

ကျွန်မ မှာ အပျိုကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည် ။ လူ တကာ က ကျွန်မ ကို အပျိုကြီးလို့ အသိ အမှတ် ပြုထားကြပါ သည် ။  အမှန် တော့ လင်ရယ်

ကောင်မလေး က အသက်  (၂၆)  နှစ် သာ ရှိသေးသဖြင့် ကျတော့ထက် အသက်အတော်ငယ်ပါသည် ။သူမသည် ပုဂ္ဂလိကဆေးရုံတခုက နပ်စမလေး ဖြစ်ပြီး ကျတော်ဆေးရုံတက်ရတုန်းက စတင်ရင်းနှီးခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သူမနာမည်ကတော့ဘဖော်ပြဘို့ မလိုအပ်တာမို့ ကောင်မလေးဟုသာ သုံးနွုံးသွားပါမည်။ သူမသည်

ဒီ နေ့ ဌာကို မန်နေဂျာ အသစ် ရောက်လာ မည့် ဆိုသော ကြောင့် ဝင့်ဝါ အပါအဝင် အားလုံး စိတ် လှုပ်ရှား နေကြသည် လက်ရှိ မန်နေဂျာ မမကြီး က အပေါက်

ရန်ကုန်မြို့ လယ် ရှိကွန်ဒိုမီနီယံ အဆောက် အအုံကြီး တစ်ခု ။  ထို အဆောက် အဦးကြီး၏  (၁၀)  လွှာ တွင် ခေါတ် မှီ နောက်ဆုံးပေါ် ကရိယာ များဖြင့် လှပခမ်းနား သော

ပထမ ဦးဆုံး က ကျွန်တော် တို့ ရပ်ကွက် ထဲက နာမည်ကြီး ကောင်မလေး တစ်ယောက် ပါ ။ တော်တော် လေး အထင် ကြီးသွားလား ။ အဟီး ။ ကြက်မ

ကျွန်မ နာမည်က လှမြတ်သူဇာနွယ် နာမည် က လှတယ် မဟုတ် လားရှင် နာမည် က မဟာဆန် သလို လူ က လည်း မဟာဆန် ပါတယ်ရှင်   ကျွန်မလား … အခု

အင်း ….. ဟင်း ….. ဟင်း …. အင်း …… ဟင်း .. ဝမ်းခေါင်း ထဲမှ လှိုက်လှိုက် လှဲလှဲ ညီးညူ သံကြီးကို ကြားလိုက် ရသောကြောင့် ဖိုးဇော် ကျောရိုး