အပြာစာအုပ်

သား ထပီ လား ဒီမှာ ထမင်းကြော် ထားတယ် နော်  “ ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ ”  အမေ့ အား စကား ပြန်ပီးနောက် စိုးကျော် လက်ဆေးကန် တွင် မျက်နှာ သစ်လိုက်သည် […]

ကျမတို့ မိသားစု နေတာက ပဲခူးမြို့နယ် ထဲ က ကျဉ်ဆုံ ကြီးရွာမှာပါ .. ။ ကျေးရွာ ဆိုပေမယ့် ရွာကြီး ဖြစ်ပြီး အဝေးပြေး လမ်းမကြီး ဘေးမှာလည်းရှိ နေလေ တော့အတော် စည်ကားပြီး

အတင့် ဟု အများက ခေါ်ကြ သော တင်မေလှ သည် တော်တော် လှသည် ။ အိုး က လည်း လုံးကျစ် နေသည် ။ ကိုယ်လုံး ကလည်း သွယ်သွယ် လေး

အသက် အစိတ်မှာ ပုခက် မချိတ်ရရင် တစ်သက် မနိတ်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားရှိ ပေမယ့် ညိုမောင်အဖို့ က တော့ အသက်(၂၆) နှစ် ရောက်မှ ရှားရှား ပါးပါး ရည်းစား လေးတစ်ယောက် ရခဲ့ရသည်

ကိုတွတ်ကြီး သည် လက်မှ နာရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်သုတ်သုတ် လမ်းကို ဆက်လျောက် နေသည် ။ အချိန် က ညနေ ငါးနာရီ ကျော်ကျော် သာ ရှိသေးသော် လည်း မိုးသာများ

ရွှေရည်လဲ့ သည် ဇော်မင်းကို ၏ ရဲ့ဟာကြီး ကို သေသေ ချာချာ ကိုင်ဆွ ပေးရင်း က ပိုပြီး စိတ်တွေ ကြွတက် လာရလေ သည် ။  “ လဲ့………ဇော့်……လီးကြီး ကို

ဆန္ဒ တွေ ပြင်းထန် လာတဲ့ အေပရယ် က မောင်မောင့် အနမ်းကို ခပ် ကြမ်းကြမ်း တုံ့ပြန် လိုက်ရင်း မောင်မောင့် ဘောင်ဘီ ကြယ်သီး ကို ဖြုတ်လိုက် တယ် ။  ပြီး

စိမ်းမြ ကြည်လင် နေ သော ချောင်း ရေပြင် ကို နှင်းအိ ငုံ့ ကြည့် လိုက်သည် . . . ။  ထို အခိုက် ကြွေကျ လာသော စကားပွင့်

ကျွန် တော် ခုနစ် တန်း တက်နေ ချိန်မှာ သူက အသက် ဆယ့် ရှစ် နှစ်ရှိပြီ ။ ကျွန်တော် လည်း သူ့ဆီ က ပညာတွေ အတော် များများရ ခဲ့