အပြာစာအုပ်

ကျနော့် အိမ်က လုံးချင်း တိုက် အိမ်လေးပါ  ။ တော်တော် လေး လည်း ကျယ်ပါ တယ် ။ ဒါပေမယ့် လူက သိပ် မရှိ ဘူးဗျ ။ ကျနော့် အဖေ […]

မန္တလေး မြို့ ရဲ့ မြို့သစ် ရပ်ကွက်တစ်ခုမှာ ကျွန်တော်က ဆိုင်ကယ်ဝပ်ရှော့တစ်ခုမှာ ပညာသင်နေတဲ့ ပညာသင်တစ်ယောက်ပေါ့။ အသက်က 19 နှစ် အဖေကတော့ မရှိတော့ဘူး။ အမေက နောင်ရေးစိတ်အေး ရအောင်လို့ဆိုပြီး ဆိုင်ကယ်ဝပ်ရှော့မှာ အလုပ် အပ်ပေးထားတာ

ငိုက်မြည်း လာသော မျက်လုံး များက မည်သို့ မျှ ဟန်မဆောင် နိုင်တော့ပဲ သဲသဲ တစ်ယောက် ကုတင် ပေါ်တွင် အိပ် တဝက် နိုးတစ်ဝက် ဖြစ်နေ ပါတော့သည်  ။ ည အိပ်မီး

နဖူး ထက် က ချွေးစ လေးတွေကို လက်ခုံနဲ့တို့ သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေ ကို အမှိုက်ပုံး ထဲ ထည့်လိုက် သည် အရာရာ နေရာ တကျ ရှိမရှိ ဝေ့ဝဲ ကြည့်လိုက်

မြောက်ဥက္ကလာကို ပြန်သော မီနီ ဘက်စ်လေး ထိုးရပ် လာ တော့ လူအုပ်ကြီး နဲ့ အတူ မသီတာလဲ ကားပေါ် တိုးတက်လိုက်ရသည်။ အရမ်းကြီးမကျပ်သော်လည်း လူအပြည့်နှင့်ပင်။ ဒါတောင် စနေနေ့နေ့လည်ခင်းပဲရှိသေးသည်၊ ရုံးဆင်းချိန်ဆိုလျှင်ကားပေါ်တက်ဖို့တောင်မန ည်း။ သီတာက

အိမွန်ကျော် ဖင်ကြား ရှိ အကွဲ ကြောင်း ကလေးထဲကို ကျော်မြလွင် လျှာအပြားလိုက် ထည့်သွင်းကာ သူမအနောက်ကနေ စူတူတူ မဟတဟကလေး ဖြစ်နေသည့် ဖင်ပေါက်ဝကလေးကို သူ့လျှာထိပ်ကလေးနှင့် ထိုးထိုး၍ စိမ်ပြေနပြေ ယက်ပေးနေသည်။ အိမွန်ကျော် ဖင်ကြီးနှစ်ဖက်ကိုကုန်းကုန်းကွကွလုပ်၍

” မမ ကို အရမ်း ချစ်တာဘဲ မမရယ်  ”  ”  အော်  မောင်လေး ရယ် မမ လဲ မောင်လေး ကို အရမ်း ချစ်တယ် သိလား  ”  ” 

တောင်တန်းသာ ရွာ က လေးသည် မြစ်ဝကျွန်း ပေါ်ဒေသတွင် ရှိသောရွာလေး တစ်ရွာဖြစ်သည် ။ အိမ်ခြေ မှာ   (၅၀၀) ဝန်းကျင် ရှိပြီး ကရင် တိုင်းရင်းသား အများစု နေထိုင် ကြသည် ။

အဲဒီ နေ့က သောကြာ နေ့လေ နောက် နေ့ အလုပ် က လဲ ပိတ် တော့ လင်မယား နှစ်ယောက် ညဘက် ကလပ်ကို ချီတက်တာပေါ့ အိမ်မှာ ကလဲ ဧည့်သည် တွေ