အပြာစာအုပ်

“ မေလေး ”  “ ရှင့် ”  “ မောင်တို့ လက်ထပ် ရအောင် ၊ မောင် အလုပ်ရပြီ ”  “ မောင် ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ပြောလေ ”  […]

အိမ် မှာ အလှုတစ်ခုရှိတော့ ဧည့်သည်တွေက အရမ်းများနေပြီး ညအိပ်ချိန်ရောက်တော့ အားလုံးဟာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပဲ အိပ်ကြရတယ်၊ ယောက္ခမကတော့ သူအတွက်အိပ်စရာကို မီဖိုနားက စတိုခန်းလေးမှာ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်လေ၊ ယောက္ခထီးနဲ့ ယောင်္ကျားကတော့ တစ်ခြား အမျိုးသားဧည့်သည်တွေနဲ့အတူ အိမ်ရှေ့ခန်းမှာဘဲ အိပ်ကြတာပေါ့၊

“ဘော် … ဘော်” “ဘူ … ဘူ” ကမ်းနားမှာ သင်္ဘော ကပ်ပြန်ပြီ။ ကိုကို ဒီသင်္ဘောနဲ့ ပြန်ပါလာမှာလား။ ညိုမီ စက်ဘီးလေးနဲ့ သွားသွားကြည့်ရတာ အမော။ လူတွေသာ ကုန်သွားတယ်။ ကိုကို ပါမလားဘူး။

”  အ  အားးး အီးးး အ အ လှိုင်းတွေလှိုင်းတွေ မူးရိပ်ရိပ် အားးးရှီးးးး “ ဟင်! ငါဘာဖြစ်နေတာလဲ ငါဘယ်ရောက်နေတာလဲ တခါမှ မ ခံစားဖူးတဲ့အရသာ မျက်လုံးအသာလေးဖွင့်ကြည့်မိတော့ မူးနောက်နောက်နဲ့ အာရုံတွေက လုံးဝစုစည်းမရ

တတိယ နှစ် နောက်ဆုံးနှစ် ကျောင်းသူ လေး ခင်နှင်းဦး အထက်တန်း ကျောင်းသူ ဘဝ က ကြိုက် သူတွေ လိုက်သူ တွေ ရှိခဲ့ပေမယ့်  သူမ ကိုယ်တိုင် က လည်း စိတ်ဝင်

မီးရောင်စုံ လင်းလိုက်မှိတ်လိုက်နဲ့ တီးလုံးသံတွေအောက်မှာ တစ်ယောက်ထဲလူးလွန့်ပြီ စိတ်လိုလက်ရ ကေသီတစ်ယောက်ကနေမိသည်။ ဖင်လေးကိုလှုပ်ခါလှုပ်ခါဖြင့်ဆက်ဆီကျကျအကကြောင့် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏စူးစိုက်ခြင်းကိုခံနေရလေသည်။ အနောက်ကနေ ပုခုံးလှမ်းပုတ်လိုက်သောကြောင့် အလန့်တကြားလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ရုံးထဲအလုပ်လုပ်သူ သန္တာတစ်ယောက်ဖြစ်နေသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ” ဟယ်..သန္တာ..” ” ကောင်မရီး… တစ်ယောက်ထဲလာကဲနေတယ် ကြည့်စမ်း

ခံဝန်း ကျယ်ကြီး တစ်ခု ၊ နှစ် ဧကခန့် ကျယ်ဝန်း သည် ။ ထိုခြံဝန်း ကျယ်ကြီး အတွင်းရှိ တစ်ထပ် တိုက်လေးက စိမ်းပြာ ရောင် ဆေးသုတ် ထားသည် ။ တစ်ထပ်တိုက်

အိမ်ရောက် တော့ သူ့ဇနီး သင်းသင်းကို မတွေ့၍ အိမ်ဖေါ် မသန်းရွှေ အား နင့်အမဘယ်သွား သလဲဟု မေးလိုက် သည် ။  “ အော်အကို ပြန်လာပြီလား  အမ ဟိုဘက် တိုက်ခန်း က

ချယ်ရီ လူမှန်းသိခါစ ထဲကခြေမွေးမီးမလောင်လက်မွေးမီးမလောင်နေလာခဲ့ရတာ ကံတရားကောင်းတယ်ပဲပြောရမလား နှစ်ဖက်သော အဖိုးအဖွားတွေရဲ့တစ်ဦးထဲသောမြေး ဖေဖေမေမေရဲ့အသည်းကျော်တစ်ဦးထဲသောသမီးလေးပေါ့ ဒီလိုနဲ့အချိန်တန် အရွယ်ရောက်လူလားမြောက်လာတဲ့အခါမှာ မိန်းခလေးတို့ရှိသင့်ရှိထိုက်တဲ့အဖုအဖောင်း အမို့အမောက်ရွိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့မြင်သူတကာသွားရေကျအောင်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကအချိုးအစားပြေပြစ်ပြီးလှပနေပါတယ် ချယ်ရီ လဲကျောင်းပြီးရော မိဘတွေကသမီးလေးနောင်ရေးအတွက် သူ့မိတ်ဆွေသားနဲ့အိမ်ထောင်ချပေးပါတယ်။ ချယ်ရီလဲလင်ယောက်ျားရဲ့မြို့(ရန်ကုန်မြို့)ကြီးကို အဖေအမေတွေရှိ့တဲ့ဟိုးမြန်မာနိုင်ငံအစွန်အဖျားမြို့လေးကလိုက်လာရတာပေါ့ ဆွေမျိုးအသိကလဲမရှိ ယောက်ကျားကလဲ