အားရပါးရ ရှယ်ပလန်တွေနဲ့သာကြုံးလိုက်ပါတော့နော်

Posted on

အဲ့ ဒီ မနက် က … အိပ်မက်ကောင်းများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကင်းခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောမည်ကာမတ္တအိပ်စက် ခြင်းတစ်ခုမှ ပျင်းရိညီးငွေ့စွာနိုးထခဲ့မိသည်…။ ဖြစ်နေကျမနက်ခင်းကလည်း ထုံးစံအတိုင်း အေးတိ အေးစက်နှင့်ပေါ့ …။ ဘေးနားတွင် ရံဖန်ရံခါရှိခဲ့ဖူးသော အနွေးဓါတ်လေးတစ်ခုအား မရှိနိုင်မှန်းသိရက်နှင့် စမ်းဖြစ်အောင် စမ်းလိုက်မိသေး၏၊ အေးစက်သောအတွေ့ရှိသည့် သူ့မျက်မှန်ကိုသာစမ်းမိလိုက်သည် ၊သူအရှက် ပြေကောက်တပ်လိုက်၏ ၊အမှန်တစ်ကယ် သူထိတွေ့ချင်ခဲ့သည်မှာ နုထွေးအိစက်လှစွာသောချစ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင်ဖြစ်ပေတော့သည်။ လွမ်းစရာရှိလျှင် နာစရာနှင့် ဖြေရသည်´ ဟူသည့်စကားရှိသော်လည်း လွမ်းစရာကြုံလာ တိုင်းနာကျည်းစရာကို သူရှာမတွေ့ခဲ့မိပါ၊ တစ်ကယ်တမ်း နာကျည်းစရာများလုပ်ခဲ့သူက သူကိုယ် တိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်လေ။ သူ့ကို မ´ ထားရစ်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ပင် ပြည့်ခဲ့ပါပြီ၊ ထားခဲ့သည် ဆိုခြင်းထက် စိတ်ပျက်ရွံမုန်းစွာ စွန့်ခွာသွားသည်ဆိုခြင်း က ပိုမှန်ပေလိမ့်မည် ။

အားလုံး ပြီးသွားခဲ့ပါပြီ မောင်ရယ်´ လို့သူမ ပြောခဲ့သော်လည်း ခုချိန်ထိအောင် သူ့ရင် ထဲက ထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိသေးပါ သူမနှင့်တွေ့ဆုံရင်းနှီးခွင့်ရခဲ့သည့် အချိန်များ၊ အကြည့်ချင်းဆုံ ရင်ခုန်လှိုက်မော လူငယ်တို့ဘာသာဘာ၀ ချစ်ကြိုးသွယ်ခဲ့သည့် ကာလများ၊ ရည်းစားသက်ကြာ လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခန်းကလေး၌ ပါးချင်းအပ် ရင်ချင်းကပ်၍ ချစ်ရည် လူး ချစ်နယ်ကျူး ခဲ့ကြသည့် အချိန်များက ကပ်ပါးမှိုပင်များသဖွယ် သူ့ရင်မှာ တွယ်ကပ် ငြိတွယ်နေ ကြဆဲဖြစ်၏။ အသည်းပုံစားပွဲတင်နာရီလေးကို ကြည့်လိုက်တော့ အချိန်က ၇နာရီ၃၀အတိ၊ ရုံးသွားရန် အချိန်နီးကပ်လာပေပြီ၊ အိပ်ပုတ်ကြီးတဲ့မောင့်အတွက်ဟု နာရီမှန်ပေါ်တွင် စီဒီမာကာပန်ဖြင့် ရေး ထားသည့် ချစ်သူ၏လက်ရေးလှလှလေးများက မှိန်ဖျော့ဖျော့ အော် … ကြာခဲ့ပြီပဲလေ မောင့်ကို လွမ်းရင်ဖြေစရာ နာကျည်းစရာလေးများ ပေးပါအုံးလားမ´ရယ် …၊ သူ ကုတင်ပေါ်ခြေဆင်းထိုင်ရင်း တွေဝေမိနေသေး၏၊ ပြီးမှ ဖြစ်နေကျ ဂယောက်ဂရက် အတွေးများကို သက်ပြင်းတစ်ချက်ဖြင့်မှုတ်ထုတ်ဖယ်ရှားကာမနက်တိုင်းလုပ်နေကျ တစ်ကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းမှုများအား အစီအစဉ်မကျစွာ သုတ်သီးသုတ်ပြာဖြင့် ဖြေ ရှင်းပြီး ဘတ်(စ်)ကားမှတ်တိုင် သို့ထွက်ခဲ့သည်။ ကားမှတ်တိုင်ရောက်သည့်တိုင် အလုပ်ကိစ္စ ဝေယာဝတ်စများကမပြီးသေး ၊ဒီနေ့အပြီးအပ် ရမည့် ဆေးစာရင်းများအား နေရာလွတ်တစ်ခုတွင်ထိုင်၍ စစ်နေမိ၏။ ထိုစဉ်အကျွမ်းတဝင်ရှိခဲ့ ဖူးသည့်ရေမွှေးနံ့တစ်ခုကို ရှုရှိုက်မိသည်။

“မောင်လေး .. နေမျိုး´´ သူ့ရှေ့မှခေါ်သံတစ်ခုကြောင့် မျက်မှောင်ကြုပ်မိသည်၊ ဒီရပ်ကွက်သို့သူပြောင်းလာသည် မှာကြာပြီဟုဆိုနိုင်သော်လည်းသူ့အားနုတ်ဆက်ခေါ်ပြောသူ မရှိခဲ့ဖူးပါ ၊နာမည်ချင်းတူလို့များလား သူ နဝေတိမ်တောင်ဖြင့် မော့ကြည့်မိ၏ ၊ ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရ သည်က… ဘော်ငွေရောင်ဒေါက် မြင့်ဖိနပ်စီးထားသည့် ခြေထောက်လှလှတစ်စုံ၊ ဒုတိယ ပြည့်သောပေါင်တံ ကျဉ်းသောခါး ထွားသော ရင်အစုံတို့ကို အနက်ဘက်သန်းသည့် ပါတိတ်ဝမ်းဆက်ဖြင့် တင်းရင်းချပ်ရပ်စွာ ဆင်မြန်း ထားသည့်ခန္ဓာကိုယ်၊ တတိယ သွယ်လျှသောမေးရိုး တိရိသပ်ရပ်၍ ပြုံးယောင်သန်းနေ သည့် ယစ်မူးဖွယ်နုတ်ခမ်းပါးတစ်စုံ စူးရှ၍ အရည်လဲသောမျက်ဝန်းနက်နက် တို့ဖြင့်တန်ဆာဆင် အပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးး …..။ သူ့အမြင်အာရုံတို့ မူးနောက်ေ၀ဝါးလာကာ နှလုံးသွေးများငယ်ထိပ်သို့ ဒိန်းခနဲ တက် ဆောင့်သကဲ့သို့ခံစားလိုက် ရသည်၊ သူအကြည့်ကိုချက်ချင်းလွှဲဖယ်မိ၏။သူ့ခံစားချက်ကို ထိုအမျိုး သမီးလည်း ခံစားသိရှိပေလိမ့်မည်၊ သူမနုတ်ခမ်းတွေ မသိမသာတုန်နေသည်ကိုသတိထားမိ၏။ “ခင်ဗျားးး….´´ သူ့စကားသံတို့က ဘီလူးစီးခံရသူကဲ့သို့ တိမ်ဝင်သွားသည် အမျိုးအမည်မသိသည့် ဆိုးရွားလှသော တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုပေ၊သူမကိုတွေ့မြင်လိုက်ရ သည်မှာ သူရဲသူဘက်တစ်ကောင်ရှေ့ မှောက် ရက်လဲနေသူကဲ့သို့ ထိတ်လန့် ရွံ ရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်၊တစ်ကယ်တမ်း သည့်ထက်ဆိုး ခဲ့သည်ကိုတော့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်သိခဲ့မှာပါ နုနုဇင်။

“မောင်လေးကိုတွေ့လိုက်လို့ နုတ်ဆက်တာပါကွယ် နု တောင်းပန်စရာလည်းရှိလို့ပါ´´ သူမ၏ မျက်နှာလှလှအား သူဆက်ခနဲကြည့်မိသည်။မျက်လုံးမှမီးတောက်များလျှံကျလာမ လားမပြောတတ်၊သူ့အကြည့်ကြောင့် နုနုဇင်မျက်နှာလေးပိုငယ်သွာသည်။ “ဒေါက်တာမမကြီးရယ် ခင်ဗျားခွဲပေးလိုက်လို့ ကျွန်နော်တို့အသည်းတွေ ဟတ်တက်ကွဲ ခဲ့ပြီးမှတောင်ပန်မလို့လား ခင်ဗျားပြလိုက်တဲ့ပညာခန်းတွေကို ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်သိပါတယ် မင်းသမီးရှုံးလောက်ပါရဲ့ ခင်ဗျားကြောင့် မ´ဘယ်လောက်ခံစားခဲ့ရလည်း .. ထားပါ ကျွန်နော့်အ ပြစ်လဲမကင်းပါဘူး ခင်ဗျားကြောင့်ရယ်လို့ တဖက်သက်မပြောတော့ပါဘူး အားလုံးပြီးသွားပြီ ဇာတ်သိမ်းခန်းရောက်မှ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စာတမ်းထိုးမနေနဲ့တော့ဗျာ ခင်ဗျားတောင်းပန်တာရှုံး တဲ့လူကို ကြေးတံဆိပ်နဲ့လာနှစ်သိမ့်နေသလိုပဲ ပိုပူလောက်တယ်´´ သူ့အသံအနည်းငယ်ကျယ်သွားသည်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့်လုပ် လာကြ၏၊ နုနုဇင်ခေါင်းငုံ့ထားသည်။ “ဆောရီးပဲ ခင်ဗျားနားမလည်ခဲ့ပေမယ့် ကျွန်နော်ကတော့မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့အရှက်နဲ့ သိက္ခာကိုနားလည်တယ် ဒီလောက်နဲ့တော်ရအောင်ဗျာ ဒေါက်တာကတော့ဘတ်စ်ကားမစီး လောက်ပါဘူး

ခင်ဗျားကားဆီပြန်သွားပါတော့ ကျွန်နော်လည်းသွားတော့မယ်´´ “နုက မှတ်တိုင်နောက်ကဆေးခန်းမှာပါ မောင်လေးကိုမြင်လိုက်လို့ပါ နုပြောစရာတွေ ရှိတယ် မင်းနားထောင်သင့်တယ်´´ သူလက်ကာလိုက်သည်၊နုနုဇင်ပြောလက်စစကားများတန့်သွား၏ “တော်ပါဘီ ဒေါက်တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထပ်ပီးဒုတ်ခမပေးချင်ပါနဲ့တော့ သွားပါရစေ တော့ဗျာ´´ ထိုစဉ် ရပ်လာသည့်ဘယ်နံပါတ်မှန်းမသိသောကြုံရာကားပေါ်သို့ပြေးတက်ခဲ့မိသည်။နုနုဇင် ၏“ဒီကိစ္ခက မင်း မမ ရဲ့စနက်မကင်းဘူးဆိုရင်ရောကွာ´´ဟူသည့်အသံသဲ့သဲ့တို့ကျန်ခဲ့သည်။ သူကားပေါ်ရောက်သည့်တိုင် ထူပူနေဆဲဖြစ်၏၊နုနုဇင်၏စကားများက နားထဲပဲ့တင်ထပ်နေ သည်၊ခေါင်းကိုတွင်တွင်ရမ်းမိသည်။ သည်မိန်းမလီဆယ်ပြှီးပြောတာ၊မ´တွင်ဘာအပြစ်မှမရှိ တစ် ကယ်အပြစ် ရှိခဲ့သူက သူကိုယ်တိုင်ပါ။စောင့်ထိန်းနိုင်မှုမ ရှိခဲ့တဲ့ဒီကောင်ပါ။ ရုံးရောက်တော့ မျက်နှာပျက်နေသေးသည့်သူ့အား လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက်များက သတိထား မိကြသည်။စပ်စုခြင်းတော့မရှိကြ သူမျက်နှာပျက်လာတာ ပထမဆုံးအကြိမ်မှမဟုတ်တော့ဘဲလေ။ သူ့ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်၍ တွေတွေကြီးစဉ်းစားနေမိသည်၊သူမှားခဲ့ပါသည် မှားခဲ့သလောက် လည်းဆုံးရှုံးခဲ့ အရှက်ရခဲ့ပါသည်၊သည်ဇတ်လမ်းကို မေ့ချင်ယောင်ဆောင်ထားခဲ့သည်မှာလည်း ကြာခဲ့ပါပြီ၊ သို့ပေမယ့် နုနုဇင်၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့်ဖြစ်ခဲ့သမျှအား ပြန်လည်သုံးသပ်ရပေ ဦးတော့မည် ….။

သူနှင့်သူ့အချစ်ဆုံးမ´တဖြစ်လဲ ဒေါက်တာလဲ့လဲ့ဖြူ တို့၏ဇာတ်လမ်းမှာ အပျော်ဖတ် အချစ် ဝတ္ထုများကဲ့သို့ဆန်းပြားမှု မရှိခဲ့ပါ၊ ဆေးကုမ္ပ္ပ္ပဏီတစ်ခုမှသာမာန်အရောင်းမြှင့်တင်ရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့် ပုဂ္ပလိကဆေးရုံတစ်ခုမှအလုပ်သင်ဆရာ ဝန်မလေးတစ်ဦးတို့၏ ရိုး ရှင်းသည့် အချစ်ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ခုသာဖြစ်ပါသည်၊ အဆင့်အတန်းချင်း မတူညီသည့်တစ် ချက်သာပြောစရာရှိခဲ့၏။ ယင်းကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့နှစ်ယောက်အကြားတွင်ပြသနာဟုမယူဆခဲ့သည်ကို မျက်ဝန်းချင်းငြိ အကြည့်ချင်း ဖ လှယ် ချစ်ကြိုးသွယ်မိကြကတည်းက နှစ်ဦးစလုံး နားလည်သိရှိခဲ့ကြပြီးဖြစ်ပါသည်၊ သူ၏ ရိုးသားကြိုးစားမှုနှင့်အရည် အချင်းကိုမ´က ယုံကြည်သကဲ့သို့ သူကလည်း မ၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဂုတ်သိက္စ္ခာတို့အား လေးစားခဲ့ပါသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်အကြား အချစ်တစ်ခုသာခြားနားထား၏၊ ရင့့်ကျက်ပြီးခေတ် ပညာတတ်လူငယ်နှစ်ဦး၏ ချစ်ခြင်းက ၁၀ကျော်သက်စုံတွဲများကဲ့သို့ ကန့်သတ်ချက် မရှိ ပွင့်လင်းခဲ့ပါသည်၊ မိဘများမှာ နယ်မြို့လေးတစ်မြိုတွင်နေထိုင် သည့်အလျောက် ရန်ကုန်တွင် တိုက်ခန်းငှား၍ တစ်ကိုတည်း နေသောမ´၏အထီးကျန်မှုများ အား သူ့အချစ် ဖြင့် ပြည့်စုံစေခဲ့သည်၊မ´ကလည်း သူမထက်အသက်ငယ်သည့် သူ့တောင်းဆိုမှုမှန်သမျှအား ငြင်းဆန် ခြင်းမရှိခဲ့ပါ၊ ထိုမျှ အပေးအယူတည့်ခဲ့သည့် ချစ်သူနှစ်ဦး၏ ပထမဦးဆုံးညအား ငွေရောင်ပိတ်ကားတွင် နောက်ပြန်ရစ် ကြည့်သကဲ့သို့ ပြန် လည်မြင်ယောင်မိပါသေးသည်…။

အဲဒီ ညက … ။ မစွေသော်လည်း သည်းသည့်ရန်ကုန်မိုးက သူတို့နှစ်ဦးကိုနီးစပ်မှုများ ပိုမိုဖြစ်တည်စေခဲ့သည်၊ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရွဲရွဲစိုနေ သည့်တိုင် မ´ကတော့ခြောက်ခြောက်သွေ့သွေ့ရှိနေခဲ့၏၊ မေးတဂတ်ဂတ်ဖြင့် ကားမောင်းနေသောသူကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်နေသည်။ “မ မောင်ချမ်းနေဘီနော် ပြန်လျော်ပေးရမယ် မိုးရွာရင်ကားမမောင်းရဲဘူးဆိုလို့ ဆေးရုံကိုမိုးစိုခံပီးလာခဲ့ရတဲ့ခြေကြွခ ရယ်၊ ချမ်းချမ်းနဲ့ကားမောင်းပေးရတဲ့ဝန်ဆောင်ခရယ် ၊ ပီးတော့မိုးစိုစိုနဲ့ပြန်ရမယ့် အပြန်စရိတ်ရယ် သုံးခုနော် ´´ “အော်… မောင်ရယ် မောင်မကိုဘယ်လောက်ချစ်လဲလို့ တစ်ခါလေးစမ်းကြည့်မိပါတယ် လျော်ကြေးတွေ တောင်းနေ လိုက်တာ အဲ့လိုကြေးလား မောင်က´´ မ ကမျက်စောင်းချိုချိုလေး တစ်ချက်ထိုးရင်းပြောသည်၊ နုတ်ခမ်းထူထူလေးများကိုလည်းစူထား၏၊ နုတ်ခမ်းနီဆိုးမထားသော်လည်းပန်းရောင်သန်းနေသည့်မ´နုတ်ခမ်းလေးများက နမ်းစုပ်ချင်စရာကောင်းအောင်လှနေသည်။

“မရပါဘူးဗျာ .. မ တို့တောင် စမ်းသပ်ခယူသေးတာပဲ မောင်လဲယူရမှာပေါ့ ချစ်သူချင်းလဲမရပါဘူးနော် စပါးက တော့ပေါက်ဈေးပဲဗျ´´ “စကားသိပ်တက်တယ် လူလည်ကြီး .. ဟုတ်ပီလေ ဒါဆိုလဲ ဝန်ဆောင်မှုတော့အပြည့်ပေးနော် မ ကကြိုက် မကြိုက် ကြည့်ရအုံးမှာ´´ “အိုခေ .. ဝန်ဆောင်မှုကတော့အာမခံတယ် ကောင်းလွန်းလို့ ခြေမလေးကို ကုပ်သွားစေရမယ် သိလား မ´´ သူ့အပြောကြောင့် မ´ပါးမို့မို့လေးများတွင် ရှက်သွေးတို့ နီမြန်းသွား၏။ သူ့ပခုံးပေါ်လက်သီးဆုပ် နုနုလေးများ အဆက်မပျက်ကျလာတော့သည်။ “အာ့ .. လူညစ်ပတ်ကြီး .. ဘာစကားတွေပြောမှန်းမသိဘူး .. ကဲ ..ကဲ´´ တစ်ကယ်တမ်း နုတ်အားဖြင့် အထေ့အငေါ့ လေးများ ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ထိုအချိန်အထိ လွန်လွန်ကျူးကျူးမရှိ ကြသေးပါ၊ မ ဆေးရုံအပြန်တွင် သူကားမောင်း၍ လိုက်ပို့မြဲဖြစ်သော်လည်း ရိုးရိုးသားသားပင်ဖြစ်သည် လိုက်ပို့ပြီးသည် နှင့်သူပြန်လေ့ရှိ၏ ။ သည်းသည်းမဲမဲရွာနေသည့်မိုးကိုသာအပြစ်ဖို့ရပေတော့မည်၊ မ ၏တိုက်ခန်းရှေ့ရောက်သည်အထိ မိုးကမစဲနိုင်သေး၊ ကား စက်သတ်ပြီးသည်နှင့် မ ကသူ့ကိုထီးတစ်လက်ကမ်းပေးသည်။ “ရတယ် မ မောင်ကစိုပြီးသားမ´ သာလုံအောင်ဆောင်း´´ “အွန့် ဘယ်လိုလဲ ဆောင်းပေးလေ ဟွန့် .. မကြိုက်တော့ဘူးနော် ဒီဒရိုင်ဘာတော့´´ မ ကမချိုမချဉ်မျက်နှာပေးဖြင့်ဆိုသည်၊ သူ့ရင်ထဲယားကျိကျိဖြစ်သွား၏။

“ကဲပါဗျာ ဟုတ်ပါဘီ လုပ်ပေးရမှာပေါ့ ကဲပေး´´ မ ဆီကထီးကို ယူလိုက်ပီး သူမ ကားထဲကထွက်သည်အထိဆောင်းပေးသည်၊ ကားတံခါးပိတ်သည်အထိစောင့်နေလိုက် သေး၏၊ ပြီးမှထီးကိုပိတ်၍ ပြေးလေတော့သည်၊ ကားရပ်သည့်နေရာနှင့်လှေကားကလည်းဝေးလေတော့ သူမ ပြေး ဝင်ရန်အခွင့်မသာပေ၊သူမအငိုက်မိသွား၏၊ ရွာလေသောမိုးစက်တို့က မ ၏ စပန့်သားပွင့်ရိုက်ဝမ်းဆက်ပါးပါးလေး ပေါ်သို့ ဒလဟောစိမ့်ဝင်ကာ ရွှဲရွှဲစိုစေတော့သည်။အရောင်ကလည်းနို့နှစ်ရောင်ဖြော့ဖြော့ဖြစ်သည့်အတွက် အတွင်းခံဘရာ လေးများပင် တွေ့မြင်နေရသည်။ “အား .. မောင်ရေ စိုကုန်ဘီကွာ ထီးပြန်ပေးလို့ဆို၊ မစတော့ဘူး တစ်ကယ်စိုကုန်ဘီကွာ ငိုမှာနော်´´ မ သူ့နောက်သို့ပြေးလိုက်၍ ထီးကိုလုသည် သူကလွတ်အောင်ပြေး၍ တိုက်ခန်းလှေကားတွင်စောင့်နေ၏၊
သူမ ခြေကို စောင့်၍ လှေကားတံစက်မြိတ်သို့ဝင်လာတော့သည်၊ပါးစပ်မှလည်း သူ့ကိုတတွတ်တွတ်ဖြင့် ကျိမ်ဆဲလာ၏၊ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှဲရွှဲစို နေသဖြင့် အကြိုအကြားများအထိကပ်ဝင်နေသည့် စပန့်သားပျော့ပျော့က သူမ၏ ခန္ဒာကိုယ်အလှ ကြွကြွရွရွများ အားဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိကြတော့ပါ၊ ပွေ့ဖက်နမ်းရှုံ့ခဲ့စဉ်များတွင် သူစမ်းမိခဲ့သမျှ ဘရာထူထူမဝတ်တတ်သော တစ်လုံးစီသီးခြား ဖြစ်နေသည့် မ ၏ရေစိုရင် သားမို့ မို့များ၊ ခန္ဒာကိုယ် လုံး၍ပြည့်သော ကြောင့် အတန်ငယ်ဝသည်ဟုထင်ရသော်လည်း ချပ်ရပ်၍ ချက်ပေါက်ရာ အ ချိုင့်လေးအထိမြင်တွေ့နေရသည့် ဗိုက်သားနုနုများ၊ ၁၀ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းက ထမီကိုသာစွဲစွဲမြဲမြဲဝတ်ခဲ့ပါသည် ဟုဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ပြည့်တင်းသောခန္ဒာကိုယ်နှင့်အချိုးညီစွာ သေးကျဉ်းနေသည့်ခါး ဌင်းနှင့်တစ်ဆက်တည်းတွင် အစ ၌ပြေပြစ်သယောင်ရှိသော်လည်း အောက်သို့လုံး၍ ကားသွားသည့် သူ့အကြိုက် တင်သားထွားထွားတို့ဖြင့် မြင်မ ကောင်းလောက်အောင်လှနေတော့သည်။

“ကဲ .. ဘယ်လိုလဲ ခုမှ လှသွားတာမဟုတ်လား´´သူကရေစိုနေသောမျက်မှန်ကိုသုတ်ရင်းမေးလိုက်သည်။ သူခနဲ့တဲ့တဲ့ဆိုတော့ မကသူ့ရင်ဘတ်ကို လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် တစ်ဗျန်းဗျန်းရိုက်လေတော့သည်၊နာသည်မဟုတ်သော် လည်းသူ နာချင်ယောင်ဆောင်၍ လက်လေးများကိုဖမ်းကိုင်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးသိမ်းကြုံး၍ ဆွဲဖက်ပြစ်လိုက်၏၊ သူ့ရင် ဘတ်ကျယ်ကျယ်တွင် မ ၏ လုံး၍စူနေသည့် အိစက်စက်ရွှေရင်နှစ်မွှာမှာ ပိပြား၍ကပ်သွားတော့သည်။
“အို့ .. ဟိတ် .. မောင် .. လူတွေမြင်ကုန်မယ် လွှတ်ပါကွယ်´´ မျက်နှာလေးငယ်၍ တောင်းပန်နေသည့်အတွက် သူနှမြောစွာလွှတ်ပေးလိုက်ရသည်၊အမှန်ဆို လှေကားရင်းကမှောင်နေ ပါသည်၊ မကသူ့ရင်မှရုန်းထွက်၍ လှေကားပေါ်သို့ဦးဆောင်တက်သွားတော့သည်၊သူကနောက်မှကပ်လိုက်သွား သော်လည်း လှေကားနှစ်ထစ်စာကြောနေသည့် မ၏နောက်ပိုင်းအလှက သူ့မျက်နှာရှေ့တွင် အနှောင်အတွယ်မဲ့စွာလှုပ် ခါနေတာ့၏၊ သူသိသလောက် အတွင်းခံအား လိုအပ်သည့်နေရာကိုသာဖုံးသည့် ကြိုးတစ်ချောင်းဘောင်းဘီကိုသာ ဝတ် လေ့ရှိသော မ ၏ ရေစိုတင်သားအလှများက သူ့အမြင်အာရုံကိုအထွဋ် အထိပ်သို့ရောက်စေခဲ့သည်။

သူ့မျက်လုံးတွေ ဘယ်ဆီရောက်နေသည်ကို တံခါးသော့ဖွင့်ပီး သူ့ဘက်လှည့်လာသော မ ကတွေ့သွားဟန်တူပါသည်၊ နုတ်ခမ်းဒေါင့်လေးအနည်းငယ်ကွေးညွှတ်သွားသည်မှအပ ထူးခြားဟန်မပြဘဲ မသိကျိုးကျွန်ပြုကာ ဝင်သွားနှင့်၏။ သူအခန်းထဲ ဝင်လျှင်ဝင်ခြင်း တစ်နေ့ခင်းလုံး ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ဟန်တူသော တိုက်ခန်း၏ ရနံ့နှင့် အနွေးဓါတ်ကိုရသည်၊ ထိုအနွေးဓါတ်က မိုးစိုထားသည့်သူ့အား အတန်ငယ်နွေးထွေးသွားစေသော်လည်း မ ဖွင့်လိုက်သည့်ဝရန်တာတံခါးမှဝင် လာသည့် လေစိမ်းများကြောင့် ပြန်လည်အေးစိမ့်လာသဖြင့် ဆိုဖာပေါ်တွင် ကုပ်ကုပ်လေးထိုင်နေမိသည်။

“သိပ်ချမ်းနေလား .. မောင်အေးမှာစိုးလို့ အဲကွန်းမဖွင့်ဘဲ တံခါးဖွင့်လိုက်တာ၊ခနလေးစောင့် အဝတ်လဲပီးပြန်လာခဲ့မယ် ချမ်းနေတယ်ဟုတ် .. ကော်ဖီဖျော်ခဲ့မယ်နော်´´ သူမေးဆက်ပြလိုက်သည်၊ အိမ်ရှေ့စားပွဲတွင် စာအုပ်များပြန့်ကျဲနေ၏၊ အားလုံးလိုလို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ရိုက်နှိပ် ထားသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာစာအုပ်အထူကြီးများဖြစ်၏၊ တစ်အုပ်ကောက်ယူကြည့်လိုက်သည်၊ မိန်းမအင်္ဂါပုံ များ သားအိမ်ပုံများကို ဓါတ်ပုံများဖြင့်အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည့်စာအုပ်ဖြစ်၏၊ မ ကအိုဂျီလိုင်းကိုယူထားသဖြင့် ထိုစာအုပ် များလေ့လာရပေလိမ့်မည်။မ တစ်ယောက် စာသည်လောက်ဖတ်ရသည့်တိုင် သူ့လိုမျက်မှန်မတက်ရသေးပေ။ “ဟိတ်ကောင်လေး .. ဘာတွေလျောက်ကြည့်နေတာလဲ တစ်အားကိုစိတ်ဝင်စားနေတယ်နော် ဟွန့် .. မပြောချင်ဘူး´´ သူရယ်ကျဲကျဲဖြင့်စာအုပ်ကိုပိတ်သည်၊ မကသူ့ကော်ဖီခွက်ကို ကမ်းပေး၏၊ အိမ်နေဂါဝန် ခပ်ဖားဖားကိုဝတ် လာသည့် မ၏ ဟိုက်ကျသွားသည့် လည်ပင်းအဟ ကို ကြည့်ဖြစ်အောင်ကြည့်မိလိုက်သေးသည်၊ခန္ဒာကိုယ်အငိုက်တွင် အနှောင် အတွယ်မဲ့စွာ ပုံကျလာသည့် ရွှေရင်နှစ်မွှာ၏အထက်ပိုင်းကို လည်ပင်းအဟိုက်မှ ကောင်းစွာမြင်လိုက်ရ၏။ သူမ ဘရာ ဝတ်မလာသည်မှာသေချာသည်။

သူ့ဘေးတွင် ဂါဝန်စလေးကို သိမ်ရင်းဝင်ထိုင်သည်၊လိုးရှင်းရနံ့ကိုရလိုက်၏၊ မကသူမအတွက်ယူလာသည့် ကော်ဖီကိုတစ်ငုံသောက်လိုက်သည်၊ အကျီရင်ဘက်တွင် အသီးခေါင်းသေးသေးလေးနှစ်ခု အတန်ငယ် ချွန်ထွက် နေသည် ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဘရာပါမလာသည်ကိုထပ်မံအတည်ပြုနိုင်ခဲ့၏၊ မ သတိထားမိသွားပြန် သည်၊ ကော်ဖီခွက်ကိုချ၍ မလုံလဲစွာလက်ကို ပိုက်လိုက်သည်၊ ပြီးမှမျက်စောင်းချိုချိုလေးဖြင့် … “ကဲ .. ကိုယ်တော်လေး .. ဒီနေ့ဘာဖြစ်နေလဲ ..ကော်ဖီမြန်မြန်သောက်ပီးပြန်တော့ နောက်ကျနေဘီ ဆက်နေရင် မတစ်ကိုယ်လုံး ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်သင့်တော့မယ် မင်းရဲ့မှန်ဘီလူးကြီးကထွက်တဲ့ ဗို့အားတွေပျင်းလွန်းလို့´´ မပြောလည်းပြော ခိုးခိုးခစ်ခစ်နှင့်ရီသည်၊ သူမရီသည့်အချိန် တွယ်ရာမဲ့ရင်နှစ်မွှာကသိမ့်သိမ့်ခါပြန်လေ၏၊ သူမျက်လုံး အစုံ ကိုမှိတ်လိုက်သည်။ ဘယ်ကထွက် နေသည့်အပူရှိန်ကြောင့်လဲမသိ သူ့ရေစိုအဝတ်များ ခြောက်သွေ့ ချင်ချင်ဖြစ် နေသည်။ချွေးစို့ချင်သလိုလိုဖြစ်လာ၏၊

မွန်းကြပ်မှုများအားဖွင့်ထုတ်လိုက်ချင်သည်၊ကြာရင်ခက်တော့မည်။ “မောင်ပြန်လိုက်တော့မယ် မရယ်´´ သူသက်ပြင်းကိုချသည်၊ ပြီးတော့မက်တပ်ထရပ်လိုက်၏။ မ ပြုံးပြီးကြည့်နေရာမှ သူ့လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်၊ သာသာလေးပေမယ့် နုညံ့နွေး ထွေးလှစွာသော လက်အစုံ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကိုရုန်းရန်အင်အား တစ်ကယ်ကိုမရှိခဲ့ပါ၊သူပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ “နေပါအုံး မောင်ရဲ့ .. မောင့်ရဲ့ဝန်ဆောင်ခတွေ ယူမသွားတော့ဘူးလား .. ကဲ ´´ မ ကပြောပြောဆိုဆို သူ့ပေါင်ပေါ် သို့ကိုယ် တစ်စောင်းထိုင်ချလိုက်သည်၊ အောက်ခံပင်တီလေးဝတ်မထားသည်ကိုပါ သူထပ်မံ၍ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိ လိုက်ရ၏၊ ဂါဝန်ပါးပါးတစ်ထပ်မှတစ်ပါး မည်သည့်ကာဆီးမှုမျှမရှိသော နုထွေးအိစက်လှသည့် မ၏တင်သားလုံးလုံး တို့က သူ့ပေါင်ပေါ်၌ အပြည့်အဝနေရာယူလေတော့သည်။ နဂိုထဲက မာချင်ရက်လက်တို့ဖြစ်နေသော သူ့ဂွဆုံရှိ ခိုးလုခုလုအရာက အိစက်သာယာလှသည့်ဖိနှိပ်မှုကြောင့် စိတ်ထိန်း ထားသည့်တိုင် မရမက နိုးထရုံးကြွကာ မ၏တင်သားနှစ်ခြမ်းအကြားရှိလွတ်မြောက်နယ်မြေသို့ ကျကျနနကြီးပင် မိတ်ဆက်မိလေတော့သည် ။

မမျက်လုံးလေးအတန်ငယ်ဝိုင်းသွား၏၊ပြီးမှတစ်ချက်ပြုံးကာသူ့နှာခေါင်းကို ချစ်စနိုးဆွဲလိမ်သည်။ “လူဆိုးလေး မင်းခေါက်ထီးပါရဲ့သားနဲ့ဖွက်ထားတယ်´´ ဟူသည့်မအပြောကြောင့်သူတို့နှစ်ဦးခပ်အုပ်အုပ်ရယ် ဖြစ် ကြသည်၊ပြီးမှသူ့မျက်မှန်အား သာသာလေးချွတ်ပေးကာ နှဖူးကိုဖွဖွလေးနမ်း၏၊“ဒါက မိုးစိုခံပီးကားလာမောင်းပေးတဲ့ အတွက်နော်´´နားရွက်နားကပ်ခါပြောသည်၊ နုတ်ခမ်းသားနုနုတို့က နားရွက်ကိုကလူကျီစယ်သွားကြသဖြင့် သူကြက် သီးများထသွားသည်။ မ၏ ခန္ဒာဖြိုးဖြိုးလေးအား တစ်အားဖတ်ထားမိတော့၏၊ နံ့လေးကသင်းပျံ့၍နေသည်။ အတန်ကြာမှ မ က လူချင်းပြန်ခွာ၍ “ချမ်းချမ်းစီးစီးနဲ့ကားမောင်းပေးရတဲ့အတွက် ဒါလေးကိုယူနော်´´ဟုဆိုကာ နုတ် ခမ်းလေးစူ၍ မျက်လုံးမှိတ်ပေး၏ ၊ ပထမဦးစွာပန်းနုရောင်နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအား ငုံ၍စုပ်လိုက်သည်၊ပြီးမှပြူတစ်တစ်ဖြစ် လာသောလျှာလေးကို ရစ်ပတ်လိမ်စုပ်၍ အနမ်းရှည်ကြီးတစ်ရပ်ဆင်နွှဲပါလေတော့သည်။

အနမ်း၏ လှုံ့ဆော်မှုများကြောင့် ရင်ခုန်လှိက်မောကာ စိတ်ဆန္ဒများပြင်းပြလာသည်၊လျှာတစ်ခုလုံးပါလာအောင်ဆွဲစုပ် လိုက်ချိန်များတွင် မ၏ရင်သားမို့မို့များကော့ကြွလာ၏၊ ထိုအခါ သူ့လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းဖိကာ ခပ်ရွရွ ဆုပ်ကိုင် နယ်ချေ ပေးလိုက်မှ မ ကမျက်လုံးလေးမှေးစင်းကာ သက်ပြင်းလေးများခါခါချလေသည်။ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ကျောပြင်လေးအားပွတ်သပ်ပေးနေရာမှ ခါးကျဉ်းကျဉ်းလေးမှသည် ပေါင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရွနေသည့် တင်သားစိုင်ကြီးတစ်ခြမ်းအား ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးဖိနယ်ပေးလိုက်ချိန်မှာတော့ မ မျက်လုံးလေးပွင့်လာသည်၊ပီးမှ သူနုတ် ခမ်းအား ပြွတ်ခနဲမြည်အောင်စုတ်၍ ပါးစပ်ချင်းခွာလိုက်ပြီးသူ့ဆံပင်တိုတိုများကိုလက်ချောင်းများဖြင့်ထိုးဖွသည်။ “ကဲကားမောင်းခကတော်လောက်ပီနော် .. အပြန်ချေကြွခကိုတော့မပေးနိုင်တော့ဘူး ပြန်ချင်ပြန်မပြန်ချင်နေ မောင့်သဘော´´ဟုတိုးတိုးလေးပြောသည်၊ သူ့အပျော်များငယ်ထိပ်သို့တက်ဆောင့်၏၊

မ၏ရင်သားနှစ်ခြမ်းကြားတွင် ခေါင်းဖွက်၍ တင်းကြပ်စွာဖက်ထားလိုက်တော့သည်။ ရင်သားနှစ်ခြမ်းအကြားတွင် မျက်နှာဝှက်ထားရသည်မှာ အသက်ရှူရခက်ခဲသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အိစက်ညက် ညောမှုမျိုးဖြင့် အသက်ရှူကြပ်သေမည်ဆိုက သေ၍ရလောက်သည်။တပ်မက်မှုဇောကပ်နေသည့် လက်တို့ဖြင့် မ၏ရင် ဘက်ကြယ်သီးနှစ်လုံးအား ဖြုတ်ရန်ပြင်လိုက်စဉ် `မ´ က “ဟိုးထား .. ဆရာကြီး .. အဝတ်တွေကစိုဖန့်ဖန့်နဲ့ ရေအရင်ချိုးလိုက်ပါအုံး ဖျားသွားလို့ မ ကိုချစ်ဖို့အားတွေနည်းသွား အုံးမယ်´´ သူ့လက်တုန်တုန်တို့ တွန့် ပြီး တန့်အသွား မ ကအပွေ့အဖက်မှရုန်းထွက်ပြီး ရေချိုးခန်းရှိရာ သူမ၏အခန်းသို့ခေါ်သွား၏။

သူမနောက်မှလိုက်သွားစဉ်တွန့်တွန့်လေးဖြင့်တုံနေသည့် တင်ပါးကြားညှပ်ဂါဝန်စလေးမှအရည်စိမ့်ကွက်လေးကို မြင်ဖြစ် အောင်မြင်လိုက်သေးသည်၊သူမ လာစပြုနေပြီ။ သူလဲလာစပြုနေ၏၊ သို့ပေမယ့်သူလာသည်က သူမလိုမဟုတ်ပဲအောက် ခံဘောင်းဘီ၏ချုပ်တည်းမှုကိုခံထားရသောကြောင့် တုတ်တုတ်ကြီးဖြင့်တိုနေရသည်။ သူရေကိုစိမ်ပြေနပြေချိုးလိုက်သည်၊ အထူးသဖြင့် ဆရာသမားကို ဆပ်ပြာဖြင့်နာနာတိုက်နေမိ၏၊ သုံးနှစ်သုံးမိုး မချွတ် သည့်ချေး သူမ ကိုပြခါနီးမှ လှချင်နေမိသည်၊ ချိုင်းမွှေးများလဲနုတ်ချင်နေမိ၏၊ အချိန်လင့်သွားမည်စိုး၍ ဒီအတိုင်းထား လိုက်သည်။ “မောင်ရေ အအေးပတ်မယ်နော်´´ဟူသည့် သူမ၏အသံကြားမှ လက်စသက်ခါ တဘတ်ခါးပတ်၍ ထွက်လာရတော့ သည်၊ရေချိုးခန်းအပြင်ရောက်သော် မြင်ကွင်းက ဝင်သွားတုန်းကနှင့်မတူ ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွား၏ အခန်းမီးကိုမှိတ် ခါခရမ်းရောင် မီးသီး လေးများဖွင့်ထားသည်၊ သူမက ကုတ်ပေါ်တွင် ခြေဆင်းမှီထိုင်၍ ဖုန်းကိုကလိနေ၏။

“မောင် ဘာဝတ်ရမလဲ´´ “ဘာမှမဝတ်နဲ့ ..´´ ရေစိုဆံပင်များကိုတဘတ်ဖြင့်သုတ်ရင်းမေးလိုက်သောသူ့အမေး ကို မကပြုံးစိစိဖြင့်ဖြေသည်၊ သူ့ခါးတွင်တဘတ်တစ် ထည်တော့ပတ်ထားသေး၏။ “အာ .. အဲ့ရေစိုတဘတ်ကြီး ကုတင်နားယူမလာနဲ့နော်´´ မ ၏ ညုတုတုအပြောကြောင့်သူ စပ်ဖြဲဖြဲဖြစ်သွားသည်၊ခါးမှတဘတ်ကိုဖြေ၍ အဝတ်တန်းပေါ်လွှားလိုက်သည်၊ မကနုတ် ခမ်းလေးဝိုင်းပြ၏၊ “ကဲ ခေါက်ထီးလေး ဘယ်မှာဖွက်ထားချင်သေးလဲ´´ မ ကဒီအချိန်အထိနောက်နိုင်သေးသည်၊ သူဟန်မဆောင်နိုင် တော့ .. ၊မ ပေါ်သို့ တက်ခွကာနမ်းတော့သည်၊နုတ်ခမ်း ဖျော့ဖျော့များ ပန်းဆီရောင်သန်းအောင် ဆွဲစုပ်ပြစ်၏၊ မ ကသူ့လည်ဂုတ်ကိုသိုင်းဖက်ခိုကာ အနမ်းများကိုတုန့်ပြန်သည်။ နှစ်ဦးလုံး ချစ်စိတ်တက်ခါအသက်ရှုသံများပြင်းလာသည်။

သူတဆင့်တိုးကာ မ၏ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုး ကိုဂါဝန်အကျီပေါ်မှညစ်၍ နယ်သည်၊ချွန်ထွက်လာသည့်အသီးခေါင်းလေးနှစ်ခုအား နုတ်ခမ်းဖြင့်ညှပ်ဆွဲ၏၊သူမ၏ဆီးစပ်တွင်ဖိ၍ထောက်ထားသည့် ဆရာသမားကလည်းလွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ကြီးနိုးထလာပြီး တွင်းအောင်းသတ္တဝါဖြစ်သည့်အားလျှော်စွာ သင့်လျှော်ရာ နေရာအား တိုးထွန့်လူးလွန့်၍ ရှာနေတော့သည်။ သင့်လျှော်ရာဖြစ်သည့် မ၏ အင်္ဂါစပ်မှာလည်း အမြှောင်းလိုက်ဖောင်းထလာကာ တွင်းစာအား ကြွရွှ၍ မြူနေသဖြင့်နှစ်ဦး အကြား ခြားနားထားသည့်ဂါဝန်ပါးမှာ ဗီလိန်သဖွယ်ဖြစ်နေတော့သည်။ “မောင် .. အဲဒီဂါဝန်ကို ချွတ်ဖို့စိတ်ကူးမရှိဘူးလား´´ မနုတ်ခမ်းလေးကိုက်ခါဆိုသည်၊ဟုတ်ပေသည်၊သည်ဂါဝန်က ကိန္နရီချောင်းခြားသကဲ့သို့ သူတို့နှစ်ဦးအကြား ကန့်လန့် တိုက်နေ၏၊ ပေါင်လည်အထိလိပ်တက်နေသောဂါဝန်အား သူအလောတကြီးလှန်တင်မိသည်၊ခါးနေရာတွင်တန့်သွား၏ သိပ်ကိုလှပသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကိုခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
မ၏ ဆီးခုံလေးသည် ဖွေးအုနေပြီး အမွှေးအမြှင်များအား ပုံမှန်ရိပ်သည့်အတွက် စိမ်းဖန့်ဖန့်လေးဖြစ်နေကာ ဌင်း၏ အောက်ခြေရှိ အကွဲကြောင်းလေးက မို့မောက်၍ ခုံးထနေ၏၊သူဆီးခုံလေးအားတစ်ချက်နမ်းလိုက်သည်၊မ တွန့်ခနဲဖြစ် သွား၏၊ကြက်သီးဖုလေးများထသွားသည်ကိုသတိထားမိလိုက်သည်။

မ ၏မျက်နှာကိုမော့ကြည့်လိုက်တော့ သူဘာဆက်လုပ်မည်ကို ရင်ခုန်လှိုက်မောစွာ လိုလားတောင့်တစွာ စောင့်ကြည့်နေ ဟန်တူသည်၊ မ သည်အတွေ့အကြုံရှိပြီးဖြစ်မှန်း သူသိပါ၏၊ ဌင်းကိစ္စများနှင့်ပတ်သတ်၍ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ရှိခဲ့ဖူး သည့်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် အဖြစ်သနစ်များအားလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရင်ဖွင့်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ပါသည်၊သို့ဖြစ်ပါ၍ သူပြောခဲ့သည့် အတိုင်း ခြေမလေးကုပ်သည်အထိ သူတာဝန်ကျေရပေအုံးမည်။ ပထမဦးစွာ မ၏ပေါင်တံဖွေးဖွေးနှစ်ဖက်အား သူ့ပခုံးတွင်တင်လိုက်သည်၊မ ကခါးလည်တွင်ချွတ်ရန်ကျန်နေသည့် ဂါဝန် အား ကိုယ်တိုင်ဆွဲချွတ်၍ ခုတင်ချေရင်းသို့ပစ်လိုက်၏၊
သူမ၏ ရင်သားဖွေးဖွေးနှစ်ခိုင်အားလက်တစ်ဖက်တစ်ချက်စီဖြင့် ပင့်တင်ကိုင်ဆုတ်ထားရင်း ချစ်သူ၏အပြုအစုကို ငံ့လင့်၍နေသည်၊ ဌင်းကိစ္စကိုသူမ စွဲမက်လှသည်ဟုပြောဖူး၏၊ စိကပ်၍အရည်အနည်းငယ်စို့နေသည့် သူမ၏အကွဲကြောင်းဖောင်းဖောင်းကြီးနှစ်ခုအား လက်ဖြင့်အနည်းငယ်ဖြဲလိုက် သည်၊အတွင်းသားရဲရဲလေးများတွင် အင်အားပြင်းစွာလောင်မြိုက်ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သည့် စနက်တံနီနီလေးက ငြိမ်သက် ၍ကပ်နေ၏၊ ထိုနေရာအားသူတစ်ချက်နမ်းလိုက်သည်၊မ တွန့်ခနဲဖြစ်သွား၏၊နောက်သူလျှာဖြင့်ပင့်တင်လျက်လိုက်သည်။ မ ပါးစပ်လေးဟသွား၏၊မျက်လုံးများမှိတ်ထား၏၊လျာဖြင့်ထပ်မံ၍ အထက်အောက် ခပ်သွက်သွက်လေးလျက်သည်။

“ဟင့် .. အာ .. အင်းး .. အို့´´အစရှိသည့်ညင်းသံသဲသဲလေးများထွက်လာတော့သည်၊ထို့နောက် တစ်ဆင့်တက်၍ အတွင်းနုတ်ခမ်းသားရဲရဲနှစ်ဖက်အားတစ်လှည့်စီ စုတ်လျက် အဝအာအာလေးအားအပြားလိုက်လျက် နုတ်ခမ်းများဖြင့် စုဆွဲစုတ် အတွင်းနုခမ်းသားကပ်ကပ်လေးနှစ်ဖက်အား အားကုန်စုတ်၍ခေါင်းရမ်းလိုက်ချိန်မှာတော့ မ၏ဖင်သားကြီးများ ကော့တက်လာကာ သူ့ဆံပင်တွေကိုလက်ချောင်းများဖြင့်ထိုးမွှချေတော့သည်။ “ရှီး .. အာ့ .. ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ် .. အာ့ဟာ .. အင်း ကြိုက်တယ် .. မောင့် .. အိုးး´´ မက သူ့မျက်နှာကို အတင်းဆွဲကပ်၍ ကာမဒီရေများတစ်လိပ်လိပ်တက်ခါ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ညင်းနေတော့သည်။ သူ အရည်ကြည်များကလည်း စအိုဝစူစူလေးအထိစီးကျလာတော့သည်။

အရည်မျာအိုင်လာသောအဝအာအာလေးထဲသို့ လျှာကိုလိပ်သွင်း၍ မွှေလိုက်ချိန်များတွင် သူမတစ်ဇန့်ဇန့်ဖြစ်ခါ လုံးဝန်းသည့်နို့အုံများကိုညစ်ချေလေတော့သည်။သူက လျှာကိုအထက်သို့ပင့်တင်၍ စနက်တံနီတာရဲအားပင့်ပင့်ဆွရာ မခေါင်းများဘယ်ညာရမ်း၍ တစ်အားအားဖြင့်အော်လေ တော့သည်။ နောက်ဆုံး တင်းလာသည့်ထိုအကြောထုံးလေးအား အပေါ်အောက်နုတ်ခမ်းဖြင့်ဆွဲညှပ်၍ နို့စို့သကဲ့သို့ တစ် ပြွတ်ပြွတ် မြည်အောင်စို့ပေးလိုက်ရာ မတစ်ယောက် အသံပင်မထွက်နိုင်တော့ဘဲ အံကြိတ်၍ တုံတုံတက်ကာ သူ့ခေါင်း အား ပေါင်တံအိအိကြီးမျာဖြင့်အတင်းညှပ် ကော့ကလန်ထိုး၍ ပြီးသွားလေတော့သည်။ ခနငြိမ်သွားပြီး သူ့အားအတင်းဆွဲတင်ကာ အရည်များပေလျက်ရှိသည့်သူ့နုတ်ခမ်းကိုပြောင်စင်အောင် နမ်းစုပ်ရက်၍ အ တင်းဖက်ထားသည်။

“သိပ်ချစ်တာပဲလားမောင်ရယ် .. မလည်းချစ်မယ်နော် .. မပါးစပ်ထဲမှာပြီးချင်တယ်မှတ်လား .. မောင့်ခေါက်ထီးလေး ကိုစုတ်ပေးမယ်နော်´´ မကပြောပြောဆိုဆို ဘေးတွင်တစ်စောင်းဝမ်းလျားမှောက်၍ ဆရာဂေါင်အားစနမ်းပါတော့သည်။ ထိပ်တွင်အရည်အ နည်းငယ်စို့နေသော ဆရာအား အရည်ခွံမလှန်ဘဲ တစ်ချောင်းလုံးငုံလိုက်၏၊အာငွေ့ကြောင့်နွေးခနဲဖြစ်သွားသည်။ပြီး မှအရည်ခွံအားလျှာဖြင့်ထိုးထုတ်ခါ ပေါ်လာသည့်ကွမ်းသီးခေါင်းနီတာရဲအားတပြွတ်ပြွတ်ဖြင့်စုတ်ပါတော့သည်၊ ကနဦး ပြော့ချင်ချင်ဖြစ်သောငနဲမှာ စုတ်အားကြောင့် လေထိုးလိုက်သည့်နှယ်ဖောင်းတင်းကားထွက်လာကာ အီဆိမ့်တက် လာ သည်။ မ၏ပါးစပ်အတွင်းပြည့်သိပ်လာသော ငနဲအား လက်တစ်ဘက်ဖြင့်ထိန်းကိုင်၍ သွားဖွေးဖွေးဖြင့်ခြစ်သည်။ သူ အာ့အာ့ဖြင့် ကျင်တက်သွား၏၊ဒါကိုမက မော့ကြည့်ပြီးသဘောကျစွာခစ်ခစ်ဖြင့်ရီသည်။နောက် အငိုက်ဖမ်း၍ တစ်ချောင်းလုံးကိုမြိုချ သည် အာခေါင်ထဲရောက်သွားသည့်ထိပ်ဝတစ်ခုလုံးအီဆိမ့်တက်သွားသည်၊ မ၏ဆံပင်များအား ဆွဲကိုင်၍ ကော့ထိုးမိ သည်။

ပြီးတော့ အွပ်အွပ်ဖြင့် ပြန်ထုပ်၏၊ အာခေါင်၏ကန်အားကထိပ်ဝကိုညှစ်ညှစ်ထုပ်သည့်အတွက် ပြီးချင်ချင်ဖြစ်သွား ၍ အောင့်ထားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တစ်ချောင်းလုံးပါးစပ်ကထုတ်၍ လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုပြီး အတန်ငယ်တွဲနေသော ငုံးဥနှစ်လုံးအား မှိန်ယှက်စွာငုံ ၍ သုံးဆောင်ပါတော့သည်။ငုံယုံမက လျှာဖြင့်ပါ ငုံလျှက် ထိုးမွှေကလိပြီး ပါးစပ်ထဲတွင်မွှေနှောက်ကစားကာ လက်ကခပ် ပြင်းပြင်း ဂွင်းတိုက်သည့်အတွက် ထိမ်းမနိုင်သိမ်းမရတွေဖြစ်ကုန်သည်။ ကော့ကလန်တက်လာသောသူ့အား လက်ဖဝါးနုနုဖြင့်ပွတ်သပ်၍ ထိပ်ဖြားကိုငုံကာ မေးသိုင်းကြိုးနေရာအားလျှာဖြင့် ခပ် သွက်သွက်လေး ကစားသည့်အခါတွင်တော့ တစ်ချောင်းလုံး ဆိမ့်အီကျင်တက်လာကာ သုတ်ရည်များတဗြစ်ဗြစ်ဖြင့်ပန်း ထွက်ကုန်တော့သည်၊ဒါကို မက တစ်စက်မကျန်လေလွင့်မခံဘဲအာခေါင်ထဲအကုန်လျာဖြင့်လိပ်၍မြိုချကာ ငုံစုပ်ထား လိုက်သဖြင့် မ ပါးစပ်ထဲတွင် တစ်ဇန့်ဇန့်ဖြင့်အရှိန်မသေနိုင်မျက်ဖြူဆိုက်နေရသည်။ပြီးမှ ပြွတ်ခနဲနေအောင်စွဲစုတ်၍ သူ့ ကိုသိုင်းဖက်ကာညိမ်နေသည်။

တစ်လှည့်စီ ဆန္ဒပြီးမြောက်သွားသည့်တိုင် ပင်မကိစ္စမရောက်သေးသည့်အတွက် အဝတ်မပါ ခန္ဒာများကိုထပ်လျက် ပွတ် သပ်မှိန်းကာ အားယူနေတော့သည်။ မ သည်ဌင်းကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ဝါသနာကြီးသူဟု မဆိုသာသော်လည်း ခုံမင်သည့်အထဲတွင်ပါသည်ဟုပြော၍ ရသည်။ သူ့အားပြုစုသွားသည့် စကေး က မနိမ့်လှပေ၊ ယောက်ျားကြီးတန်မဲ့ အိပ်ယာခင်းများအား ဆွဲလိမ် မိသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးနီးစပ်မှုရခဲ့ခြင်းသည်လည်း ဌင်းကိစ္စ နှင့်မကင်းခဲ့ချေ၊ ရင်းနှီးမှုရလာသည်နှင့် သားဖွားမီးယပ် ပိုင်း ဆိုင်ရာ ဆေးပညာများ၊ နောက်ဆုံးပေါ်ဆေးပစ္စည်းများ ကို လူချင်းတွေ့၍တစ်မျိုး ၊ဖုန်းဖြင့်တစ်သွယ် ဆွေးနွေးမေး မြန်း အသိချင်းဖလှယ်ကြရာမှ ရင်းနှီးမှု၊ပွင့်လင်းမှု၊သာယာမှုများရလာကာ ယခုအခြေအနေအထိတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ချင်းဖြစ် ပေသည်။ မ က အတန်ငယ်ပျော့နေသည့် ကောင်လေးအား လက်ဖြင့်ညှစ်ဆော့နေရာမှ အရည်ပြားကို ကျကျနနလှန်ချလိုက်ခါ ပေါ်လာသည့် ခေါင်းတုံးပြောင်ပြောင်ကို နုတ်ခမ်းဖြင့်ငုံညှပ်၍ ပြွတ်ခနဲမြည်သည်အထိ အားရပါးရဆွဲစုပ်လိုက်သည်။

ပထမတစ်ချီတွင်လုံ့လစိုက်ထုတ်စရာမလိုပဲ နုညံ့သည့်လျှာ၏အစွမ်းဖြင့် ပီးထား၍လားမသိ အားကုန်ခြင်းမရှိဘဲငေ့ါငေ့ါ၍ ထောင် ထလာသည်၊ အရည်ပြားကိုအကုန်လှန်တင်ထားသဖြင့် ထိပ်သည်ဂျာမန်သံခမောက်ကဲ့သို့ ကားထွက်နေ၏။ဌင်း ကို မ ကမက်မောစွာတစ်ချက်နမ်းလိုက်ပီး မေးသိုင်းကြိုး၊ ဆီးပေါက်၊ ထိပ်သားနုနုနှင့် ဇောင်းသားမြောင်းသားများပါမ ကျန်လျှာချွန်လေးဖြင့် တို့ထိ လျှက်ဆွဲလေရာ အကြောများအပြိုင်းပြိုင်းထလာသည်အထိ ထောင်မတ်လာတော့သည်။ ကုန်းလျက်နေသည့် မ မျက်နှာလေးအား ဆွဲယူလိုက်ပြီး နုတ်ခမ်းလေးများအား အကျင်နာပေးလိုက်သေး၏၊ ပြီးမှ ကု တင်တွင်လှဲသိပ်လိုက်ပီး ပေါင်တံနှစ်ချောင်းအား ဖင်သားဖွေးဖွေးကြီးမော့လာသည်အထိ ဆွဲထောင်ဖြဲကားလိုက်ကာ မပွင့်တပွင့်အာနေသည့် အသားညှပ်မုန့် ဖွေးဖောင်းဖောင်းကြီးကိုတေ့ထောက်ထားလိုက်တော့သည်။

မ ကမျက်နှာလေးမော့၍ သူ့လည်ဂုတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်တင်၍ ဆွဲခို၏၊မြန်မြန်ထည့်လိုက်တော့ဟူသည့်သဘော၊ သူက ဗလာကျင်းနေသည့် မ နို့အုံ ဝိုင်းဝိုင်းနှစ်ခုအား လက်ဖြင့် စုံညှစ်ကိုင်အားယူကာ ဖိချလိုက်သည်၊ပထမတစ်ချီ ပီး ထားသည့် အရည်လက်ကျန်များမခြောက်သေးသော မ၏ အတွင်းသားစိုစိုများကြားသို့ ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပတစ်ခနဲဝင် သွားသည်။ ထောင်ဖြဲထားသည့် မ၏ ပေါင်တံများအား ပခုံးပေါ်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ ကျန်ရှိနေသည်များအား ခပ်နှဲ့နှဲ့လေး ဖိ ဖိသွင်းလိုက်ရာ စွတ်စိုအိထွေးနေသည့် အတွင်းပိုင်းထိ တစ်ရစ်ရစ်ဖြင့်တိုးဝင်သွားပြီးဆီးခုံခြင်းမိတ်ဆက်မိသည်။မ ခေါင်း လေးပိုမော့သွား၏၊ မျက်ခုံးများရှုံ့ထားသော်လည်း ပါးစပ်ကလေးဟလိုက်ခြင်းက ဝင်ဝင်ခြင်းနာကောင်းကလေး ကောင်း သွားသည်ဟူသည့် အဓိပါယ်ပင်ဖြစ်သည်။

အတွင်းသားရွရွများ၏ ရှုံ့ပွဆွဲညှစ်မှုကြောင့် အရသာလိုက်လာကာ ခေါင်းပေါ်သည်အထိ တစ်ဆုံးဝင်တစ်ဆုံးထွက် ပုံမှန် ကလေး ညှောင့်နေမိသည်၊ ပေါင်ကိုပခုံးတွင်ထမ်းထားသဖြင့် မ၏မုန့်ပေါင်းဖွေးဖွေးကြီးက အလိုက်သင့်ဦးမော့ကာအဝင် အထွက်ကို အဆင်ပြေ စေ၏၊ နို့ကိုညှစ်နယ်နေရာမှ ခုတင်မှကြွရွကော့တက်လာသည့် တင်ပါးဆုံဖွေးဖွေးကြီးအား ထိမ်းကိုင်၍ အရှိန်အနည်း ငယ်မြှင့်ကြည့်သည်၊အရည်လိုက်လာသည့်အတွက် အဝင်အထွက်ကောင်းလာ သည်၊ ကနဦးစနောက်နေ နိုင်သေးသည့် မ က အခုစကားပင်မပြောနိုင်ပဲ သူ့အဝင်အထွက်များအား ပင့်ပင့်ကော့ခံလာ သည့် အတွက် သူထပ်မံ၍ အရှိန်နှင့် ပြင်းအားကိုတင်ကာ ဖိဖိ၍ ဆောင့်တော့သည်။

“အင့် .. အင့် .. အာ့ .. ဟုတ်ပီ .. မောင် .. ဆောင့် .. အင့် .. ဆောင့်ကွာ .. အီးး ..´´ ဆီးခုံချင်းရိုက်မိသည့် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဟူသည့်အသံ၊ တွဲသည့်ဥနှစ်လုံးနှင့် ဖင်ဝတို့ရိုက်မိသည့် ဖလုတ် ဖလုတ် ဖလုတ် ဟူသည့်အသံ၊ ထမ်းထားသောပေါင်နှင့်ရင်ဘက်တို့ရိုက်မိသည့် ဘတ် ဘတ် ဘတ် ဟူသည့်အသံ၊ အားဖြင့်ဆောင့်ချ လိုက်တိုင်း ကော့ခံနေသည့်မ၏ခါးနှင့်ထိခတ်မိသည့်စပရင်မွေ့ယာ၏ တကျိကျိအသံများနှင့်အတူ ကာ မဒီရေ ဝုန်းခနဲ ဆောင့်အတက် မှိန်ယှက်စွာအော်ညည်းသည့် မ၏ အသံတို့က စီးချက်ညီစွာထွက်လာ၏။ သူတို့နှစ်ဦး၏ပထမဦးဆုံးအကြိမ်မို့ အိဒြေဆယ်ကာအောင့်အီးထားသမျှ ဆောင့်ချက်ကောင်းလွန်းသဖြင့် ဟန်မဆောင် နိုင်တော့ပဲဖိဖိဆောင့်လိုက်တိုင်းဝိုင်းဝိုင်း၍ယမ်းခါသွားသည့်ရင်သားဖွေးဖွေးကိုစုံညစ်ကာအားရအောင်အော်တော့သည်၊ အော်လေ ဆောင့်ရသူမှာ အားတက်လေဖြစ်သည့်အတွက် ဖင်သားအယ်အယ်ကြီးများကို စုံဆွဲဖြဲ၍ ကော့ကော့ထည့်နေ မိသည်၊မမှာကောင်းလွန်း၍ တုံတုံတက်လာသဖြင့် ရုတ်တရက်အဆောင့်ရပ်၍ အကွဲကြောင်းထဲမှ ငေ့ါငေ့ါလေးထောင်ထ နေသည့် စနစ်တံလေးကို ငုံ၍ဖိစုပ်ထားပေးလိုက်ရာ မမှာမွေးယာကိုလက်ဖြင့်တစ်ဗုန်းဗုန်းရိုက်၍ မျက်ဖြူဆိုက်ကာ ကော့ထိုးလန်ထွက်ပီးသွားတော့၏။

အရည်များပွက်အံကျလာကာပွစိပွစိဖြစ်နေသည့် မ၏ အောက်နုတ်ခမ်းမှခွာ၍ မောဟိုက်တုံရင်ကာ ဟစိဟစိဖြစ်နေ သည့်အပေါ်နုတ်ခမ်းသို့ စုပ်နမ်းလိုက်သည်။ “မောင် .. အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ.. မ မျက်ဖြူတောင်ဆိုက်တယ် ´´ “ချစ်တာကိုး .. မရဲ့ .. ခြေမကုပ်ယုံတင်မကဘူး ..မျက်ဖြူတောင်ဆိုက်တယ်မှတ်လား .. ဟိဟိ´´ “နှာဘူးကြီး .. ကဲလာ ..မအလှည့် .. မင်းလဲမျက်ဖြူဆိုက်သွားစေ့မယ်´´ မက သူ့ကိုဆွဲလှဲ၍ထောင်နေသည့် ညီလေးကိုကိုင်ကာ တေ့၍ထိုင်ချလိုက်သည်။အရည်များရွဲနေ၍ဗလွတ်ခနဲဝင်သွား၏ “အင့် .. ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ မရဲ့´´ “ဟင့် အင်း မရတော့ဘူး နှာဘူးတစ်အားထနေဘီ မလဲ´´ သူတို့ခပ်အုပ်အုပ်ရယ်ဖြစ်သည်၊အသင့်အနေအထားပြင်ပြီးသည်နှင့်စဆောင့်တော့၏၊ မ မြင်းစီးပုံကအဆန်းဖြစ်သည် သူ တစ်ခါမျှမတွေ့ဖူးပေ၊ ထောင်ထားသည့်သူ့ပေါင်များကို သူမကမှီထိုင်ထားပီး အင်္ဂါစပ်နှစ်ခုအားတပ်ရက်ထိုင်ထားကာ ပေါင်ကိုစိလျှက် ခြေဖဝါးနှစ်ခုအား သူ့ရင်အုံပေါ်သို့နင်း၍ပွတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ကျောမှီအားဖြင့် ဖင်ကိုစကောဝိုင်းမွှေ့ဆောင့် သကဲ့သို့ သူ၏ယောက်ျားနို့စူတူတူကိုလည်း ခြေဖဝါးဖြင့်ပွတ်ဆွသောကြောင့် အရသာကောင်းလှသည်။

ပူး၍စေ့ထားသည့် အင်္ဂါဇတ် စီးထွေးထွေး၏ ပျင်းထန်စွာ မွှေ့ဆောင့်အားကြောင့် အတော်ပင် ဆိမ့်အီတက်လာကာ အောင့်မထားနိုင်တော့ပဲ မေးကြောများတင်းလာသည်အထိ အရသာတွေ့လာသည်၊သူ့အခြေအနေကိုကြည့်၍ မက အနေအထားချက်ချင်းပြင်လိုက်သည်။ ခြေနှစ်ချောင်းကိုရင်ဘက်မှပြန်ချ၍ ဖင်ကိုပစ်ခါးကိုကော့ကာ တစ်ဗျောင်းဗျောင်းဖြင့် ဆောင့်တော့သည်၊ သူမ အံကို ကျိတ်၍ ခေါင်းကိုမော့ထား၏ အကြွအဆောင့်တွင် ယမ်းခါဝဲသွားသည့် ဆံပင်များ အိတုံဝိုင်းတက်သွားသည့်ရင်သားဖွေး ဖွေးများ ကား၍တစ်ဗျောင်းဗျောင်းမြည်အောင်ဆောင့်ဆောင့်ချလာသည့် တင်သားကားကားတို့ကိုကြည့်၍ ဆိမ့်အီတက် လာကာ သူမ၏အတွင်းနံရံများအားတစ်ဗျန်းဗျန်းဖြင့်ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ ကာမအရသာ၏ ချိုမိန်အီဆိမ့်ခြင်းကို နှစ်ဦးသားပွေ့ဖက်ပွတ်သပ်ခြင်းဖြင့် မှိန်းမောအားယူပြီးနောက် နွမ်းလျှစွာအိပ်ပျော် သွားတော့သည်။ အိပ်ပျော်သွားသည့်တိုင် သူ့အားမက်မောစွာပွေ့ပိုက်၍ နုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးကွေးရုံပြုံးနေသည့် မ၏မျက်နှာသည် တစ်ကိုယ်ရည် အထီးကျန်မှုများမှ ခနတာသက်သာရာရသွားဟန်တူ၏၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်သူကျေနပ်ပါ သည်၊ မ ကိုသူသိပ်ချစ်သည်၊ သူ့ဘက်ကပေါပေါလောလော ပေးဆပ်နိုင်သည့် အကျင်နာများဖြင့် မဘဝလေးကိုတတ် နိုင်သရွေ့ဖြည့်ဆည်းပေးရန်ဆုံးဖြတ်မိသည်။

ထိုနေ့ညမှစ၍ အားလပ်ရက်ညတိုင်းလိုလို သူ့ဘေးတွင် မ၏ကိုယ်ငွေ့နွေးနွေးလေးရှိနေတတ်သည်၊သူတို့နှစ်ဦး၏ ရိုးရှင်း သည့် အတူနေ ညများသည် နုနုဇင် ဟူသော မ၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကြောင့် ပျက်သုန်းသွားရ လိမ့်မည်ဟုဘယ်တုန်းကမှထင်မှတ်မထားခဲ့ဖူးပါ။ ဇတ်လမ်းကအခုမှစသည် … ။ “နုနုဇင်´´ဟူသည့် အမည်ကို သောကြာနေ့ည မဆီလာကြိုရန်ဖုန်းဆက်ချိန်တွင်သူစကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။သူကြား ဖူးဖူးခြင်း နှာခေါင်းရှုံ့မိသော အမည်ဖြစ်၏၊ မ ကအိမ်တွင်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရောက်နေ၍ သိပ်မကဲရန်ဖုန်းဆက်က တည်းက ကြိုမှာသည်။ တစ်ပတ်လုံးအောင့်အီးထားရ၍တင်းမာနေသည့် အားအင်များ ရှုံ့တွသွားသလိုခံစားလိုက်ရ၏။ နှာခေါင်းရှုံ့လည်း ရှုံ့ချင်စရာပင်ဖြစ်၏်၊ မ ကမိတ်ဆက်ပေး၍စတင်တွေ့တွေ့ချင်းမှာပင်သူ့ကိုခြေဆုံးခေါင်းဆုံးကြည့် ကာ“လဲ့ကောင်လေးက အကိတ်လေးပဲ´´ဟုဆိုသည်၊ အိမ်နေဝတ်စားပုံကိုက ပလေးဗွိုင်းမော်ဒယ်များရှုံးလောက်၏၊

ခါးကျဉ်းသော်လည်း သွယ်၍ကားသွားသည့် တင်ကို ဇီးရိုးပန်တစ်ထည်ထဲဖြင့် မနိုင့်တစ်နိုင် ဖုံးထားသည်၊ မ လောက်အ သားမဖြူသော်လည်း ညက်ညော၍အချိုးကျသည့်ပေါင်သားများက မက်မောလောက်စရာဖော်ပြနေသည်၊ အဖြူရောင်တီ ရှပ်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာစီးနှောင်ထားသည့်အတွက်အလုံးအထည်ကြီးသည့် ရင်သားမို့မို့များက အလုံးလိုက် ပြူးထွက်နေ ၏၊၊အနားတိုသောတီရှပ်ကြောင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင်ဗိုက်သားဖွေးဖွေးက ဝင်းခနဲလက်ခနဲပေါ်ပေါ်လာတက်သည်၊ ရိုးရှင်းစွာဝတ်စားတတ်သော မ ထက် ဆွဲဆောင်မှုကောင်းနေသည်ကိုတော့ ငြင်း၍မရပေ။ အဆိုးဆုံးက သူမ၏မျက်လုံးများပင်ဖြစ်သည် သူ့ကိုတစ်ချိန်လုံးအကဲခတ်နေသည့်အတွက် တစ်ခါတစ်ခါ သူမ၏အလှ အပများဆီသို့ကြည့်မိသည့်အချိန်မျိုးတွင် ပိုမို၍လှစ်ဟပြတတ်သည်၊ မ မရိပ်မိစေ ရန်အတက်နိုင်ဆုံးထိန်းသိမ်း နေရ၏။ မ ကတော့သူနှင့်ဆေးကျောင်းတက်စဉ်ကတည်းကတူတူနေခဲ့သော သူငယ်ချင်း၏စရိုက်များအားရိုးနေဟန်တူသည်။ ကျွန်တော်ကသာ ခပ်အမ်းအမ်းရှိနေခဲ့သည်။

တိုက်ခန်းတွင်းအခန်းကန့်စနစ်မှာ အုတ်နံရံမဟုတ်သည့်အတွက် ထိုနေ့ညက မ နှင့်ချစ်တင်းနှောစဉ်တွင် ယခင်က လောက် မလွတ်လပ်တော့ပေ၊တစ်စုံတစ်ဦးရှိနေသည်ဟူသည့်အသိက ချုပ်တည်းမှုကိုဖြစ်ပေါ်စေသည် ချုပ်တည်းမှုရှိ သည်နှင့်အ မျှ အပြီးကြာလေတော့၏ တစ်ချက်တစ်ချက် စိတ်လွတ်သွား၍ ကြမ်းမိချိန်များတွင် မ ကအားရစွာအော်ညည်းတတ် သည်၊ သူ့သူငယ်ချင်းတစ်ဖက်ခန်းတွင်ရှိနေသည်ကို မေ့နေသယောင်ယောင်၊တစ်ဖက်ခန်းမှတစ်ယောက်ကလည်း သူ တို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများအားမသိဘဲနေမည်မဟုတ်၊သူမတို့နှစ်ဦး၏ပွင့်လင်းမှုက အံ့လောက်ပေသည်။ သူမသုံးလေးခါပြီးသွားသည့်တိုင် တစ်ကြိမ်မျှမပြီးသေးသည့်သူ့အား မ ကစိတ်မရှည်စွာဖြင့် မှုတ်ပေးတော့သည်၊တစ်ဆုံး မြိုချ၍ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆွဲဆွဲစုပ်သည့်အတွက် အရသာက ဆိမ့်အီကျင်တက်လာသည်၊ သူအံကိုကြိပ်ခေါင်းကိုမော့၍ အရ သာအားအပြည့်အဝခံစားစဉ် ခပ်ဟဟဖြစ်နေသည့် ဆွဲတံခါးကြားမှချောင်းကြည့်နေသည့်မျက်ဝန်းတစ်စုံကိုမြင်လိုက်ရ သည်၊

ချက်ချင်းတံခါးပြန်စေ့သွား၏၊သူခေါင်းနဘမ်းကြီးသွားသည်၊မကတော့ သူ့ကိုကုန်းစုပ်နေ၍ မမြင်နိုင်ပေ၊ ဟိုတစ် ယောက် သူတို့ကိုချောင်းကြည့်နေတာသေချာသည်၊ဘယ်ကတည်းကချောင်းကြည့်နေလဲမသိ၊ မီးမှိတ်ထားသော်လည်း နံရံမီးမှိန်မှိန်ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ အဝတ်မဲ့ခန္ဒာကိုယ်များအားကောင်းစွာမြင်နိုင်သည်၊ ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေသည့်သူတို့ နှစ်ဦးကိုအရသာခံ၍ကြည့်နေချင်းဖြစ်သည်၊ထိုစဉ် မ ကဥများကိုလက်ဖြင့် နယ်ကစား၍ ခပ်သွက်သွက်မုတ်ရာ ပေါင် တွင်းသားများတင်းလာ သည်အထိ စိမ့်တက်လာပြီး မပါးစပ်တွင်းသို့ကော့ကော့ထိုးကာ ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ တံခါးပိတ်စဉ်က သူကိုယ်တိုင်လော့ခ်ချခဲ့သည်ကိုမှတ်မိသည်၊မည်သို့ဖွင့်သည်ကို စဉ်းစား၍မရ၊ အဝတ်ပင်ပြန်မဝတ်နိုင် ဘဲ သူ့လက်မောင်းပေါ်ခေါင်းအုံး၍ ကွေးကွေးလေးအိပ်ပျော်သွားသည့် မအားမမေးဖြစ်လိုက်တော့ပါ၊

သူမသိလျှင်ရှက် ကောင်းရှက်သွားနိုင်သည်၊သူမပြောရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်၏၊ရဲတင်းလှသည့်ထိုမိန်းမ၏ လုပ်ရပ်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။ မ နှင့်တစ်အိမ်တည်းနေကျောင်းတက်ခဲ့၍ ဘယ်လောက်ပဲရင်းနှီးနှီး သည်လောက်ထိတော့ မစပ်စုသင့်ပေ၊အလုပ်နေရာ ကြောင့်နယ်ပြောင်းသွားပြီး မှရန်ကုန်ရောက်တုန်းလာလည်သည်ဆိုသော်လည်း သူမ၏အပြုအမူများကြောင့်စိတ်အ နှောက်အယှက်ဖြစ်ရသည်၊ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကိုခေါင်းထဲမှထုတ်ကာ အိပ်လိုက်တော့သည်။ ထိုနေ့ညက … မ၏မွေးနေ့ဖြစ်သည့်အတွက် ရုံးပိတ်ရက်မဟုတ်သည့်တိုင် မတို့ရှိရာတိုက်ခန်းသို့သူသွားဖြစ်ခဲ့သည်၊ ပြီးခဲ့သည့်ညက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် နုနုဇင်ရှိလျှင်သူမသွားတော့ဘူးဟုဆုံးဖြတ်ထား သော်လည်း မ ကလာဖို့မှာထားပြီး၊ သူက လည်းမအတွက်မွေးနေ့လက်ဆောင်ပေးချင်နေသည့်အတွက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏၊ မအတွက်မွေးနေ့ကိတ်တစ်လုံးဝယ်လာ ခဲ့သည်။

သူရောက်တော့ မ တို့နှစ်ဦးကအစားအသောက်များပြင်လျှက်စကားလက်ဆုံကျနေ၏၊ နုနုဇင်က ယမန်နေ့ကလောက် အတိုအပျက်များမဝတ်တော့ဘဲ ညအိပ်ဂါဝန်ကိုလုံလုံခြုံခြုံဝတ်ထားသည်၊သို့သော်လည်း မြင်သူထိပ်စိုစေမည့် သူ့ဘော် ဒီကိုညဝတ်ဂါဝန်ကပုံဖျက်မပေးနိုင်ရှာပေ၊ခြေကလိန်ချိတ်ထိုင်ထားသည့်တိုင် ဂါဝန်စ အပွင့်များအားဖျောက်၍ ဖြည့် တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် ကိုယ်လုံးတီးအနေအထားကို ပုံဖော်ကြည့်၍ရနေသေးသည်။ မ ကတော့အနက်ရောင်ထမီနှင့် ဆင်ဆွယ်ရောင်တီရှပ်ခပ်ပွပွလေးကိုဝတ်ကာ ရိုးရိုးလေးနှင့်လှနေသည်၊သနတ်ခါးကို ဖွေးနုနုပါးပြင်တွင် ဟိုတစ်ကွက်သည်တစ်ကွက်တို့ထားသေး၏၊ သူ့မွေးနေ့ကိတ်ကိုမြင်တော့မပျော်သွားသည်၊နုနုဇင်က “အောင်မယ်လေး နေမျိုး ရယ် .. မင်းမမက ဘတ်ဒေးညကို ပါတီလုပ်မလို့စီစဉ်ထားတာ မင်းက ကလေးပေါက်စန လေးတွေလိုကိတ်မုန့်လှီးခိုင်းမလို့လား´´ သူ့မျက်နှာကွက်ခနဲပျက်သွားမိသည်၊ ဒါကို မ ကမြင်တော့ … ဖြေပြောပေးရှာသည် “ အို .. နုကလည်း လဲ့ကကလေးပဲဥစ္စာ မောင်ကလဲ့ကိုကလေးလေးလိုပဲမြင်လို့နေမှာပေါ့ .. နော်မောင် ..မဟုတ်ဘူး လား´´ “ကဲ ဟုတ်ပါဘီ မွေးကင်းစကလေးလေးနှစ်ယောက်ရယ် ကိုယ်လုံးတီးချွတ်အနှီးပတ်ပြီး နို့သာစို့နေကြပါတော့ ..ကဲ´´ မကသဘောကျစွာရယ်သည်၊သူလည်း အလိုက်သင့်ပြုံးလိုက်၏၊ထိုမိန်းမဘာကိုဆိုလိုမှန်း မ မသိသော်လည်းသူသိသည် မ၏မွေးနေ့တွင်ပြသနာမတက်စေချင်ပါ၊ သူက မွေးနေ့ကိတ်ကိုဖယောင်းတိုင်များ စိုက်၍ မရှေ့သို့ယူလာပေးလိုက်သည်၊

ပြီးတော့သူတို့သုံးဦး ဘတ်ဒေးသီချင်း ကိုဆို၍ မကဖယောင်းတိုင်မီးကိုမုတ်လိုက်၏။မ က ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပျော်ရွှင် စွာလက်ခုတ်တီးသည်။ကိတ်မုန့် တစ်တုန်းကိုလှီးပြီး သူ့ကိုအရင်ခွန့်သည် ပြီးတော့ နုနုဇင်ကိုခွန့်သည်။နုနုဇင်ကကိတ်မုန့်စားပြီး .. “ကဲ ကဲ ချစ်စရာ့အရွယ်ကစားကြမယ်အစီအစဉ်ပြီးရင် ရင့်စရာ့အရွယ်သောက်ကြမယ်အစီအစဉ်စမယ်ဟေ့..လာဘီ ဘေးကို …´´ဟုဆိုကာ စပိုင်ဝိုင်တစ်ကဒ်ကိုရေခဲသေတ္တာထဲမှထုတ်လာသည်။ “ဒီမိန်းမကတော့ တစ်အားကိုသောက်ချင်နေတော့တာပဲ .. မောင်ရောစပိုင်ကြိုက်ရဲ့လား ..´´သူခေါင်းခါမိသည်၊သူ ဝိုင်နှင့်မတည့်ချေ၊မ သူ့ကိုလက်ဝါးကလေးကာပြရင်းအခန်းထဲသို့ဝင်သွား၏၊ပြန်ထွက်လာတော့ ချီးဗက်စ်တစ်ပုလင်းပါ လာသည်။ “ဒါနဲ့တော့ တည့်တယ်မဟုတ်လား´´ပုလင်းကိုသူ့ရှေ့ချပေးသည်၊မဆီမှာ ဒါမျိုးဘာလို့ရှိနေပါလိမ့် “မက ဘယ့်နှယ်အရက်ပုလင်းကြီးဆောင်ထားရတာလဲ´´သူအံ့သြစွာဆိုတော့ မကရယ်ကျဲကျဲဖြင့်ဖြေသည် “ဆေးရုံအုပ်ကြီးကို ကန်တော့ဖို့ဝယ်ထားတာမောင်ရေ .. မကန်တော့ဖြစ်လိုက်လို့ပိုနေတာ .. မောင့်အတွက်ဖြစ်သွား တာပေါ့´´ “သောက်သောက် နေမျိုးရေ .. ချီးဗက်စ်က အချစ်ခွန်အားကိုတိုးပွားစေတယ်ဆိုလား .. ကြားဖူးတာပဲ´´ နုနုဇင်အရွှန်းဝင်ဖောက်သည်၊ မက နုနုဇင်လက်မောင်းကို တစ်ဖျောင်းဖျောင်းရိုက်၏၊ နုနုဇင်က မ၏ တင်ပါးလေးကိုပြန် တွယ်သည်။သူမ တို့နှစ်ဦး အနေအထိုင်ရင်းနှီးလွန်းကြသည်၊ စတွေ့သည့်နေ့ကလည်း စသလိုလိုနောက်သလိုလိုနှင့် နုနုဇင်က မ၏နို့ကိုဆွဲလိမ်သည်ကိုတွေ့ဖူးသည်၊ အတူတူနေစဉ်က လိင်တူ များဖြစ်ခဲ့ကြသလားမပြောတတ် .. သူအ ထင်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

အသင့်ရှိသည့် အစားအသောက်များဖြင့် သူတို့သောက်စားကြသည်၊သူမတို့ကကျောင်းတုန်းက အဖြစ်အပျက်များကို ပြောကြရင်းစကားလက်ဆုံကျသည်၊သူကတော့နားထောင်သမားလုပ်ရင်း သောက်၏၊ခွက်ထဲကအရက်ကုန်လျှင် မက ငှဲ့ထည့်ပေးသည်၊ မ မအားလျှင် နုနုဇင်ကထည့်ပေးသည်၊ထွေလာသည်နှင့် သူလည်းစကားဝိုင်းထဲသို့ဝင်ပြော၏၊ နုနုဇင်က ပွင့်လင်းရဲတင်းလွန်းသော်လည်း ခင်ဖို့ကောင်းပါသည်၊စကားဝိုင်းက တောရောက်တောင်ရောက်နှင့် မပျက် နိုင်သကဲ့သို့ သူ့အရက်ခွက်အတွင်းမှအရက်သည်လည်းမပျက်တမ်းငှဲ့ပေးကြသည်၊သူတို့လည်းသောက်၏ ဝိုင်တစ်ကဒ် ကုန်သည်အထိဖြစ်သည်၊ပုလင်းကိုလှန်းရှိုးလိုက်တော့ သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့်တစ်ဝက်ကျိုးနေပြီ၊မျက်လုံးပြူးသွား၏။ အဝင်ကောင်းကောင်းနှင့်လှိမ့်တွယ်နေသော်လည်း အမှန်ကသူအဲ့လောက်မသောက်နိုင်၊ ထပ်သောက်လျှင်ဒေါင်ချာစိုင်း တော့မည်၊နုနုဇင်ကထပ်ငှဲ့ပေးဖို့ပြင်နေသေးသည်၊သူလက်ကာပြလိုက်၏၊ “တော်ဘီအစ်မ ကျွန်နော်မသောက်နိုင်တော့ဘူး´´သူ့နုတ်ထွက်စကားတို့လေးနေသည်၊အရက်ရှိန်ကယဉ်ယဉ်လေး နှင့်တစ်ရိတ်ရိတ်တက်လာပြီးဖြစ်၏။

မက သဘောကျနှစ်ခြိုက်စွာပြုံးသည်။နုနုဇင်က “ကဲကဲ မွေးနေ့ရှင်ကြီးရေ .. နင့်အသဲလေးကိုသိပ်မှရတော့မယ်နော် .. ငါတို့အိပ်ရာကိုချီပို့ပေးနေရအုံးမယ်´´ နုနုဇင်ပြောတာဟုတ်သည်၊သူတော်တော်မူးနေပြီးဖြစ်သည်၊သူ့ကိုထူပေးသည့် မမျက်နှာတို့ ေ၀ဝါး၍နှစ်ကိုယ်ကွဲကွဲသွား သည်၊မျက်မှန်ကြောင့်လားထင်မိ၍ ချွတ်ပြီးကြည့်တော့လည်းပို၍သာမှုန်သွားသည်၊ ယခင်အတိုင်းဝါးဆဲပင်ဖြစ်၏၊ မကသူ့ကိုတွဲ၍အိပ်ယာသို့ပို့ပေးသည်၊မူးနေသည့်တိုင် သူလော့ခ်ကိုသေချာစွာချခဲ့၏၊အိပ်ယာသို့ရောက်သည်နှင့် မကို လှဲချလိုက်ပြီးအနမ်းတွေချွေတော့သည်၊အမူးရှိန်ကြောင့်ထူအမ်းနေသည့် သူ့နုတ်ခမ်းများကို မကမွတ်သိပ်စွာပြန်လည် တုန့်ပြန်၏။

သူမလဲ စပိုင်အစွမ်းဖြင့် အမ်းနေလောက်၏၊ မ၏ တီရှပ်ပွပွကိုအလောတကြီးဆွဲချွတ်မိသည်၊သည်တစ်ကြိမ်တွင်တော့ မ ကပန်းနုရောင်ဘရာလေးဝတ်ထားသည်၊သူ မ၏ထမီကိုလည်းဖြေလျှော့ကန်ချွတ်၍ သူ့ရှပ်အကျီနှင့်ပုဆိုးကိုချွတ်ပေးသည်။သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် အတွင်းခံများသာ ကျန်တော့၏။ ကုတင်ပေါ်ပက်လက်ကြီးလှန်နေသောသူ့ကို မကပဲစ၍ပျိုးပါသည်။ လည်ပင်းသားများအားနမ်းစုပ်၏ နောက် ရင်အုပ် သားများကိုလျှာလေးဖြင့်တို့ကာတို့ကာရက်သည်၊ နို့သီးကိုငုံစုပ်သည်၊အနမ်းများက တဖြည်းဖြည်းဆင်းလာကာ နောက်ဆုံး အတွင်းခံအောက်မှရုန်းကန်နေသည့် သူ့ညီလေးဆီသို့ရောက်သည်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုလှန်ချွတ်လိုက်ပြီး ထိပ်တွင်ဆို့တက်နေသည့်အရည်ကျည်များပါး စပ်ဖြင့်ဦးစွာဆွဲစုပ်လိုက်သည်၊ ဖရှူး .. ခနဲ မြည်ကာအရည်များအကုန်အစင် မပါးစပ်ထဲပါသွား၏၊သူမနုတ်ခမ်းလေးကိုလျှာဖြင့်သပ်လိုက်သည်။

“မ အရသာကြိုက်လား´´ သူ၏တိန်ဝင်နေသည့် အမေးကို မကမဖြေဘဲ မျက်နှာကိုစေ့စေ့စိုက်ကြည့်၍ ဖုံးနေသည့်အရေပြားကို နုတ်ခမ်းတို့ဖြင့်တွန်းထုတ်တိုက်ဆွဲကာ ငုံလိုက်သည်။သူကော့တက်သွား၏။ထို့နောက် ပါးစပ်မှပြန်ချွတ်၍ ထိပ် ဖူးသားတစ်ဝိုက်အား နုတ်ခမ်းသားများ ဟစိဟစိလုပ်ခါ ပွတ်ဆွသည်။မေးကျောများထောင်လာသည်အထိ ကောင်းလာ ၏၊ ပါးပြင်းထောင်လိုက်သည့် မြွေဟောက်တစ်ကောင်နှယ် ထိပ်သားနီနီကြီး ကားထွက်လာတော့သည်။ ထိုစဉ် .. အိမ်ရှေ့ခန်းမှဖုန်းမြည်သံနှင့်အတူ နုနုဇင်၏ခြေသံကြားလိုက်ရသည်။ ကျန်ခဲ့သည့်မ၏ဟန်းဖုန်းမှ ဖုန်းလာခြင်း ဖြစ်မည်၊ သူ့မျက်မှန်လဲ အိမ်ရှေ့တွင်ကျန်ခဲ့သည်ကိုသတိရမိသည်။ “လဲ့ရေ .. မင်းဖုန်းလာတယ် .. ကိုင်လိုက်ရမလား´´ “နေ နေ တို့ကိုပေး ဒီချိန်ကြီးကျမှ ဘယ်ကဖုန်းလဲ .. ဆေးရုံကဆက်တာလားမသိဘူး´´ မ သူ့ထိပ်ဖူးကိုပါးစပ်မှခွာ၍ ထသွားသည်။ဖုန်းကိုတံခါးအနည်းငယ်ဟ၍ ယူလိုက်၏၊ လေသံနိမ့်လေးဖြင့်ပြောနေသည်။

တံခါးကိုခနတာ ဟလိုက်သည်ကိုပင် သူ့ဘက်ကိုကြော်၍ကြည့်လာသည့် နုနုဇင်၏မျက်လုံးများလက်ခနဲဖြစ်သွားသည် ကိုတွေ့ဖြစ်အောင်တွေ့လိုက်သေးသည်။ “မ .. ကွာ .. ဘယ်သူနဲ့ပြော´´ မ၏ တိတ်တိတ်နေရန် လက်ညှိုးလေးနုတ်ခမ်းတွင်ကပ်၍ ပြလိုက်သည့်အပြုအမူကြောင့်သူ့စကားတန့်သွားသည်။ ထို့နောက် မက ဖုန်းကိုချ၍သူ့နှဖူးကိုနမ်းကာတိုးတိုးလေးပြောသည်။ “ဆေးရုံကဆက်တာမောင် .. မွေးလူနာအရေးကြီးလို့တဲ့ .. မ ခနသွားရမယ် .. ဆောရီးနော် ..ပြန်လျော်ပေးမယ်.. အိုခေ´´ “ဟာကွာ .. မကလဲ´´သူစိတ်ပျက်စွာဆိုမိသည်။မက အဝတ်အစားများကဗျာကသီလဲ၍“မပြန်လာခဲ့မယ် .. နော် စိတ်မကောက်ရဘူး .. ဘယ်သူကမွေးနေ့ရှင်လဲ´´ “အိုခေ အိုခေ .. မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့ .. မောင်ကစောင့်နေမှာနော် ´´ သူ့ညီလေးကိုကိုင်ပြပြီးပြောတော့ မက ဖလိုင်းကစ် ပုံလေးလုပ်ပြပြီး ထွက်သွားသည်။ သူစိတ်ပျက်ခြင်းကြီးစွာကျန်ရစ်၏၊ မူးရီဝေသည့်အသိတို့က နောက်ကျိတက်လာသည်၊မျက်လုံးစင်းစင်းတို့တစ်ချက်မှေး သွား၏။

ဖင်ဝမှစွတ်စိုနွေးထွေးသည့်အထိအတွေ့တစ်ခုကြောင့် သူဖျက်ခနဲလန့်နိုးလာသည်၊သူ့ခါးအောက်တွင်ခွခေါင်းအုံးတစ်ခု ရောက်နေ၏။ ခွခေါင်းအုံး၏ထောက်ကန်ပင့်မထားမှုကြောင့် ဒူးထောင်ပေါင်ကားဖြင့် ဖင်ကအနည်းငယ်မော့နေသည်။ထိုမော့နေသည့် ဖင်အား ဖြဲ၍ လျှာဖျားချွန်ချွန်ဖြင့်စိန်ပြေနပြေ ကလိနေခြင်းဖြစ်သည်၊ထောင်မတ်နေသေးသည့် သူ့အတံအား လက်ဖြင့် ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆုပ်နယ်နေသေးသည်။ ကောင်းလွန်းသည့်အတွေ့ကြောင့် သူမျက်လုံးများပြန်လည်မှေးစင်းထားမိသည်၊မ ထိုကဲ့သို့တစ်ခါမျှမလုပ်ပေးဖူးချေ၊ ဆေးရုံမှပြန်လာပြီး အလျော်ပေးနေခြင်းဖြစ်မည်။တစ်ချက်တစ်ချက် လျှာဖြင့်အတင်းထိုးသွင်းသေးသည်။ကျစ်ထားလိုက် ရ၏၊ မဘာကြောင့်ဒီလောက်ဆိုးနေပါလိမ့်။ ဖင်ဝအားလျက်နေရာမှ အစွမ်းကုန်ထောင်မတ်လာသည့် ထိပ်ဖူးကိုပြောင်းစို့သည်။ လက်ကလည်းအငြိမ်မနေ ဥနှစ်လုံး ကိုညှစ်၍ ဆွဲခါ၏။ထိပ်ဖူးကိုအားကုန်စုပ်ခါ အဆုံးအထိဆွဲကပ်မြိုချလိုက်သည်၊သူမျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ဝိုင်းစက်သွား သည်အထိ ဂွတ်သွား၏၊

“ကောင်းလိုက်တာ မ ရယ် … ဟာ .. ခင်ဗျား ..နုနုဇင်´´ သူ့ခေါင်းမွှေးများထောင်သွားသကဲ့သို့ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူ့ ကို အဝတ်အစားတစ်စွန်းတစ်စမျှမပါသည် ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် စိန်ပြေနပြေ မုတ်ရက်နေသူမှာ နုနုဇင်ဖြစ်သည်။ “မ ကောင်းဘူးလားဟင် .. အစ်မလုပ်ပေးတာမကောင်းဘူးလား .. ကြိုက်ရဲ့လား .. မင်းမမ မလုပ်ပေးတာတွေ အစ်မ အကုန်လုပ်ပေးမယ်နော်´´ ညုတုတုအသံဖြင့်ဆိုကာ ဥများကိုငုံစုပ်ပြန်သည်။ “အာ့ .. မကောင်းဘူးအစ်မ .. မကောင်းပါဘူး မ ပြန်လာလိမ့်မယ် ပြသနာတက်လိမ့်မယ်´´ မကောင်းဘူးဟုဆိုသော် လည်း သူကော့ခံနေသည် ၊လက်များဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်းဂွင်းတိုက်ရင်း နုနုဇင်ဆိုပြန်လေ၏ “ပြသနာမတက်စေရပါဘူးမောင်လေးရယ် .. မင်းမမကမိုးလင်းမှပြန်လာမှာ .. မကိုတစ်ခေါက်လောက်တော့ကျွေးပါ ကွာ .. နော် ..မင်းကို မြင်ကတည်းကစားချင်နေတာ .. ဟော့ဒီမင်းဟာကြီးကိုအစ်မအရမ်းဆာနေတာ .. အားရလိုက် တာကောင်လေးရယ် ထွားလိုက်တာ´´ ပြောပြောဆိုဆို တစ်ချောင်းလုံးငုံစုပ်ပြန်၏၊တစ်ဗျွတ်ဗျွတ်မည်အောင် ပါးစပ်ထဲဆောင့်ဆောင့်သွင်းသည်။သူ့ ရမက်တို့ ဟုန်းခနဲကြွတက်လာသည်။သူမ၏အပြုအစုတို့က ရုန်းထွက်ရခက်နေ၏၊ “တော်ဘီဗျာ .. ကျွန်နော်ပြန်တော့မယ် .. မကိုသစာမဖောက်နိုင်ဘူး .. မကိုဘဲချစ်တာ´´ နုနုဇင် ဗျူဟာပြောင်းလိုက်သည်၊အစုတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့အပေါ် ၆၉ ပုံစံတက်ခွလိုက်ကာ ဖင်ကြီးကိုရမ်းပြ၏။

“ဒီမှာကြည့်စမ်း မင်းခိုးခိုးကြည့်နေတဲ့ အစ်မရဲ့ဖင်ကြီးလေ ကြိုက်ရဲ့လား .. ကျေးဇူးပြုပြီးလိုးပေးပါကွာ .. မင်းတို့ဟို နေ့ကလုပ် နေတာခိုးကြည့်ပီး အစ်မတအားဆာနေလို့ပါ .. မင်းတို့ကိုခိုးကြည့်ရင်း အစ်မတစ်အားယားလာလို့ ဖင်ထဲ ကိုလက်သုံးချောင်းပူးပြီးထည့်ထားရတယ် မင်းသိရဲ့လား တစ်အားယားနေလို့ပါကွာ ဖင်မချချင်ဘူးလား .. ဖင်ခံမယ် လေ .. အစ်မဖင်ကြပ်ကြပ်လေးကို ချပေးပါကွာ တောင်းပန်ပါတယ်´´ နုနုဇင်၏အပြောအဆိုများက ပတ်စက်လွန်းသည်၊အရှက်ကင်းမဲ့လှသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ပက်ပက်စက်စက် ပြော တာ ကြီးကိုက စိတ်တို့ကိုထကြွလာစေသည်။ ကဲ .. ဘယ်ယောက်ျားသားရုန်းထွက်နိုင်မှာလဲ၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကိုသူဘယ်လိုမှရုန်းမထွက်နိုင်တော့ပါ သူ့မျက်နှာနား တွင်ရမ်းနေသည့် ဖင်သားဖွေးဖွေး နှစ်ခြမ်းကြားမှ ခံချင်လွန်းလှပါသည်ဆိုသော ဖင်ဝလေးကိုကိုင်ကြည့်မိသည် စူ၍ကျစ် နေ၏၊ ကော့ထနေသည့် တင်ပါးလှလှကြီးများအား စုံကိုင်၍ ထိုအဝကျပ်ကျပ်ဖင်လေးကိုချချင်စိတ်များ ဟုန်းဟုန်းထလာ တော့သည်။

“ကဲဗျာ .. ဒါဆိုမြန်မြန်လုပ်ကြရအောင်နော် မ ပြန်လာလိမ့်မယ်´´နုနုဇင်ပျော်သွား၏ သူ့ဗျူဟာအောင်မြင်သွားပြီ မျက် နှာဘက်ပြန်လှည့်လာ၍ နုတ်ခမ်းများကိုအငမ်းမရနမ်းစုတ်တော့၏ ။ “မြန်မြန်တော့မလုပ်ပါရစေနဲ့ကွာ မင်းဟာကြီးရဲ့အရသာကိုတစ်ဝြကီးခံစားလိုက်ချင်လို့ပါ.. မင်းမမ မသိစေရပါဘူး ကတိပေးတယ် .. မင်းမျက်နှာပေါ်တက်ခွမယ်နော် ကန်တော့ ဖင်ခံလို့ကောင်းအောင် အစ်မကိုထရွလာတဲ့အထိ စွပေး နော် ရော့အင့် စို့´´ ဟုဆိုကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တက်ခွ၍ သူ့အဂါဇတ်ကိုအတင်းခွံတော့သည်၊ နှာခေါင်းနှင့်ပါးစပ်နေရာကိုအတင်းကပ်ဖိထား၏ သူမ၏ဖင်သားကြီးနှစ်ခုကြားတွင်မျက်နှာမြုတ်သွားသည်။သူအသည်းယားစွာ အစိနေရာအား အားရပါးရစုပ်မိသည်၊ ဒါကိုသူမက ကော့ကော့ထိုး၍ပွတ်တင်၏၊ မျက်နှာကိုကောင်းကောင်းအပွတ်ခံနေရသည်။ လျှာကိုတစ်ဆုံးထုတ်၍ အခေါင်းထဲမွှေပေးချိန်တွင် သူက မွှေ့မွှေ့ဆောင့်သည်။

“ရှူး … အား .. ကောင်းလိုက်တာမောင်လေးရယ် .. အစ်မသေချာဆေးထားတယ်နော် .. မရွံနဲ့ ..ဖင်ခံချင်လွန်းလို့ ဝမ်း ပါချူထားတယ် .. ရက်ရက် အားးး…အို့ဂွတ် မောင်လေးရယ် တစ်ကိုယ်လုံးတစ်ဆစ်ဆစ်နဲ့တက်လာဘီ အာ့.. အီး´´ ဖင်ကိုကောက်ခါ မျက်နှာကိုအားရပါးရဆောင့်ရင်း အော်ညင်း၏၊ သူ့အသံကြားရလေ မာန်ပိုတက်လေဖြစ်သည်။ “အိုခေ အိုခေ အစ်မ တစ်အားထလာဘီ မင်းကိုပြန်ဆွပေးမယ်နော် ထိပ်ကြီးပြဲလန်နေအောင် ထွားလာမှ ခံလို့ကောင်း တာကွ သိလား´´ သူ့အတံကိုမုတ်ပြန်၏၊ တံတွေးများလည်းထွေးချသည်။သူမတံတွေးများဖြင့် ပြောင်လက်ခါ အကျောများပြိုင်းပြိုင်းထလာ တော့သည်။ ထို့နောက်ကုတင်စွန်းတွင် ဖင်ကိုထောင်ကုန်းလိုက်ပြီး“ကဲလာ .. မောင်လေး .. စိတ်ရှိသလောက်သာချတော့ .. အစ်မ ခံနိုင်တယ် ´´ ဟုဆိုသည်။သူက ဒီလောက်ရှိတဲ့ဟာမ ဖင်ကွဲအောင်ဆော်မယ်ဟုစိတ်တေးကာ ကုတင်အောက်ဆင်းပြီး သူ့ဖင်နားသို့ကပ်လိုက်သည်။ ကြွရွ၍ အရည်များယိုစီးကျနေသည့် အဂါဖောင်းဖောင်းကြီးအထက်မှစူပွပြွုဖစ်နေသောဖင်ဝကိုဖြဲ၍ တံတွေးများများထွေး ထည့်လိုက်သည်“အို့ ချွဲလိုက်တာမောင်လေးရယ် .. စစချင်းဖြေးဖြေးသွင်းနော် ..ဝင်သွားမှစိတ်ကြိုက်လုပ်´´ ဖင်ကားကားကြီးကိုထောင်ရမ်းလျက်သူ့အားဆရာလုပ်နေသေး၏၊ဖင်ဝကို ထိပ်ဖူးဖြင့်ခပ်ဆပ်ဆပ်လးနှစ်ချက်ရိုက်လိုက် ပြီးမှတေ့လိုက်သည်၊

နွေးထွေးသည့်ထိပ်ဖူး၏အတေ့ခံလိုက်ရသည့်အတွက် နုနုဇင်အိပ်ရာခင်းစတို့ကိုဆွဲကိုင်လိုက်၏၊ ဖိသွင်းလိုက်သည်။သူမဖင်ဝကိုတင်းခံမထားဘဲ ခပ်လျော့လျော့ဖြင့်ကြိုဆိုသောကြောင့်ထိပ်ဖူးမြုပ်သွား၏ တင်းကြပ်စွာ စီးနှောင်သည့် ဖင်အတွေ့ကိုခံစားလိုက်ရသည်၊ကောင်းလိုက်သည့်ဖြစ်ချင်း ၊သူအားရစွာထပ်မံ၍ဖိသွင်းသည်၊ဒီတစ်ခါ မရပ်တော့၊စည်းကျပ်သည့်ဖင်ထဲသို့ တံတွေးများ၏အကူအညီကြောင့်တစ်ရစ်ရစ်ဖြင့် တစ်ချောင်းလုံးဝင်သွားသည်။ နုနုဇင် “အာ့ .. ဟား …´´ဟုအသံရှည်ဆွဲညည်းညူကာ ကော့ထွက်သွားသည်၊ဖင်ခံရသည်ကိုတော်တော်ကြိုက်ပုံရ၏။ တစ်ဝက်ခန့်ပြန်ဆွဲထုပ်ပြီး သုံးလေးခါ အသွင်းအထုပ်လုပ်သည်၊ ကြပ်ထုပ်ထုပ်ကြီးဖြင့်စီးလှသည်။သူအားရစွာဖင်သား တစ်ခြမ်းအား လက်ဝါးဖြင့် တစ်ဖြန်းဖြန်းနေအောင်ရိုက်လိုက်သည်။
“အာ့ အာ့ ရှီး …. ကောင်းတာ့ မောင်လေးရယ် မင်းလုပ်တတ်သားပဲ´´ နုနုဇင်အံကြိပ်သံကြီးဖြင့်ထောပနာပြုသည်၊ ဖင်ရိုက်လိုက်သည့်အတွက် စအို၀ ရှုံရှုံသွားမှုက တစ်ချောင်းလုံးကိုဆွဲဆွဲ ညစ်စေသည်၊သူမနေနိုင်တော့ ဖင်သားကြီးနှစ်ခြမ်းတုန်ခါရမ်းသွားသည်အထိ အားရအောင်ဆောင့်တော့သည်၊ နုနုဇင် ကလည်း သူမဖင်အား တစ်လကြမ်းချနေသည်ကို နာကျင်ပုံမပေါ် အားရနှစ်ခြိုက်စွာ အော်ညည်းနေတော့သည်။

အချက်၂၀ခန့်ဆောင့်အပြီး နုနုဇင်က သူ့ထိပ်ဖူးအားချွတ်၍ သူ့အားလှဲအိပ်စေသည်။ပြီးမှ သူ့မျက်နှာဘက်သို့ဖင်ပေး၍ နှစ်မြောင်းကြားရှိ ရှေ့အဂါနှင့်တေ့ကာထိုင်ချလိုက်၏၊ ဖင်ကြီးကိုကော့ကော့စောင့်တော့သည်။ အာတာတာဖြစ်နေသည့် ဖင်ဝထဲသို့သူ့လက်ချောင်းများထိုးသွင်းစေ၏၊အရသာအစုံ ဖြင့်ဇိန်ခံသည့်မိန်းမဟုမှတ်ချက်ပြုမိသည်။ ထို့နောက် ထိပ်ဖူးကိုဖင်ဝသို့ပြန်သွင်းကာ စောင့်ပြန်သည်၊တင်းကြပ်ပြည့်သိပ်လွန်းသည့် ဖင်ဖြင့် အားပါပါစောင့်သည့်အ တွက် တစ်ချောင်းလုံးထူပူတက်လာသည်အထိကောင်းလှသည်။ဖင်ဝကိုကြိပ်ထိုင်၍ စကောဝိုင်းပေးနေသေးသဖြင့် ထိပ် ဖူးကသူမ၏ဖင်ထဲတွင် ပတ်မွှေ့နေ၏။

ဒါကို သူမက အစေ့ပွတ်၍ ဇိမ်ခံသည်။နောက်ဆုံးဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ ဖင်ဖြင့် အားရပါးရဆောင့်လေသောအခါ တင်းကားလှပလှသော အိုးကြီး၏ တုန်ခါဆောင့်ချရမ်းခါနေသည့် အမြင်အာရုံ ၊ ဖင် သားကြီးနှစ်ခြမ်းဗြန်းဗြန်းမြည်အောင် ဆောင့်ချနေသည့်အတွက် ဆီးဆပ်နှင့်ရိုက်ခတ်မိသည့် အသံများ သူမ၏အားရ စွာ အော်ညည်းသံများ စသည့် အကြားအာရုံ စီးကြပ်သည့်ဖင်၏ ဆွဲဆုပ်အားဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ချသည့် အထိအ တွေ့အာရုံတို့ကြောင့် သူထွန့်ထွန့်လူးလာသည်၊ဒါကိုသိသော နုနုဇင်က ဖင်ဝမှအတင်းချွတ်၍ ကုတင်ခြေရင်းတွင်ဒူး ထောက်ထိုက်ကာ “ပြီးတော့မယ်မှတ်လား လာ ဒီကိုလာ အစ်မမျက်နှာပေါ်ပန်းချလိုက် အစ်မနို့တွေပေါ်ပန်းချလိုက် မင်းဟာကြီးက အရည်တွေပန်းထွက်လာတာကိုကြည့်ချင်လို့ အားရအောင်ကြည့်ချင်လို့ ´´ သူဆွဲမချွတ်လျှင်ပြီးတော့မည်မို့ ခနအောင်ပြီး ဒူးထောက်ထိုင်ကာနုတ်မတတွတ်တွတ်ပူဆာနေသည့် သူမ မျက်နှာနှင့် နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးပေါ်သို့ ဂွင်းထုကာ အောင့်အီးထားသမျှ လက်ကျန်မရှိအောင် တစ်ဗျစ်ဗျစ်ဖြင့်ပန်းချလိုက်တော့ သည်။

“မောင် ….´´ မ၏အသံဖြစ်သည်။သူ့တစ်ကိုယ်လုံးလေဟာနယ်ထဲရောက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရ၏၊ “စောက်ရှက်မရှိကြဘူး …´´ မ မျက်နှာကိုလက်ဖြင့်အုပ်ခါအော်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်၏ပုံစံကလည်းကြည့်အုံး ချွေးများရွှဲနစ်နေသည့် အဝတ်မပါကိုယ်လုံးတီးများဖြင့် တစ်ယောက်၏မျက်နှာပေါ်သို့ တစ်ယောက်က သုတ်ရည်များပန်းထုတ်နေသည့်အချိန် တန်းမိခြင်းဖြစ်၏၊ မ အသားတို့တစ်ဇက်ဇက်တုံနေသည်၊မျက်ရည်များမြင်မကောင်းအောင်ကျနေ၏၊အသံကားမထွက်တော့။ သူ့လည်း ရှင်း ပြချင်သည် ပါးစပ်ထဲအာစေးထည့်ထားသလို ဘာအသံမှထွက်မလာတော့။နုနုဇင် တစ်ဦးသာအသံထွက်လာသည်။ “သူငယ်ချင်း .. တို့ကိုခွင့်လွှတ်ပါကွာ .. မင်းကောင်လေးကိုမြူဆွယ်တာမဟုတ်ပါဘူး .. သူအတင်းလာတောင်းနေလို့ စိတ်ကျေနပ်အောင် ကျွေးမိတာပါကွာ တောင်းပန်ပါတယ်နော် ခွင့်မလွှတ်ပါနဲ့ ဒို့စိတ်အလိုမလိုက်သင့်ဘူး ဒို့ကိုခွင့်မ လွှတ်ပါနဲ့နော် ´´ သူပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့်နားထောင်နေမိသည်၊မိန်းမများ၏ နာမည်ကြီး မာယာ ဆိုသည်ကို အခုမှရှင်းရှင်ကြီးမြင်တွေ့ လိုက်ရသည်၊ဆွံအနေသည်၊ဘာမှပြော၍မထွက်တော့၊ကြိုးစား၍ပြောကြည့်သည်၊

“မ .. မဟုတ်ဘူး .. သူပြောတာမဟုတ်ဘူး .. မောင်ရှင်းပြပါရစေ´´ “တော်ဘီ ကိုနေမျိုး ရှင်ဘာမှမပြောနဲ့တော့ .. အားလုံးပြီးသွားဘီ .. ကျွန်မရဲစခန်းကိုဖုန်းမဆက်မိခင် အမြန်ပြန်တော့ ရှင့်ကိုမုဒိန်းမှုနဲ့ တရားစွဲမိတော့မယ် .. အမြန်သွား ….´´ မနားနှစ်ဖက်ကိုပိတ်ခါ အော်တော့သည်၊သူ အဝတ်များဆွဲယူဝတ်ဆင်ကာ အမြန်ဆုံးဆင်းလာခဲ့ရတော့၏ ထိုညကကမ္ဘာ ပျက်သည်ထက်ဆိုးခဲ့သည်ပဲ ..။ မေ့ပျောက်ရန်မလွယ်ကူသော်လည်း တစ်နှစ်ခန့်မေ့ချင်ယောင်ဆောင်ထားခဲ့သည့် အဖြစ်ဆိုးတို့က ရင်ဘတ်အတွင်း၌ စူးရှအောင့်သက်သောဝေဒနာကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။နှလုံးရောဂါဖြစ်လောက်သည်အထိ မပြင်းထန်စေကာမူ နေရာရှာကု သရန်ခက်ခဲသည့် နာကျင်မှုဝေဒနာက ခံစားရခက်လှသည်။ သူစားပွဲတွင်ထိုင်၍ မှိုင်နေသည်မှာအတော်ကြာသွားသည်၊ သူ၏အတွင်းကျိတ်ပြည်တည်နေခဲ့သော ဒါဏ်ရာအား နုနုဇင် က အပ်သေးသေးလေးဖြင့်ထွင်းသွားပြန်လေပြီ။ ယင်းအဖြစ်အပျက်များပြီးဆုံးခြဲ့ပီးနောက် မည်သို့မျှ ဆက်သွယ်မှုမှန်သမျှအား ခြေရာဖျောက်သွားခဲ့သည့် မကို သူ နောက်ထပ်မဆက်သွယ် တော့ပါ၊

ရှင်းပြလျှင်လည်း သူမ၏ရှေ့မှောက်တွင်ပက်ပင်းမိခဲ့သည့် ဖောက်ပြန်မှုတစ်ခုအား ဘယ်မိန်းခလေးမှ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်သည်ကိုသူသိ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် .. နုနုဇင်ပြောခဲ့သည့် မင်းမမရဲ့စနက်မကင်းဘူးဆိုသည်ကိုတော့စိတ်ဝင်စားမိသည်၊ အားလုံးကိုနုနုဇင်ကဖန် တီးခဲ့သည်ဆိုလျှင်တောင် ရည်ရွယ်ချက်ကစဉ်းစားစရာဖြစ်သည်၊ ဘာရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သူမလုပ်ခဲ့လည်း၊ နုနုဇင်ကဲ့သို့ ပြည့်စုံသည့်မိန်းမတစ်ယောက်အဖို့ ဆာလောင်မှုအားဖြေဖျောက်ပေးနိုင်မည့်ယောက်ျားမရှားပါ။ သူ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း၏ ရည်းစားကိုမှဘာလို့ရွေးချယ်ခဲ့လဲ၊သူ့လိုမိန်းမတစ်ယောက်အတွက် သည်လောက်အရှက်မဲ့ သည့်လုပ်ရပ်ကိုလုပ်မည်မဟုတ် .. ။စဉ်းစားစရာဖြစ်၏၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညနေရုံးဆင်းချိန်တွင် နုနုဇင်နှင့်စကားပြောကြည့်ရန် သူဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ရုံးကိုဆင်းနေကျအချိန်ထက် အနည်းငယ်စော၍ဆင်းမိသည်၊

ကားဂိတ်အနီးရှိနုနုဇင်ပြောသောဆေးခန်းသို့ရောက်တော့ လူနာများရှိနေသည် ၊ ဒေါက်တာနုနုဇင် ဟူသောဆိုင်းဘုတ်လေးကိုဖတ်မိသည်၊ သူ့ဂုဏ်ဒြပ်ကိုအားနာမိသည်၊ သည်လိုနေရာမျိုးမှာဘယ်လိုမေးမလဲ၊ သူကရောဘယ်လိုပြောထွက်မလဲ၊သူလှည့်ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ “အစ်ကို .. ဒေါက်တာက ခနလေးစောင့်နေပေးပါတဲ့ .. ပြောခိုင်းလို့´´ သူနာပြုဆရာမလေး တစ်ယောက်လာပြောသည်၊သူဆေးခန်းအတွင်းဝင်ထိုင်လိုက်၏၊ လူနာများကိုစမ်းသပ်ကုသပေးနေ သည့် ဒေါက်တာမ ချောချောလေးတစ်ယောက်ကိုမြင်မိသည်။ ကျင်နာတတ်သော စာနာတတ်သော နုညံံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးလေးများက လူနာများ၏ဝေဒနာတစ်ဝက်အား သက်သာစေလောက်သည်။ ထိုနေ့ညက သူ့အား အရှက်ကင်းမဲ့စွာတောင်းဆိုခဲ့သော၊ အားရပါးရ အော်ဟစ်အရသာခံခဲ့သော မိန်းမတစ်ယောက်ဟု ပြောလျှင် ဘယ်သူယုံနိုင်မလဲ။ နုနုဇင်က သူ့အားပြုံးပြပြီး ခနစောင့်နေပေးစေလိုသောသဘောဖြင့် လက်ပြသည်။သူခေါင်းဆက်ပြလိုက်၏၊လူနာကုန် သည်အထိစောင့်ပေးနေလိုက်သည်၊သူကသိချင်သောသူလေ စောင့်ရမည်ပေါ့၊ လူနာများကုန်တော့ သူနာပြုဆရာမလေး ခြင်းတောင်းဆွဲ၍ပြန်သွားသည်၊ နုနုဇင်ကဘေစင်တွင်လက်ဆေးကျော၍သူ့ ဘက်လျောက်လာ၏၊

“စောင့်ရတာပျင်းသွားဘီလား မောင်လေး ..ဆောရီးနော် .. အစ်မ မင်းလာလိမ့်မယ်လို့ထင်မထားဘူး´´ “ရပါတယ် .. ဒါအစ်မအလုပ်ချိန်ပဲ .. စောင့်ရမှာပေါ့ ကျွန်နော်က ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် မူးနေရင်တောင် အားနာတတ် ပါတယ်´´ နုနုဇင်မျက်နှာကွက်ခနဲပျက်သွားသည်၊ မျက်ဝန်းတို့တွင်စိတ်မကောင်းခြင်းအငွေ့အသက်များတစ်ပုံတစ်ပင်တွေ့လိုက် ရ၏၊ “မင်း အစ်မကို သိပ်မုန်းနေမယ်ဆိုတာ အစ်မနားလည်ပါတယ် .. မင်းရဲ့ခံစားချက်တွေကိုလည်းနားလည်ပါတယ် .. ဒါပေ ..´´ သူလက်ကာပြလိုက်၍သူမစကားတို့တန့်သွားသည်။ “ကျွန်နော်လာတာ .. ဘယ်သူ့ခံစားချက်တွေကိုမှသိချင်လို့လာခဲ့တာမဟုတ်ဘူး .. အစ်မပြောတဲ့ မင်းမမရဲ့စနက်မ ကင်းဘူးဆိုတာကိုမရှင်းလို့ပြန်လာမေးတာ ..´´ နုနုဇင် သက်ပျင်းတစ်ချက်ချသည်၊သူ့ရှေ့ရှိခုံတွင်ထိုင်လိုက်၏။

“ဟုတ်ပီလေ .. အစ်မရှင်းပြပါ့မယ် .. အစ်မပြောတာတွေကို ယုံံရမယ်လို့မဆိုလိုပါဘူး ..မင်းသဘောပါ .. မင်းသိသင့် တယ်ထင်လို့ .. မင်းခံစားနေရတဲ့ရောဂါကို မင်းသိအောင် အမျိုးအစားပြောပြယုံပါပဲ .. မင်းယုံယုံ မယုံယုံ ဒါတစ်ကယ် ဖြစ်ခဲ့တာပါ ´´ သူမ၏စကားကို ကြားမဖြတ်ပဲနားထောင်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊ လှည့်ဖျားမှုအား ငြိမ်၍နားထောင်ခြင်းဖြင့် အနက် ကောက်၍ရနိုင်ပါ၏၊ “ မင်းမမနဲ့ တို့ ကဆေးကျောင်းကတည်းက တူတူနေခဲ့ကြတယ်ဆိုတာမင်းသိပြီးသားပါ၊ တို့နှစ်ယောက်ကသိပ်ချစ် တဲ့သူငယ်ချင်းတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်လည်းအရမ်းပွင့်လင်းကြတယ် တစ်ယောက်ရဲ့လိုအပ်ချက်ကို တစ် ယောက်ကအမြဲဖြည့်ဆည်းပေးတယ် ဘယ်ကိစမဆိုပေါ့ .. မင်းသဘောပေါက်လား´´ သူခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။သူထင်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။

“မင်းနဲ့ စတွေ့တုန်းက ရန်ကုန်ကိုတစ်ခြားကိစနဲ့လာခဲ့တာမဟုတ်ဘူး သူအကူအညီတောင်းလို့လာခဲ့တာ .. မင်းကို သူ့ဘဝထဲက ဖယ်ထုတ်ပေးဖို့တဲ့ ´´ နားထဲမိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့အဝင်ဆိုးသွားသည်၊ သူညင်းဖို့ပြင်လိုက်သော်လည်းအမူအရာကိုချက်ချင်းပြန်ထိန်းလိုက်၏ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး ဟူသည့်စကားတို့သာ သူ့ရင်ဘက်ထဲတွင် ဘောင်ဘင်ခတ်သွား၏၊ “မင်းအတွက်ယုံရခက်မှန်း အစ်မသိပါတယ် .. ဒါပထမဦးဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ပါဘူး .. အဲ့လိုအကူအညီမျိုးကို သူ့ဆီမှာ လည်း အစ်မတောင်းခဲ့ဖူးတယ်၊အဲ့ဒီတုန်းကလည်း သူဒီလိုနည်းနဲ့ကူညီပေးခဲ့ဖူးတယ်ဆိုရင်မင်း သိပ်အံ့သြသွားမလား´´ ကမ္ဘာမြေကြီးနှင့်သူကိုယ်တိုင် ငြိမ်သက်နေပါလျှက် ရင်ဘတ်ထဲတွင်တော်လှဲသံများမြည်ဟီးကွဲအက် ချော်ရည်ပူများပန်း ထွက်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်၊ တစ်ကယ်ပဲလားမရယ် မောင်ဘယ်လိုယုံရမှာလည်း နုနုဇင်လီဇယ်ပြီးပြောနေခြင်းမ ဟုတ်သည်ကို အသိစိတ်က ခံစား၍ရနေပါလျှက် မသိစိတ်ကလက်ခံရန်ခက်ခဲနေသည်။ “မင်းယုံအောင် သက်သေပြနိုင်ဖို့ ခိုင်လုံတဲ့အထောက်အထားတွေ အစ်မဆီမှာရှိပေမယ့်လဲ အစောကပြောခဲ့သလို မင်း ယုံဖို့ မယုံဖို့ထက် တစ်ကယ့်ဖြစ်စဉ်ကိုမင်းသိသွားရင် ခံစားရတဲ့ဝေဒနာတွေ တစ်ဝက်လောက်သက်သာမယ်ယုံကြည် လို့ ဒီအကြောင်းတွေကိုဖွင့်ပြောခဲ့တာပါ၊

လဲ့ဆီမှာတစ်ချိန်ကတင်ခဲ့ဖူးတဲ့ အကြွေးကြောင့် အစ်မကူညီခဲ့ပေမယ့်လည်း ဒီနေ့အထိ အဲ့ဒီအကြောင်းတွေ တွေးမိတိုင်းစိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ရပါတယ် .. ဒါတစ်ကယ်ပါ´´ သူလက်ခံစပြုလာပါသည်၊သူ့ကို မြန်ဆန်စွာအဆက်အသွယ်ဖြတ်၍ သူမတို့မြို့ရှိ သူဌေးတစ်ယောက်နှင့် လက်ထက် သွားခဲ့သော မ၏ပျက်သားမှုကို ထိုစဉ်ကအံ့သြမိခဲ့သမျှ ယခုကောင်းကောင်းကြီးသဘောပေါက်သွားခဲ့ပါပြီ၊ဒီယုန်မြင်လို့ ဒီခြုံထွင်ခဲ့သည်ပေါ့ ဒေါက်တာလဲ့လဲ့ဖြူ။ “တစ်ခုပဲမေတ္တာရပ်ခံချင်တာပါ .. ဒီအကြောင်းတွေသိလိုက်ရလို့ .. အိမ်ထောင်ကျပြီးတည်ငြိမ်နေတဲ့ လဲ့ဘဝလေးကို တော့မဖျက်ဆီးစေချင်ဘူး .. ဖြစ်သမျှအားလုံး အစ်မကသာအဓိကတရားခံဖြစ်တာမို့ မင်းမကျေနပ်ရင် အစ်မကို ကြိုက် သလိုစီမံနိုင်ပါတယ် .. မင်းရဲ့လက်စားချေမှုကိုခံယူဖို့အသင့်ပါပဲ´´ သူပြုံးမိသည်၊ပူဆွေးသောကတို့ဖြင့်အရောင်ပြောင်းလျက်ရှိသည့်မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် နုတ်ခမ်းတစ်ခုသာ ထိုအပြုံးကိုသရုပ် ဖော်နိုင်လေ၏။

“စိတ်ချပါ အစ်မ .. ကျွန်နော်က စာနာတတ်တဲ့လူသားတစ်ယောက်ပါ .. ပြီးတော့ မကိုလည်း တစ်ကယ်ချစ်ခဲ့တာပါ ချစ်တယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာ ချစ်သူဆီကဘာတွေကိုတော့ရ ရမယ်ဆိုတဲ့ ရယူပိုင်ဆိုင်လိုတဲ့စိတ်မရှိဘဲ ချစ်သူအတွက်အမြဲ ဦးစားပေးတတ်တဲ့ စိတ်မျိုးနဲ့ချစ်ခဲ့တာပါ ၊ ဇာတ်သိမ်းခန်းမှာ ပေါင်းခြင်းကွဲခြင်းဟာချစ်ခြင်းနဲ့မဆိုင်ပါဘူး .. ကံကလုပ်တာ ပါ .. ကျွန်နော်နဲ့ပါတ်သက်လို့ မဆီမှာ တဒင်္ဂစိတ်ပျော်ရွှင်မှုရသွားတယ်ဆိုရင်လဲ ကျေနပ်ပါတယ် .. သူမလိုအပ်တော့ တဲ့အချိန်မျိုးမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေရတာထက်စာရင်အများကြီးကောင်းပါတယ် .. မဟုတ်ဘူးလား´´ မကြုံစဖူး မာယာကင်းနေသည့် နုနုဇင်၏မျက်ဝန်းညှို့ညို့မှ မျက်ရည်စတစ်ချို့တို့ကိုတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

“နားလည်ပေးတဲ့ မောင်လေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွယ် .. အသက်ငယ်ပေမယ့် မင်းလို စိတ်ထားမြင့်မြတ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိတဲ့အတွက် နောင်တရမိပါတယ် .. အဲဒီအပြစ်က မတစ်ဘဝလုံး အမဲစက် ထင်နေတော့မှာပါကွယ် .. ´´ “ရပါတယ်အစ်မ ဒီလိုမျိုး ပြောပြတဲ့အစ်မကို ကျွန်နော်ကကျေးဇူးတင်ရမှာပါ အစ်မပြောသလိုပဲ ဝေဒနာတစ်ဝက် လောက်သက်သာသွားသလိုခံစားရပါတယ် .. ကျွန်နော့်ကိုခွင့်ပြုပါအုံးနော် ´´ မျက်ရည်များကို လက်ကိုင်ပုဝါအနားစွန်းနှင့်သုတ်နေသော နုနုဇင်ကိုနုတ်ဆက်ရင်း ကျောခိုင်းထွက်ခဲ့သည်၊ သူ၏အပြန်လမ်းတွင် ပူဆွေးသောကတို့ကပ်ပါမလာသည်ကိုတော့ သတိထားမိသည်၊ ဝမ်းနည်းနောင်တတို့အားနုနုဇင် ထံသို့ အပြီးအပိုင်လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်းဖြင့် လက်စားချေခဲ့မိ၏။

မြို့ပြနေ ဆိုရှယ်ကျသောလူကုံတန်အချို့၏ လိင်မှုအသားပေးစိတ်ဆန္ဒဖြေမှု အကျင့်စရိုက်အားရွံမုန်းမိသည် … တစ်ကယ်ဆို .. လူသားများသည် မဆုံးနိုင်သော လိုအင်ဆန္ဒများနောက်သို့လိုက်ရင်း လောကလမ်းကိုလျှောက်လှမ်းနေ ကြသူများသာဖြစ်၏၊ လိုအင်ဆန္ဒနောက်လိုက်ရင်း လမ်းပျောက်သူကပျောက်၊ မှောက်လဲသူကလ၊ဲ အား အင်ကုန်ခမ်း အမောစို့၍ ဒူးထောက်အရှုံးပေးသူကပေးဖြင့် အလိုဆန္ဒအမိုက်မှောင်၏ လှည့်စားရက်စက် မှုကို နည်းမျိုးစုံ ခံစားနေရပါ သည်၊ပူလောင်လွန်းလှသည့်ဝေဒနာအား သက်သာစိမ့်သောငှာ တွေ့ရာမြင်ရာရေအိုင်တို့တွင် စိမ်နှစ်၍ မြူးထူး ပျော်ပါး ဆော့ကစားခဲ့သော် “ရေမြှုပ်၊ ရေပွက်၊ လှိုင်းကြပ်ခွပ်´´ များဖြစ်ပေါ်လာပါ၏ .. ယင်းခနတာအခိုက်အတန့်သည် ထိုထိုလူသားအတွက် တစ်ခနတာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း .. ရေပွက်ကလေးတွက် ဘဝတစ်သက်စာဖြစ်သည်ကိုတော့ သတိချပ်ကြစေလို၏ …။ ပြီးပါပီ

Leave a Reply

Your email address will not be published.